Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerde oldugunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar öylece ortada kalakalacağız.(Dostoyevski)
insan yaş aldıkça tüm beklentileri daha bi sadeleşiyor sanki... daha basit hayalleri oluyor, karşı taraftan beklentisi sadece saygı görmek ve sevilmek üzerine kuruluyor, gençliğin verdiği o fevrilik gidiyor. bence insan yaş aldıkça olaysız, çıkarsız, dümdüz sevilmek istiyor işte
sırf seviyorum diye ne kimsenin sizi ezmesine, ne de bencilliğine göz yumup alttan almak zorunda değilsiniz. bu hayatta hiçbir şeyden memnun olmayan insanları mutlu etmeye de gelmediniz. sevgi suistimale gelmez, aklınızda bulunsun.