Rebekka Visser

Een goede vraag is beter dan het beste antwoord.

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Wat afschuwelijk, het standpunt van Ronit van Tijn Palache. Wat een gruwelijk oppervlakkige manier van redeneren, stellen dat een kind 'van zichzelf' is. En dat ZIJ daar dan over mag beslissen, wat je dan als ouder mag en niet mag zeggen en doen.

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Hier wordt meteen duidelijk waarom deze wet zo onzinnig is: het creëert alleen maar mist. Er komt natuurlijk helemaal geen verbod op je kind vertellen dat het naar de hel gaat als het homo blijkt te zijn. Hoe zou dat überhaupt juridisch mogelijk zijn? En als dit het probleem was, wordt de vraag ook meteen absurd: want wat zouden dan wél gegronde redenen zijn om je kind te vertellen dat het zal branden in de hel? Omdat het niet bidt? Omdat het seks heeft voor het huwelijk? Omdat het ongelovig wordt? Omdat het varkensvlees eet? Maar nog belangrijker: wat je ook gelooft over het bestaan van de hel of over wat 'zondig' zou zijn, is natuurlijk helemaal niet het domein van de staat. De staat kan niet bepalen wat ouders geloven, hoe angstaanjagend of verwerpelijk je dat ook mag vinden.

Wat het ook laat zien: blijkbaar is het dus wel degelijk een signaal naar de ouders. De wet creëert ook angst, die juist door de vaagheid van de wet alleen nog maar dreigender wordt.

https://t.co/ZpuZ5lzzQz

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Onwijs beangstigend.

[Marieke Hoogwout @mariekehoogwout]

Ouders die twijfelen of hun kind trans is en/of die NIET toestaan dat hu kind de onbewezen (!), onomkeerbare medische ingrepen van puberteitsremmers en cross sex hormonen krijgen ---
kunnen onder de nieuwe wet STRAFRECHTELIJK worden vervolgd.

Dit is beangstigend, @EersteKamer

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Leden van de @EersteKamer, vandaag stemt u niet alleen over “homogenezing”. U stemt over een wet die ook genderidentiteit het strafrecht binnenhaalt. Kijk daarom nog één keer naar de mensen die in dit debat bijna onzichtbaar zijn gebleven: ouders.

Op papier gaat deze wet namelijk over hulpverleners en organisaties, maar de echte druk komt terecht waar geen senator meekijkt: aan de keukentafel. Bij ouders die luisteren, zoeken, twijfelen en beschermen, en juist daarom niet meteen bevestigen dat hun kind werkelijk in "het verkeerde lichaam" is geboren.

Stel: een veertienjarig meisje met autisme en lesbische gevoelens zegt dat zij een jongen is. Haar ouders nemen haar serieus, maar willen nog geen nieuwe naam, andere voornaamwoorden of medische route bevestigen voordat duidelijker is wat er speelt.

Maar school is al begonnen haar met “hij” en een nieuwe naam aan te spreken. De jeugdpsycholoog beweegt daarin mee. Die zegt dat steun thuis belangrijk is, constateert dat de ouders terughoudend zijn, en dringt erop aan dat zij ook meegaan. Bevestiging is immers de norm geworden.

Voelt u wat daar gebeurt?

Ouders die hun kind proberen te beschermen, worden langzaam tegenover hun kind gezet. Niet door dwang of afwijzing, maar doordat zij aarzelen, tijd vragen en het kind niet direct bevestigen. Hun voorzichtigheid wordt niet meer gezien als liefdevolle verantwoordelijkheid, maar als gebrek aan steun. Hun vraag om onderzoek wordt verdacht. Dáár komt de druk te liggen. Niet in de rechtszaal, maar in schoolgesprekken, zorgdossiers en meldingen.

En dit is ook niet theoretisch. Zulke conflicten bestaan nu al. Luister maar eens goed naar ouders met kinderen met genderdysforie. Deze wet gaat in die conflicten één kant extra macht geven. Dan wordt niet het kind beschermd, maar het idee dat bevestiging de veilige standaard is.

Voorstanders zullen zeggen: ouders worden door deze wet niet strafbaar. Maar wetten werken niet alleen via veroordelingen. Ze veranderen ook de norm in scholen, spreekkamers en dossiers. School en hulpverlening gaan zich indekken. Bevestigen wordt veilig, vertragen wordt riskant. Ouders die om tijd vragen, komen tegenover de instituties te staan die hen zouden moeten helpen.

