Bu yıl çok yakın bir arkadaşımla küstüm ve şunu fark ettim: Bir insanı sevmeye devam etmek, onun hakkında hâlâ iyi düşünmek ve mutlu olmasını istemek için onu görmek gerekmiyormuş. Ben onu, hayatımda olmasa da sevmeye devam ediyorum. Sanırım gerçek dostluk böyle bir şey.