الان اینو خوندم گفتم یه بار دیگه منم بذارمش:
تو وارد زندگی بعضى آدما ميشى تا عشقى رو بهشون نشون بدى كه هيچ وقت تجربه
نكرده بودن...
در ادامه خودشون بهت نشون ميدن چرا هيچ وقت لياقتشو نداشتن
واقعا شجاعت در تمام زمینههای زندگی مهمه. شجاعت ایستادن، شجاعت حرف زدن، شجاعت پیگیر شدن، شجاعت پذیرش تغییرات، شجاعت آغاز کردن، شجاعت به دوش کشیدن سختیها.
حالا همهی اینا رو جمع کن و بذار تو دوست داشتن. سخته ولی ارزندهست.
تو انتخاب پارتنر یک آیتم مهم هست که شاید خیلی بهش پرداخته نشده
"شجاعت"
آدمای ترسوی بزدلی که تا زندگی بهشون سخت گرفت جا می زنن به درد گذاشتن لای جرز دیوار می خورن
با یکی باشین که برای با شما بودن با همه دنیا جز خودتون بجنگه
نه اینکه عذر و توجیه بیاره و اسم بی عرضگیشو بذاره تقدیر!
واقعا تحمل این جماعت پرچم به دست در خیابانها برام خیلی سخت شده. از ترافیک غیر ضروری و آلودگی صوتی تا نیمهشب بگیرید تا خشمی که به دنبال احساس تبعیض میاد. تبعیض در حق حضور در خیابان و ابراز عقیده که آنها دارند و ما خیر. ما شهروندان درجه دوم برای حاکمیت.
دلم برای کوچیک ترین کار روتینی تنگ شده مثلا توی راه رفت و برگشت از سرکار با سهیل پادکست گوش کنیم! ما تو این مملکت هی دلخوشی پیدا کردیم هی کشتنش هی پیدا کردیم هی کشتنش، کی میشه دلخوشیامون بزرگتر و پایدارتر بشن؟