Dat is gevaarlijk. Juist bij jongeren met genderdysforie moeten volwassenen kunnen vertragen, doorvragen en breder kijken. Een nieuwe naam, andere voornaamwoorden en registratie op school lijken misschien onschuldig, maar sociale transitie staat vaak niet los van een mogelijke medische route. Het kan een kind verder één kant op opduwen.

Daarom is voorzichtigheid nodig. De Cass Review wees op de zwakke bewijsbasis voor medische interventies bij jongeren; ook recent Fins onderzoek laat zien dat psychische problemen niet vanzelf verdwijnen door medische transitie en zelfs vaak erger worden. En laten we wel wezen: het idee dat iemand werkelijk “een jongen in een meisjeslichaam” is, kan geen arts, rechter of ouder objectief toetsen.

Bij zoveel onzekerheid is voorzichtigheid geen gebrek aan steun. Voorzichtigheid ís steun.

De indieners doen alsof deze wet dwang bestrijdt. Maar door genderidentiteit mee te nemen, maakt de wet van een niet-toetsbaar zelfbeeld een strafrechtelijke norm. Daardoor komen gewone twijfel, ouderlijk gezag en professionele zorgvuldigheid onder druk te staan. Niet het kind wordt beschermd, maar één idee heilig verklaard: dat bevestigen altijd veilig is en terughoudendheid schadelijk.

De Eerste Kamer moet daar niet in meegaan. Maak van een wet tegen homogenezing geen wet tegen ouders, hulpverleners en leraren die hun hoofd koel houden.

U stemt vandaag niet alleen over intenties, maar over gevolgen. Over ouders die straks zwijgen terwijl zij zouden moeten spreken. Over hulpverleners die bevestigen terwijl zij zouden moeten onderzoeken. Over kinderen die verder een route op worden geduwd waarvan de prijs misschien pas wordt begrepen als terugkeer niet meer mogelijk is. Die verantwoordelijkheid ligt vandaag bij u.

Stem tegen deze wet.

@DittrichBoris @CU_EersteKamer @eerstekamervvd @bbbfractie_ek @hdoornhof @SP_eerstekamer @PvdD_EK @jannybakker

https://t.co/HdEeNjO0Hq

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Zo, dat is een helder verhaal.

[Tadek Solarz @TadekSolarz]

Een ochtendcolumn

Het verleden is geen bezit van de bestuurders van vandaag.

Het bericht ging over enkele verwijderde Jiskefet-fragmenten. Michiel Romeyn reageerde met de hem kenmerkende droogheid. Hij had, zo merkte hij op, toch niet bij de Hitlerjugend gezeten. De opmerking was geestiger dan het debat dat erop volgde.

Want het interessante aan dit soort discussies is niet de grap zelf. Interessanter is de vraag wie het recht heeft om te bepalen welke delen van het verleden zichtbaar blijven voor toekomstige generaties.

Ooit studeerde ik kunstgeschiedenis als onderdeel van de kunstacademie die ik doorliep. Kunstgeschiedenis leert je kijken naar een samenleving via wat die samenleving heeft achtergelaten. Schilderijen, beelden, gebouwen, boeken, films en televisieprogramma’s. Alles wat een tijdperk van zichzelf heeft vastgelegd.

Wie door een museum loopt, kijkt niet alleen naar kunst. Je kijkt naar macht, rijkdom, geloof, handel en oorlog. Vaak naar zaken die vandaag ongemakkelijk aanvoelen. Juist daarom zijn ze waardevol. Vrijwel alles wat wij vandaag bewonderen, werd voortgebracht door systemen die wij inmiddels kritisch bekijken. Zonder rijkdom geen kunst. Zonder macht geen monumenten.

Die werken zijn niet belangrijk omdat het voorbeelden zijn. Ze zijn belangrijk omdat ze laten zien hoe de wereld was. Een portret vertelt iets over macht. Een standbeeld laat zien wie er bewonderd werd. Een televisieprogramma uit de jaren negentig laat zien waar om gelachen werd

Daarom verbaast de groeiende neiging mij om het verleden steeds maar weer opnieuw langs de morele meetlat van het heden te leggen. Een grap verdwijnt uit een archief. Een kunstwerk krijgt een waarschuwing. Een historische figuur wordt simpelweg verwijderd of opnieuw geduid. Iedere beslissing is klein maar samen vertellen ze een groter verhaal.

Niet over geschiedenis, maar over macht. Want wie beslist eigenlijk wat toekomstige generaties nog te zien krijgen? Niet die toekomstige generaties zelf. Die keuze wordt gemaakt door bestuurders, redacteuren, curatoren, politieke bestuurders, toezichthouders, beleidsmakers en commissies van vandaag.

