Sevgili kendim;
O yollardan geçtim çünkü yolculuk nasipti.
O kişilere denk gelmem daha iyilerini tanıyabilmem için vesileydi...
Mutluluğu hissetmem için acıyla da karşılamam gerekliydi...
Hayata hiç bir şey tesadüf değildi...
Ya bir şeyler öğretti ya da öğrenmem için şans verdi.
Oturmamış karakter, net olmayan bir dil, öz eleştiriden yoksun bir ruh kadar yoran bir şey yok; hak edilmemiş bir ego kadar yavan, üzerine düşünülmemiş bir cümle kadar toksik.
En güzel yaş “hala öğreniyorum yaşı”dır. Çikolatayı 30’undan sonra sevebilirsin, Nazım’ı çok geç tanımış olabilirsin hatta Godfather’la henüz karşılaşmamış, Raskolnikov ile empati dahi yapmamış olabilirsin; mühim değil belki de hiç aşık bile olmadın; ümidini diri tut ve gülümse.