Gleðilegt nýtt ár🥳
Ég veit ekki hve mikið fólk spáir í Twitter fjarveru annarra, en til þess að forðast það að feedið mitt líti út eins og ég hafi verið handtekin borgaralega fyrir tístofvirkni og síminn gerður upptækur, vildi ég láta vita að ég er í ótímabundinni Twitterpásu❤️
Lærði þetta árið 2018 við gerð Hvað höfum við gert? Fáir vildu vita eða litu framhjá vandanum. Hef ekki keypt lambakjöt síðan. Neytandinn hefur ekkert val. Ólafur verður í viðtali um ástand lands og lambakjötsframleiðslu í Hvað getum við gert? á næsta ári https://t.co/6pmGD4Hqjg
Ekki nóg með það að það þurfi að drepa fullt af fallegum litlum lömbum til þess að framleiða þessa vöru þá mengar hún líka eins og moððerfokker. Hvernig gengur að réttlæta þessa neyslu?
Sá þessa röð í Søstrene Grene í Kringlez í dag og get ekki hætt að hugsa um hana. Hefði vissulega skilið ástandið ef @thvengur hefði verið à vakt en hún var í Smáralind (ég tékkaði á henni, ofc) svo þetta meikar eeeengaaaan sens? Mig er farið að gruna að fólk elski bara raðir?
Að þurfa að kasta í vél afþví allar fjölnota andlitsgrímurnar eru skítugar er vandamál sem ég hefði ekki getað ímyndað mér fyrir tveimur árum. Staldrið þið stundum við og hugsið hvað við höfum þurft að læra MARGT á þessu eina furðulega ári? Klapp á bakið á oss, allavegana flest.
Aðgengileg og einföld grein um „The female gaze“ í listum og hvers vegna það er ómissandi og mikilvægt, fyrir öll, en sérstaklega konur: https://t.co/VSDmQdnKYH
Konur eru eitt allra uppáhalds viðfangsefnið mitt og ég hugsa mikið um hvernig ég vil sýna þær og hvað ég vil segja með myndunum mínum. Það hefur aldrei hvarflað að mér í eitt sekúndubrot að þetta sé sjónarhornið sem vantar í narratíf um heim kvenna. Ég er furðulostin yfir þessu.