وقتی میخندم از خودم بدم میآد.
وقتی غذا میخورم عذاب وجدان میگیرم.
به آرزوهام که فکر میکنم غمگین میشم.
حتی فکرِ آزادی ایران هم دلم رو سنگین میکنه؛ به خاطر جوونایی که دیگه کنارمون نیستن.
حتی از اینکه داریوش گوش میدادم حسِ شرمندگی دارم…
۱/
کارمون شده از صبح که چشم باز میکنیم، قبل از اینکه حتی بگیم «صبح بخیر»، گوشی رو چک کنیم…
نه برای پیام عاشقانه، نه خبر خوب.
فقط ببینیم امشب کجا آتیش گرفته، چند نفر دیگه کم شدیم، دلار چند پله بالاتر رفت.
۶/
شب که میخوابیم، خسته از هیچکاری نکردن.
خسته از فکر کردن، از حرص خوردن، از نگرانیِ بیپایان.
و با خودمون میگیم:
فردا شاید بهتر باشه…
ولی ته دلمون میدونیم فردا هم اول صبح، دوباره گوشی رو چک میکنیم.