ne zaman incinsem değişmeye
ve soğukkanlı olmaya karar veriyorum.
ama
kırgınlığım geçince yine eski konuşan,
herkese inanan ve
cana yakın, neşeli halime dönüyorum
bu da kendime en büyük kırgınlığım
Kalbindeki kötülüğe şahit olduğum bir insanı bir daha sevme şansım ne yazik ki yok. Olmuyor sevemiyorum, yedi mahalle toplanıp sevdirmeye çalışsa yine sevemem. Bir insandan bu denli vazgeçmem bu kadar zorken buna mecbur bırakılmak işin en üzücü tarafı.