《انسان بدون آزادی هیچی نیست 》
صاحب این صدای زیبا ، ۲۵۵ روزه که
آزادیشو ازش گرفتن ومتهم به جرم نکرده اش کردن و این نهایت ظلم و بی عدالتیه...
#توماج_صالحی@OfficialToomaj
لحظاتی در زندگی وجود دارند که برای همیشه در خاطراتمان حک می شوند. 14 سال پیش، در چنین روزی یکی از آن لحظات بوقوع پیوست : تصاویر زن جوانی که روی زمین افتاده، غرق در خون خودش. نام او ندا بود و توسط رژیمی که امید، ایمان به آینده، رویاها و در نهایت زندگیش را از او ربود، به قتل رسید. یاد اشکهایی افتادم که روی گونه هایم جاری شد. درد، عصبانیت و ناامیدی ام در آن لحظه را به یاد دارم. در عین حال روحیه آزادیخواهی مردم ایران و از خود گذشتگیشان در راه آزادی، در من تاثیر عمیقی گذاشت. این خاطره تلخ سبب اراده ای شد، که هر لحظه، وقتی به مهسا، سارینا، نیکا، کیان، محسن و همه آزادی خواهانی که توسط رژیمی که جایش در زباله دانی تاریخ است، کشته شدند، فکر میکنم، در من زنده میشود. وقتی ندا به قتل رسید، من هم مثل خیلی ها بی صدا گریه کردم. ولی این بار به خودم قول داده ام که دیگر آن اشتباه را تکرار نکنم. این بار آستین ها را بالا بزنم و بجنگم. برای آنچه ندا می خواست ولی هرگز به دست نیاورد - آزادی. این قولی است که هرگز زیر پا نمی گذارم.
#ندا_آقاسلطان
There are moments in life that remain indelibly imprinted in one's memory. Exactly 14 years ago today, one such moment occurred : the images of a young woman, laying on the ground, covered by her own blood. Her name was Neda, murdered by a regime that robbed her of hope, dreams, and, ultimately, her very life. I recall the tears pouring down my cheeks. I remember the pain, the anger, and the despair I felt. But I also remember the brave Iranian people who fought and made sacrifices for freedom. This is the same fighting spirit that surges within me now, when I think of Mahsa, Sarina, Nika, Kian, Mohsen, and all the other freedom fighters who fell victim to a regime that deserves to be thrown at the dust bin of history. When Neda met her tragic fate, I cried silently like many others. This time, I promised myself not to make the same mistake again. This time, I am dedicated to take action, to fight for all that Neda aspired for but could never obtain – freedom. This is a promise I will never break. #Neda_AghaSoltan
قهرمانی تیمتون مبارک.
قهرمان تیم ما زیر تیغ اعدامه! نمیدونه امشب طلوع آفتاب رو میبینه یا نه.
هر شب با هزار جور دلهره تا اذان صبح منتظر میمونه… بین شادی کردناتون از #محمد_قبادلو هم یاد کنید.
فکر میکنید اگه #توماج_صالحی بود بهش حمله نمیکردن و براش حاشیه نمیساختن؟
میدونید فرق توماج با بقیه چیه؟
توماج اگه ۱ مگابایت نت داشت، اونم میذاشت برای صدای #اعتصابات_سراسری و بچههای خیابون.
شرایط امروز، حاصل نبود افرادی مثل توماجه.
جلوی حاشیه سکوت کنید و صدای مردم باشید.