Dat is een opmerkelijke vorm van macht. Niet de macht om het heden te sturen, maar om de grondstoffen te beheren waarmee mensen over vijftig of honderd jaar hun oordeel zullen vormen.

Daarin verschilt onze tijd veel minder van de vroegere eeuwen dan wij vandaag graag geloven. Ook toen waren het de bestuurders die bepaalden welke verhalen werden verteld, welke beelden zichtbaar waren en welke opvattingen naar de achtergrond verdwenen. Vijf eeuwen later kijken wij met verbazing naar die vanzelfsprekendheid. Hoe haalden ze het in hun hoofd om voor anderen te bepalen wat bewaard moest blijven?

Toch is dat precies wat de bestuurlijke toplaag vandaag doet. Niet in kerken of paleizen, maar in omroepen, musea, universiteiten, stadsbesturen, media, archieven en cultuurinstellingen. Daar waar de hedendaagse operationele macht zich vandaag concentreert. Daar wordt nu besloten welke grappen verdwijnen, welke kunstwerken van een waarschuwing worden voorzien en welke historische figuren moeten verdwijnen of opnieuw moeten worden uitgelegd.

Het interessante is dat deze bestuurders zichzelf niet als machthebbers zien. In hun eigen beleving beschermen zij mensen, bieden zij context of herstellen zij historische onevenwichtigheden. Hun bedoelingen zijn wellicht oprecht. Misschien wel net zo oprecht als bestuurders eeuwen geleden dachten te handelen. Maar dat maakt de onderliggende vraag niet minder relevant. Wie geeft deze generatie het recht om te bepalen hoe een volgende generatie naar het verleden moet kijken?

Kunstgeschiedenis heeft mij juist het tegenovergestelde geleerd. Een samenleving wordt niet begrijpelijker wanneer de scherpe randen van het verleden worden afgevlakt. Het wordt minder zichtbaar. Het verleden is geen bezit van de bestuurders van vandaag. Ze hebben het slechts tijdelijk in beheer.

[J.K. Rowling @jk_rowling]

I challenge every single person who believes minors should be enabled and even encouraged to transition to read this first person testimony to the end.

1/3

via @IWF https://t.co/3276o4tg8J

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Letter voor letter.

[Armand Girbes @ArmandGirbes]

Een volwassen mens ontstaat door spanning te verdragen, door verplichtingen na te komen, door te ontdekken dat je niet kapotgaat van moeite, kritiek, verveling of teleurstelling. Je ontwikkelt je immers via weerstanden. Anders word je een parasitaire kwal https://t.co/OZAb7HoIIo

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Ongelooflijk.

[Remco Yizhak Cooremans @RemcoYizhakCoor]

De laatste column van Sylvain Ephimenco voor de linkse kutkrant Trouw, de verzetskrant die helemaal naar de woke tyfus is

[Ewald Engelen @ewaldeng]

Waarom moet deze terechte opmerking van @mariannezw komen? Waarom horen wij @milieudefensie of @Greenpeace of @urgenda hier niet over? Terwijl al die eerdere rechtzaken klein bier zijn vergeleken met de carbonbom van #militarisering...

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Het lijkt mij zo zonneklaar dat er hier iets helemaal niet aan klopt.
Inez moet weg - maar waarom?...

Oud-advocaat Inez Weski veroordeeld, maar hoeft niet meer de cel in https://t.co/bFtW6yO3ZW via @NOS

[Hanneke Kouwenberg @HKouwenberg78]

De “mars door de instituties” is gewoon vrolijk omarmd door radicaal-linkse denkers na Gramsci, en actief omgezet. Daar doen ze ook niet geheimzinnig over in hun documenten - als je de moeite neemt die documenten te lezen (zoals @ConceptualJames doet).

Dat de instituties (oude media, opleidingsinstituten, docenten) die de maatschappelijke beeldvorming bepalen links-progressief georiënteerd zijn is hooguit een publiek geheim - er wordt zelden open over gesproken.

Dat kinderen, leerlingen en studenten daardoor een asymmetrische waardenweging voorgeschoteld krijgen is de logische consequentie: hoe vaak wordt actief een links-progressief “goed doel” bevraagd in de klas, bijvoorbeeld door hard consequentialistisch denken? Zoals: is het afschaffen danwel bestrijden van de intensieve landbouw en veehouderij wel een goed idee als daarmee de voedselprijzen stijgen, en de hongersnood toeneemt? Zoals: hoe weegt de schade van “wiebelstroom” en de vervuiling van turbines op tegen het daadwerkelijke effect op de klimaatverandering, en besteden we publieke gelden dan wel effectief?

