แมคเคนซี่ร่างสอง

Cadi | 25 yo. | 170 cm | 52 kg. | Ballerina 🩰| Main Story : Finding boyfriend | account for #MCC_Commu

[🕊️ — percival. @NVH_Percival]

#NeonGlowPartyNVH 🪩
Location: At Percival's House
—starts at 7 PM on Friday 18 October

กลางสัปดาห์มีข่าวแพร่สะพัดว่าจะมีคนจัดปาร์ตี้อีกแล้ว คราวนี้มาในธีมสุดแสบตาอย่าง Neon Glow จัดตู้เสื้อผ้าแล้วมามันส์กัน!

It's time to show your glow!

Link: https://t.co/KCCDC3mt1F

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@DOSS_MCC เธอไม่สนใจคำขอของอีกฝ่ายที่เอ่ยขอยา เพราะอย่างแรกที่ควรทำคือการห้ามเลือดต่างหาก

“ต้องห้ามเลือดนายก่อน”

เสียงเธอลุกลี้ลุกลนอย่างเห็นได้ชัด มือเรียวหยิบผ้าที่เพิ่งถูกคายออกมาคลายออกแล้วค่อยๆกดพันไปยังแผล

“ทนหน่อย มันต้องกดไม่ให้ไหล”

(แงงงง ไปลุยงานมา เลยมาช้าหน่อยนะคะ🥹)

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@DOSS_MCC วินาทีที่คมขวาบั่นไปยังนิ้วของชายแปลกหน้า เคดี้สะดุ้งโหยง เพราะถึงจะเป็นคนจิตใจเข้มแข็งยังไง การมาเห็นภาพเช่นนี้มันก็อดที่จะกลัวไม่ได้

“อย—-อย่าเสียงดังสิ!”

เธอเอ็ดอีกฝ่าย ก่อนจะขยับเข้าไปย่อกายตรวหน้าชายที่กำลังทรมานขากการสูญเสียอวัยวะโดยขวานตน

+

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_AG (อ๊ยยย ทานไม่ลงหรอกค่ะ น่ารักเกินนน)

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima (อ๊ยยยย ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันน้าาาา หวังว่าจะได้เจอกันจนจบมูค่าาา)

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima “ตามใจแล้วกันค่ะ”

เธอเอ่ยน้ำเสียงเรียบ ก่อนจะเก็บเจ้าขนมกลับที่เดิม คงไม่อยากจะกวนเวลาชมจันทร์ของอีกฝ่ายนัก

“ฉันไม่กวนเวลานับกระสุนคุณแล้วกัน”

“หวังว่าจะได้พบกันใหม่”

นั่นคือคำอวยพรที่เธอให้กับคนที่พบ

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Lucinda (ยินดีเช่นกันค่ะ เราแบบแงงง น้องๆน่ารักมากแล้วก็ดุมากเช่นกัน😭💗)

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Lucinda ไม่รู้ทำไมแต่คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ตนหลุดยิ้มออกมา

“ฉันก็ไม่คิดจะนอนห้องนี้หรอกค่ะ ไม่ได้อยากรบกวนขนาดนั้น”

เคดี้เอ่ย ก่อนจะย่อตัวลงหยิบกระเป๋ามาสะพายตามเดิม

“แล้วก็ขอบคุณที่บอกทางค่ะ”

เธอขอบคุณก่อนจะเดินไปออกไปจากตรงนั้นไม่ให้หญิงอีกคนรู้สึกอึดอัดไปมากกว่านี้

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima เธอไม่ได้ตอบอะไรกับประโยคแรก

“ฉันไม่ถือ เดี๋ยวนี้อะไรๆก็ไว้ใจไม่ได้”

ใช่ เธอยังคงไม่ไว้ใจใครเช่นเดิม แต่ไหนๆยื่นมาให้แล้วเธอก็คงจะต้องรับมาเป็นน้ำใจ หากมันปลอดภัยก็คงจะไดัใช้แน่ๆ

“ถ้าคุณต้องการอะไรแลกเปลี่ยน ฉันคงไม่มีอะไรให้นอกจากไอ้นี่”

เธอหยิบซองช็อคโกแลตบาร์ในกระเป๋าให้

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Lucinda นัยน์ตาสีเดียวกจ้องตอบ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เข้าใจว่าเดี๋ยวนี้ไว้ใจใครไม่ได้

