ANKARA
Matematik öğretmeni Kevser Sinan ve eşi, 2019'dan beri hapiste. AİHM, Yalçınkaya kararıyla bu tür tutuklamaların dayanağının suç olmadığını hükme bağladı.
Buna rağmen hâlâ özgür değiller.
Geride, anne-babasının geleceği günü bekleyen iki çocuk kaldı: Ali İhsan ve Seher.
Bu bir aile dramı, bu çocukların kayıp çocukluklarıdır.
Ve bu sessizlik sürdükçe adaletsizlik büyümeye devam ediyor.
@demetsagiroglu
Hergün yazacağım:
Cezaevlerinde 15 Temmuz bahanesiyle müebbet hüküm giymiş 3000 kişi var!
Bu insanlar çürüyor, aileleri perişan!
Bunu önemseyen herkes elini taşın altına koymalı, bu korkunç sorun için çözüm üretmeye çalışmalı!
Onları kaderine terk edemeyiz!
Bu bir feryattır!
#SONDAKİKA
Bir Uygur Türkü daha geri gönderme merkezinde!
10 yıldır İstanbul’da yaşayan, 6 çocuk babası Yasin Mehmet, “kimlik süresini uzatma başvurusu olmasına rağmen” gözaltına alındı.
Şu anda Bin Kılıç Geri Gönderme Merkezinde tutuluyor. Çin’e gönderilme tehlikesi bulunuyor!
Altı çocuk babasız, bir aile çaresiz…
Ölüm hak, amenna, ama hiç bu şekilde düşünmemiştim, onun da gelecek güzel günleri göreceği düşüncesi vardı bende, garip yaşadı garip gitti, ama kendi garip kalışıma da yanıyorum şu an😭😭
Bugün oğlumun sınıfındaki Fransız bir öğretmen, HE’nin resmini çıktı alıp sınıfa koymuş ve öğrencilerine de insanlığa bu kadar iyiliği dokunmuş bir kişiye siz de 5sn de olsa dua edin demiş, ah hocam kimler anladı senin kıymetini de kimi de gözünü kapadı😔😔
Yer: Norveç
LÜTFEN DUYURALIM!
Geri gönderme merkezine götürülen Uygur Türkü Mahmut Anayeti'nin ailesi, Çin'e gönderilmesinden korkuyor.
Eşi: "Türkiye, lütfen eşimi Çin'e teslim etme!"
Sayın Bakan, 3 çocuk babası bu kardeşimiz Çin'e teslim edilmemeli!
Ali Ünal Bey’in oğlu Mehmet Ünal konuşuyor.
Kuran alimi Ali Ünal, 8 yıldır Silivri'de tutuklu.
90'ı aşkın kitap yazdı, 30'dan fazla kitabı farklı dillere çevrildi.
Bir yazar yıllardır hapiste. Bu yüzden Cenevre'de BM önünde sesimiz daha gür çıkmalı.
AdaletHaktır SusmaHaykır
Sanatçı Mustafa Sandal:
“İstiklal Marşı'nı okumamak için bin takla atan bir divan başkanı (!) mı İstanbul Barosu'nu temsil ediyor? Yazıklar olsun!
Fikir özgürlüğü falan değil bu apaçık vatana, bayrağa, şehit ve gazilerimize ihanettir!”
📌Zamanında onca masum insanın katili olan terörist başı #abdullahöcalan ı ipten kurtardı, şimdi meclise taşımaya çalışıyor‼️
Yazıklar olsun sana da, peşine hala takılanlara da‼️
Tuvalet önünde yatıyor insanlar, koğuşta ve personelde kaşıntı başlamış artık. Uyuz mu olmuşlar nedir bilmiyoruz. Böyle koşullarda kalıyorlar! Durup dururken düşünün, suçunuz günahınız yokken bir gece başınıza bir iş geliyor, 8 yıldır zulümle yoğruluyorsunuz. @adalet_bakanlik
@cinar_medya Aşık, Maşukuna kavuştu.
Dünya sürgünü sona erdi, çok arzu ettiği vuslatına kavuştu.
Onsuz hayat tüm insanlık için daha zor olacak. Ama “dünya barışı, farklı renklerin bir arada yaşaması, Allah’a giden yolda engellerin kaldırılması” tüm dünyada sevenleri tarafından yaşatılacaktır.
