Fabián Ruiz, Betis'in koridorlarında annesiyle sık sık karşılaşırdı. Annesi temizlik yapardı, o ise antrenmana çıkardı. İkisi de orada olmanın ne anlama geldiğini biliyordu.
Fabián Ruiz Peña, Sevilla'da 40.000 nüfuslu bir kasaba olan Los Palacios y Villafranca'da doğdu. Anne ve babası o küçükken ayrıldı ve annesi Chari, üç çocuğunu tek başına büyüttü. Betis onu gençlik akademisine aldığında, kulüp annesine anlaşmanın bir parçası olarak tesislerde temizlikçi olarak kalıcı bir iş teklif etti. Chari kabul etti. İstikrarlı, güvenli, yeterli bir işti.
Ancak kimsenin tahmin edemediği şey, ikisinin aynı koridorlarda birbirleriyle karşılaşacağı andı. Yıllar sonra Fabián, o günlerde, profesyonel futbolcu olmayı hayal ettiği yerde annesinin yerleri temizlerken yanından geçtiğinde utanç ve gurur karışımı bir duygu hissettiğini itiraf etti. Ergenlik utancı, geçici olan türden. Ömür boyu süren gurur.
Chari, Psikoloji bölümünden mezun olurken, Fabián Betis'in kademelerinde yükseldi, Napoli'ye transfer oldu, PSG ile İspanya'ya döndü ve İspanya milli takımının vazgeçilmez bir parçası haline geldi. İspanya'nın La Roja formasıyla oynadığı 49 maçın hiçbirini kaybetmediği adam. Dünya Kupası yarı finallerine taşıyan golü atan orta saha oyuncusu.
Biri okudu. Biri oynadı. İkisi de başardı.
Her kupa kaldıran futbolcunun arkasında kaç anne var ve onları ne sıklıkla görüyoruz?
(Credit: @ankorinclan)
Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
14 Mayıs 2006: Eric Gerets ile yokluklar içerisinde gelen Efsane şampiyonluk. Denizli'den gol haberi geliyor ve Ali Sami Yen yıkılıyor. Yine o sezon Rahmetli Özhan Canaydın ne mücadeleler vermişti. Hem içerden hem dışardan vurmaya çalıştılar ama yine biz şampiyon olmuştuk 💛❤️
Profesyonellik sadece imza atarken olmaz. Bile isteye kendini attırdı yetmedi hakemle kafa kafaya gelip belki de sezonu kapattı. Dünya kupası öncesi erken bir Brezilya tatili! Transfer çalımı diye düşünülen adam asıl çalımı Fenerbahçeye attı!
Her eve en az 3 çocuk çağrısı yapanlar, önce o istedikleri çocukların can güvenliğini sağlasınlar. Bir anne evladını dokuz ay karnında taşısın, binbir fedakârlıkla büyütüp okula göndersin sonra ülkeye hayrı olmayan birisi yüzünden kaybetsin. Yaşamanın bu kadar riskli olduğu bir ülkede aileler neden çocuk sahibi olmak istesin?