(10) หมอก

(10) อดีตเด็กเกเร (เรียนดี) | พยับหมอก พิทักษ์คุมพล | 186/79 | รองประธานบริษัทดีไซน์ด้านสถาปัตยกรรมและผลิตภัณฑ์ 'ยูนิดีไซน์'

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

[10] เด็กเกเร (แต่เรียนดีจนโรงเรียนไม่อยากยุ่ง)

พยับหมอก พิทักษ์คุมพล (หมอก)
https://t.co/nOMVfbBfOb

(รับโคหลากหลายคสพ. เป็นเพื่อน เพื่อนเก่า ศัตรู เบ๊ เหยื่อ(?) เสนอมาได้หมดเลย มาเถอะ เราไม่กัดหรอก มั้ง(...))

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Lisa หลานน้าาาาาาาาา /เกียมกำไลทองพร้อม เงินรับขวัญหลานพร้อม--

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First แปะไว้-- https://t.co/LiODtNYH73

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First /ซบหน้าผากเจ้าม๋าาาาา แงงงงงงง

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Jomyut (ปกติเจอแต่คนเดิม ๆ งงเรย.. /เพ็ทเจ้าหยก)

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Jomyut (ผิดคาดไปเก้าสิบตลบบบบบบบ)

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

มาแปะโม่งไว้ด้วยค่ะ เข้ามาคุยกันได้นะคะ /แหะ

https://t.co/PpDdggaHSn

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Tanyong @TDR2_Jomjai "ลุคนี้ก็ดี..." พูดชมไป เป็นแว่นที่โดดเด่นจนเขาเองก็จำได้

ยกนาฬิกาขึ้นมาดูแล้วหายใจเข้าออกช้า ๆ ปาดเลือดและน้ำตาที่เลอะใบหน้าออก ดันตัวเองให้ลุกขึ้น

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

พยุงร่างที่ชุุ่มไปด้วยเลือดจากแผลใหญ่แรงระเบิดและเลือดจากร่างของแฟนและเพื่อนสนิทอีกคนของตัวเองออกมาจากห้องกระจกอีกห้อง ยกนาฬิกาขึ้นมาดูแล้วก็ทรุดลงพิงกับผนังแถว ๆ นั้นจนเลือดไหลออกมาเป็นทาง

เงยหน้ามองเพดานแล้วปล่อยน้ำตาเจือกับเลือดไหลผ่านใบหน้าไป รอคอยเวลาของตัวเอง

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Tanyong @TDR2_Jomjai ลืมตาขึ้นมาอีกรอบเมื่อได้ยินเสียงคนเดินกลับมา บอกขอบคุณไปเสียเบาแล้วค่อย ๆ ขยับตัวสวมสูทตัวนั้นปิดทับบาดแผลและเลือดที่ไหลซึมออกมา เสยผมขึ้นให้เหมือนทรงตอนที่เดินเข้ามาในงานเลี้ยง

แค่ 4 วันแต่กลับรู้สึกว่าห่างไกลเหลือเกิน

ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความรัก ความทรงจำดี ๆ ทุกอย่าง

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Tanyong @TDR2_Jomjai "ขอบใจ..." พูดตอนอีกคนตอบรับแล้วหลับตาลง รอคอย ทั้งสูท ทั้งเวลาที่ทุกอย่างกำลังจะจบลง

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Jomjai @TDR2_Tanyong พอมุกเดินไปก็นึกอะไรขึ้นได้

"ตันหยง..ช่วยไปหยิบของที่ตู้นอนกูมาให้หน่อยได้ไหม?"

"กูวางเสื้อสูทไว้ที่นั่น..ถ้าพอไหว...ช่วยหยิบมาที..นะ"

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

ขอโทษนะคุณสา กูพยายามจะเอาชีวิตรอดออกไปให้ได้เต็มที่แล้ว..แต่ก็คงได้แค่นี้ แหละ

ผิดที่คุณสาแม่งทิ้งกูไปก่อนนั่นแหละ ไหนว่าเราเป็นทีมกันไงวะ.. แต่ช่างมันเถอะ ก็เป็นอย่างนี้ตลอด จะทำอะไรคุณเธอก็ไม่เคยปรึกษากูก่อนจนต้องดุอยู่ตลอด

เป็นคุณสาที่เป็นคุณสาแบบนั้น...

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Tanyong @TDR2_Jomjai "เลอะหมดแล้ว...พวกมึงน่ะ..." ถึงจะดุไปแบบนั้นแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะออกห่างจากทั้งคู่ ซึมซับความอบอุ่นนี้ไปเงียบ ๆ

ทั้ง ๆ ที่ไม่คู่ควร ทั้ง ๆ ที่ทำร้ายคนไปตั้งไม่รู้เท่าไหร่

ให้ขอโทษสักกี่ล้านครั้งก็คงไม่พอ

.

"ได้พักกัน...สักทีนะ..."

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_Tanyong เหลือบมองเพื่อนตัวเล็กที่มานั่งข้าง ๆแล้วส่งยิ้มจาง ๆ ให้ ไม่สนเสียงประกาศที่ดังอยู่

"ขอโทษนะตันหยง..."

"กู...ทำทุกอย่างพังหมดเลย..."

"กูขอโทษ..."

"กูขอโทษนะ..."

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

แยกกับเฟิร์สแล้วก็เดินไปทางห้องกระจก

สะอื้นออกมาอีกครั้ง

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First พอคิดว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นก็อดไม่ได้อยู่ดี

"อือ...."

"รอกูด้วยนะ..." ผละออกมาช้อนแก้มอีกคนแล้วประทับริมฝีปากลงไป เป็นแค่จูบลาสั้น ๆ ก่อนจะต้องจากกัน

"ไว้เจอกันนะ... เฟิร์ส.."

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First "แต่สุดท้ายก็กลับมาหามึงเองอยู่ดีมั้ยล่ะ" หลับตาลงตอนที่หน้าผากแนบมา ทั้งอุณหภูมิ ลมหายใจ น้ำเสียง คำบอกรักนี้ จะจดจำไว้

"กูก็รักมึงนะ..รักมาก ๆ..." รู้สึกเหมือนจะสะอื้นออกมาอีกแล้ว

"ขอบคุณ...ที่เข้ามาเป็นคนสำคัญในชีวิตกูนะ"

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First เกี่ยวกันเสร็จก็ประสานมือกันไว้ ยิ้มตอบอีกฝ่ายกว้างไม่ต่างกัน ช่างดูขัดกับดวงตาที่บวมช้ำเหลือเกิน

"ผิดสัญญาไปด้วยกันก็ถือว่าโมฆะไปไหน.."

"กูว่ากูคิดไม่ผิดนะ...ที่เมื่อ 15 ปีก่อนกูบอกชอบมึงไป.."

"ถ้าย้อนกลับไปได้...กูอาจจะกลับไปตอบตกลงมึงตั้งแต่ตอนม.5 โน่นน่ะ.."

[(10) หมอก @TDR2_Mork]

@TDR2_First "ไม่ต้องรอดูผลโหวตหรอก..."

"ยังไงกูก็จะพามึงไปด้วยพร้อม ๆ กันอยู่แล้ว"

หัวเราะออกมาเบา ๆ ยกมืออีกข้างขึ้นมาปาดขอบตาทั้งสองข้าง แล้วยื่นนิ้วก้อยให้

"สัญญาเลย" สมัยเรียนเขาชอบพูดว่ามันน่าอายที่จะมาเกี่ยวก้อยกันเป็นเด็ก ๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงอยากทำขึ้นมา