Biz ilk değiliz ve son da olmayacağız.
Bu ülkenin İstiklal Marşı’nı yazan insan; 10 yılını hicranla gurbette geçirdi ve yüreğinde o acılarla vefat etti.
Necip Fazıl’dan Kemal Tahir’e;
Hekimoğlu İsmail’den Ahmet Altan’a… Hapishaneler, işkenceler, sürgünler bu coğrafyanın tarihi olmuş adeta…
Bu ülkenin ilahiyat ve ceza hukuku profesörleri Risale-i Nurlar için “Selefilik gibi bir düşüncedir” diye rapor yazdılar.
Sonra bu eserleri okumadıklarını itiraf ettiler.
Bu süreçte, bir gün Hocaefendi oturduğu salondan odasına geçerken; hicran dolu bir yüz ifadesi ile “Kendimiz için yaşamadık!..” dedi.
Binlerce insanın yaşadığı acıların ağır yükü idi Hocaefendi’yi adeta yürüyemez hale getiren; hastalıklarına yeni hastalıklar ilave ettiren…
“80 yıllık ömrümde dünya zevki namına bir şey bilmiyorum” diyen Zat’ın yolunda yürüyordu…
O’na da çok çektirdiler. Sevenleri ve takipçileri çekmeye devam ediyorlar.
Ama en ağır şartlarda bile gerek Hocaefendi ve gerekse Bediüzzaman Hazretleri hep “müsbet hareket” metodunu tatbik ettiler.
Yaptıkları Hizmet’e odaklandılar ve yürümeye devam ettiler. Hiç durmadılar.
Hizmet yolu; çok orijinal bir dine ve insanlığa hizmet yoludur. Bu yolu orijinal yapan en mühim hususlardan biri hareket tarzıdır.
Bütün dünyanın gördüğü bir güzelliği neden bu coğrafya görmez; neden ön yargı ile, okumadan, tanımadan mahkum eder?
Tarihte İskenderiye’de başlayan; sonra Nazi Almanyası’nda icra edilen törenle kitap yakma nasıl 21. asırda bu coğrafyanın bir ritüeli haline geldi?
İstikbalin nesilleri de soracak bu soruları…
Kitap yakmaya yürekleri burkulmadı; sonra zulmün her çeşidine bir gerekçe buldular diyecekler…
Sanki kendileri hiç ölmeyecekmiş; sanki bu coğrafyanın bütün nimetleri ilelebet onlara münhasır kılınmış gibi…
Fethullah Gülen Hocaefendi gurbet diyarında vefat etti.
Hayatının son döneminde talebelerine ders vermesi engellenen, yaşadığı şehirden çıkarılan ve bir rivayete göre zehirlenerek vefat eden “İslam’ın Kubbesi” İmam Buhari gibi…
Hapsedilen, işkence gören İmam-ı Azam Ebu Hanife ve yaşadığı çağda “Müminlerin İmamı” ünvanına sahip Ahmet Bin Hanbel gibi… İmam Rabbani de bir kaleye hapsedildi; İmam Gazali de iftiraya uğradı.
İmam Şafii’yi derdest ettiler, ona “Rafızi” dediler; Mevlana Hazretleri’ne “Moğol ajanı” dediler.
Esasında İslam tarihinde nice “Kerbela” hadiseleri vardır. Bize de bir “Kerbela” yaşattılar…
Ve hepimiz; yaşadığımız hayatla ahiret yurdununun azığını hazırlıyoruz. Hepimiz birgün öleceğiz.
Bu dünya ne İskender’e, ne Kanuni’ye, ne Fatih’e kaldı. Onlar da toprağın altında hesap gününü bekliyorlar.
Hocaefendi bütün hayatı boyunca Allah’ın rızasını aradı ve camiye gelenlere “hesap günü”nü hatırlattı.
“Öyle bir hayat yaşayın ki; ötede hesabınız kolay olsun” dedi.
Biz şahidiz ya Rabbi…. Kendisi öyle bir hayat yaşadı…
“Sonsuz Nur” Müellifi’ni Firdevs’te çok sevdiği Habibin’le (s.a.s) buluştur ya Rabbi ve bizleri de Onlara komşu eyle… Amin.