Ik heb míjn kind er nooit mee thuis horen komen, de kinderen van vrienden en bekenden evenmin. Ze krijgen op school wel “ecoprojecten”, “plastic-vrije dagen” (inclusief opruimen van zwerfafval), voorlichting over “earth overshoot day”. Met alle zorgen die daarbij in de kinderhoofdjes gepompt wordt. Ik vind daar wat van, temeer kinderen geen keuzes maken, hun ouders dat doen, en die zich genoodzaakt zullen voelen hun gedrag aan te passen om hun kinderen het gevoel te geven dat ze heus aan de Juiste Kant Van De Geschiedenis En Mensheid staan.

En zo zijn er vele dossiers: Open grenzen. Universalisme. “Gender”. Gelijkheid. Diversiteit. Ze worden allemaal vanuit de progressieve, globalistische insteek aangevlogen, met een duidelijk frame over andere zienswijzen.

Te doen alsof “rechts” (eerder: conservatisme!) aan de definitiemacht is, is dan ook een bizarre constatering.

[Marieke Hoogwout @mariekehoogwout]

@EylonALevy Dutch woman here. Fully agree. Am so very, very worried for what I see happening in my country right now. Never ever thought we'de live through this

[Marieke Hoogwout @mariekehoogwout]

Deze man, die zichzelf een vrouw met de naam "Roxanne Tickle" noemt, heeft in Australië bij het hoogste gerechtshof *gewonnen*.

Niemand mag zeggen dat hij een man is en hem weigeren uit single sex spaces voor vrouwen.

Hij is een man. En iedereen wéét het. Kleren / keizer

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

Hoewel ik Martin Sommer een chaoot vind en een matige luisteraar kan ik verder elke minuut van dit interview aanraden om te luisteren.
https://t.co/gNgVYsYDxO via @YouTube

[Michiel Lieuwma @michiellieuwma]

Gewoon brave mensen die de orde willen herstellen in de heersende chaos is nu ook al Hitler - what happened to the intellectuals?

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

De grootste fout is (denk ik) geweest dat bestuurders die oprecht geloven in waarden als integriteit en competentie, zijn gaan meeliften op de bullshit-hype in de hoop die in hun voordeel om te buigen.
Dat gaat nooit werken.

[Armand Girbes @ArmandGirbes]

Het belang van integriteit en competentie, de werkelijk waardegedreven zorg.

[Hanneke Kouwenberg @HKouwenberg78]

Ik kan er slecht tegen als *politici* (ffs) het verschil niet begrijpen tussen “democratie” en “rechtstaat”, en ze steevast maar op één hoop gooien.

Brandstichting is gewoon een strafbaar feit (hoe invoelbaar voor sommigen wellicht ook), maar heeft niets, echt niets met “bedreiging” van de democratie of rechtstaat van doen.

Als onze democratie zo kwetsbaar is, dat ieder strafbaar feit haar omver zou werpen, had ze nooit het levenslicht gezien.

[Hanneke Kouwenberg @HKouwenberg78]

Waarom is het eigenlijk een probleem als leerlingen er “oerconservatieve ideeën” op na houden?

Is dat problematischer dan leerlingen die er “hyperprogressieve” ideeën op na houden?

En waar halen politici het idee vandaan dat ze iets aan de mening van leerlingen “moeten doen”?

[J.K. Rowling @jk_rowling]

The female sex class has specific needs and issues, and the job of addressing these needs and issues at a political level is almost always given to a female. When such a female chooses not to defend women’s rights, because it would endanger their own personal status, that is worthy of comment.

Of course it’s true that many men are in thrall to gender ideology too, but by definition, being men, they’ve never needed the rights they now seek to dismantle. A woman, though - unless she’s been unusually sheltered from birth - knows from her own life experience how important those hard won rights are, because she’ll have benefited from them. If she then achieves the kind of power and/or economic security that mean she has no personal need for state-run single-sex spaces and services, but uses her platform to decree that women without her protections no longer need what she herself used and took for granted, she is guilty of a particularly egregious hypocrisy.

[Rebekka Visser @Springtij_ster]

@HKouwenberg78 Hoe is het zo ver gekomen dat mensen zoals deze vrouw, waarvan ik toch zou denken: het is niet moeilijk om te begrijpen dat het leugens zijn, er zelf in gelooft? Of denk je dat ze het zelf ook niet gelooft?