Hayat o kadar büyük bir hız ve telaş içinde akıp gidiyor ki üzerine düşünecek, yaşadıklarımızı sindirecek zamanımız olmuyor. Yaşıyor muyuz hakikaten? Yoksa hayat yanı başımızdan geçip gidiyor mu ? Ruhun tazelenebilmek için yalnızlık ve sessizliğe ihtiyacı var.
Orhan Kemal Eskici ve oğulları eserinde şöyle diyor.
"Bozuldu ağa bozuldu, Dünya kökünden bozuldu. Üstüne bastığım toprak ayaklarımın altından kayıyor sanki. Bugün dünü arıyoruz, yarından bugünü arıyacağımızdan şüphen olmasın..."