بعد از سه ماه باز دوباره از خانه و خانواده جدا شدم و غروب جمعهای نشستم چند قسمت آخر یوفوریا رو توی قطار دیدم. بمیرم برای رو، بچهی نگونبختم. این همه تقلا برای اینکه آخرش همه فکر کنند کسخلِ جانکی بوده.
برای عمهام کانفیگ خریده بودم دیدم توی یک روز سه گیگ رو تموم کرده. فهمیدم نشسته و توی اسنپ چت تکتک عکسهای تارا رو دانلود کرده. میگفت از وقتی تارا رفته، امروز بهترین روز عمرمه، و مثل بچه ها میخندید.
یعنی شما به عنوان یک استاد کمی با شرافت، کمترین کاری که میتونی بکنی اینه که به دانشجوی ذلیلمردهات بگی فلانی من از بین پنج دانشجو دو نفر دیگه رو قبول میکنم و ایگوی همکارم که انتخاب نشده برام مهمتره، ولی تویی که بخاطر حرفم رفتی آزمون MHLEکیری رو دادی و ۹۰ شدی قبول نمیکنم.
باورم نمیشه استادم بدون اینکه بهم اطلاع بده، استاد راهنمام نشده، بعد گسلایتم کرد که با اون استادی که زوری برام انتخاب کردن کار کنم و خودش استاد دوم بشه و الان باز زده زیرش و هیچ گهی هم نمیتونم بخورم.😭
دختر، هنوزم باورم نمیشه کسی که میتونه ساعتها توی ماشین تنهات بذاره تا با بقیه لاس بزنه، بعد از هزار بار اشتباه باز بخشیده بشه اما من بعد از دوازده سال دوستی، بدون حتی یک توضیح به حرمت نون و نمکی که باهم خوردیم، کنار گذاشته بشم.
خفگی اینترنت تداعیگر اون روز نحسیه که مامبابام توی بچگی مجبورم کردن روسری بپوشم و از شدت غم و خجالت، تا یکسال باهاشون جایی نمیرفتم. دلم نمیخواست کسی منو اینطوری ببینه. احساس میکردم زمین خوردم و یک پوتین خشک مردونه روی گلومه.
ده دوازده سال پیش که اینستاگرام داشتم و اینترنت2Gبود، هر پستی که باز میشد چون غنیمت بود لایک میکردم. الان هم دقیقا همینه، هرچیزی رو فارغ از محتوا لایک میکنم. مثلا امروز پست عرق خوری چند چوپون با آهنگ تشمال و برنو رو لایک کردم.(همیشه اینچیزها رو لایک میکنم)
فیلم Blue Is the Warmest Color یک سکانس سکس ۱۰ دقیقهای دارد. کارگردان، بازیگران زن را مجبور کرد این صحنه را به مدت ۱۰ روز کامل فیلمبرداری کنند.
او حتی یک صحنه ۳۰ ثانیهای ساده از رد شدن از خیابان را بیش از ۱۰۰ بار تکرار کرد تا بالاخره راضی شود.
فیلم برای همین کار، بزرگترین جایزه جشنواره کن را برد. اما چهار ماه بعد، هر دو بازیگر گفتند که دیگر هرگز با او کار نخواهند کرد.
فیلم «آبی گرمترین رنگ است» ساخته عبدالطیف کشیش است، با بازی لئا سیدو (بازیگر دو فیلم آخر جیمز باند) و آدل اگزارکوپولوس.
در سال ۲۰۱۳، استیون اسپیلبرگ ریاست هیئت داوران کن را بر عهده داشت و جایزه اصلی جشنواره را به هر سه نفر آنها روی یک صحنه اهدا کرد؛ اتفاقی که تا آن زمان در تاریخ جشنواره سابقه نداشت.
قرار بود فیلمبرداری دو ماه و نیم طول بکشد، اما دو برابر شد. آنها ۷۵۰ ساعت فیلم گرفتند تا در نهایت یک فیلم ۳ ساعته بسازند.
وقتی بعد از یکی از برداشتها، سیدو خندید، کشیش مانیتور کارگردانیاش را برداشت و به خیابان پرت کرد و فریاد زد که تحت چنین شرایطی نمیتواند کار کند.
برای سکانس طولانی سکس، بازیگران از اندام مصنوعی ساختهشده بر اساس قالب واقعی بدن خودشان استفاده میکردند.
در ماه مه ۲۰۱۳، اتحادیه عوامل سینمای فرانسه علیه پروژه شکایت کرد. روزهای کاری تا ۱۶ ساعت طول میکشید اما در برگههای ثبت، ۸ ساعت نوشته میشد.
اضافهکاری پرداخت نمیشد و چندین قانون کار نقض شده بود. بعضی افراد وسط فیلمبرداری پروژه را ترک کرده بودند. تا سپتامبر همان سال، هر دو بازیگر در مصاحبهای فضای پشت صحنه را نوعی آزار و اذیت توصیف کردند.
کشیش هم در پاسخ، نامهای سرگشاده منتشر کرد و سیدو را «بچهای لوس و مغرور» خواند و تهدید کرد که به خاطر افترا از او شکایت خواهد کرد.
ژولی مارو، نویسنده رمان گرافیکیای که فیلم بر اساس آن ساخته شده بود، پیشتر علناً انتقاد کرده بود. او صحنههای سکس را «پورنو» توصیف کرد و گفت چیزی که در پشت صحنه وجود نداشت، «زنان همجنسگرا» بودند.
تا زمانی که فیلم در پاییز همان سال در آمریکا اکران شد، هیچکدام از سه برنده نخل طلا دیگر با هم صحبت نمیکردند.
در سال ۲۰۱۷، کشیش جایزه نخل طلای خود را برای تأمین بودجه فیلم بعدیاش به حراج گذاشت.
دنباله فیلم او در سال ۲۰۱۹ در کن نمایش داده شد و یک سکانس ۱۳ دقیقهای سکس دهانی واقعی و شبیهسازی نشده داشت.
تماشاگران گروهگروه سالن را ترک کردند. منتقدان در راتن تومیتوز به آن امتیاز صفر درصد دادند. یک منبع ادعا کرد که بازیگران تحت فشار قرار گرفته بودند تا برای تمام کردن صحنهها الکل بنوشند.
در اکتبر همان سال، یک بازیگر زن فرانسوی به پلیس مراجعه کرد و کشیش را به آزار جنسی متهم کرد. دادستانی پاریس در سال ۲۰۲۰ به دلیل نبود شواهد کافی پرونده را بست. او همه اتهامها را رد کرده است.
در همان دوران، هالیوود هم در حال تغییر بود. تا اکتبر ۲۰۱۸، شبکه HBO حضور «هماهنگکننده صحنههای جنسی» را برای تمام پروژههایی که صحنه سکس یا برهنگی داشتند اجباری کرد.
افرادی که وظیفهشان محافظت از بازیگران هنگام فیلمبرداری صحنههای حساس است.
اتحادیه بازیگران آمریکا نخستین قوانین رسمی مربوط به این شغل را در ژانویه ۲۰۲۰ منتشر کرد.
اولین قرارداد رسمی اتحادیهای برای هماهنگکنندگان صحنههای جنسی در سینما و تلویزیون آمریکا هم از ۲۲ فوریه ۲۰۲۶، اجرایی شد.
یک بند از قرارداد که لئا سیدو حالا در تمام قراردادهایش اضافه میکند، حق تأیید اینکه کدام صحنههای برهنگی در نسخه نهایی باقی بمانند است و حالا به یک استاندارد رایج برای بیشتر بازیگران اصلی تبدیل شده است.