“มีกระบองอีกท่อนในกระเป๋ากับปืนพก”

นิ้วโป้งชี้ไปที่เป้ด้านหลังของตน ก่อนะถอดมาวางตรงหน้าทั้งกระเป๋า

“จริงๆ ตอนนี้ฉันเพลียสุดๆเลย คงจะทำอะไรเธอไม่ได้หรอก”

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima “นั่นคือคำพูดของฉันต่างหาก”

เธอหดกระบองให้ง่ายต่อการเอาสายคล้องแขนไปทุกที่ ก่อนจะมองไปยังท้องฟ้า

“แล้วคุณมายืนตรงนี้ไม่กลัวอันตรายเหรอ”

เธอเลือกจะยืนพักอยู่กับที่ชั่วครู่ เพราะถ้าทำอะไรด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว สติจะลดตามไปด้วย การใช้ชีวิตด้วยสติ มันทำให้เธอใช้ชีวิตรอดมาถึงวันนี้

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Lucinda “แค่คนที่มาหาที่พักชั่วคราว”

เธอมองคัตเตอร์ในมือเล็กนั้น และคิดว่า แม้อาวุธเธอจะแข็งกว่า แต่ถ้าปะทะกันและพลาด คงเป็นเธอที่ได้เสียเลือดแน่ จึงเลือกที่จะลดกระบองลงข้างๆตัว

“ฉันลดกระบอง เธอลดไอ้นั่นลง โอเคมั้ย”

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima คิ้วได้รูปขมวด พลางชะงักเล็กน้อย ปลายมีดที่จ่อคอนั้นต้องยอมรับว่ามันทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลังไม่น้อย แต่เธอก็เลือกที่จะระบายความรู้สึกหวั่นเกรงด้วยการถอนหายใจออกมา

“กระบองเหล็ก จบมั้ย”

สายตาของเธอบ่งบอกถึงความไม่พอใจสุดๆ

“เอามันออกไป”

เธอพูดถึงมีดที่อยู่ใกล้คอหอยของตน

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima “คุณยังไม่บอกชื่อฉันเลย”

เคดี้เลือกที่จะไม่ตอบอีกฝ่าย แต่ใช้การเฉไฉถามเอาชื่อแทน จริงๆจะให้บอกก็ได้ แต่คิดว่าคงไม่เหมาะนักถ้าบอกว่าในตัวเธอมีอาวุธอะไรบ้าง เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว นอกจากชื่อคงไม่อยากเผยอะไรนัก

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@DOSS_MCC “ฉันปลอบใครไม่เก่งนักหรอก”

เรียกได้ว่าเธอคือฝ่ายที่ได้รับมันมามากกว่า พูดไปในหัวก็ปรากฏคนๆหนึ่งขึ้นมา เธอเหม่ออยู่ชั่วครู่ ก่อนจะสะบัดหัวเบาๆไล่ความคิดออกไป

“นายจะทำอะไรก็รีบทำเถอะ”

ก่อนจะไม่ทันการแล้วเธอต้องใช้ขวานที่เหน็บเอวไว้เสียก่อน

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@DOSS_MCC “นายจะเสียเลือดมากเกินกว่าจะทำอะไรฉันได้”

เธอตอบพลางควานมือเข้าไปหาของในกระเป๋าหยิบเอาก้อนผ้าที่คาดว่าน่าจะเป็นเสื้อคลุมกันยูวีที่ม้วนไว้ในกระเป๋า มันถูกเก็บแยกมาจากกระเป๋าเดินทางที่ทิ้งไว้เบื้องหลังนั่นเอง เธอโยนมันลงบนตักอีกฝ่าย แม้มันจะไม่สุภาพเท่าไหร่นัก

+

[แมคเคนซี่ร่างสอง @Spareannony]

@MCC_Yaki_Gorima “คาสซานดรา”

เธอตอบพลางมองการเคลื่อนไหวของอีกคนไม่วางตา ไม่ได้คิดถอยหลัง เพราะนั่นอาจทำให้เธอดูตื่นตระหนกเกินไป กระบองด้านหลังถูกกำแน่นจนมือชื้นเหงื่อ แม้สีหน้าจะนิ่งเฉยก็ตาม

“คุณล่ะ มาทำอะไรที่นี่คนเดียว”

เคดี้ถามกลับเป็นมารยาท