ヨル

Kuromura Yoru - 黒村 夜/20 years old/KiramekiHigh's alumni #6/current location : Kyoto

[ヨル @TE_YoruKM]

( สวัสดีครับ 'คุโรมูระ โยรุ' ครับ เป็นนักเรียนชั้นปี 3 อย่างเป็นทางการแล้ว ฝากตัวสำหรับปีสุดท้ายด้วยครับ )

https://t.co/sESTh9kfZF

[ヨル @TE_YoruKM]

(2022)

[ヨル @TE_YoruKM]

[เกียวโต]

*ออกมาซื้อของกิน* oO(ซากุระยังไม่บานแฮะ)

*เพราะอยู่ใต้อยู่นีงาตะ ซากุระเลยบานช้า

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "อ๋อ--" พยักหน้าเป็นการตอบรับ ก็ได้เห็นอีกฝ่ายตามสื่อต่างๆจริงๆ ถึงจะไม่ตั้งใจไปเห็นก็เหอะ

"อือฮึ เรียนมาได้สองปีแล้วล่ะ" ส่วนทางนี้มีสีหน้าเรียบนิ่ง ดูจะไม่ได้ยินดีอะไรเป็นพิเศษ

"ไม่ได้ตามหาอะไรเป็นพิเศษหรอก แค่มาดูเผื่อมีอะไรถูกใจเฉยๆ ถ้าเธออยากจะเลือกให้ก็ตามใจ"

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "ผมมาเดินเล่นแถวนี้หลังเลิกเรียน" หันไปทำทีเลือกเสื้อต่อ "ก็คือเดินเรื่อยเปื่อยน่ะ"

[ヨル @TE_YoruKM]

[เกียวโต]

หลังจากหมดคาบของมหาลัย โยรุเลือกใช้เวลาว่างไปยังระแวกวัดที่มีอยู่กระจายทั่วในกรุงเกียวโต

ร้านราวต่างๆมากมาย อาคารยังคงทรงคล้ายกับย่านเมืองแบบเก่า แทนที่จะไปยังบริเวณที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและของฝากยอดนิยม

เขาเลี่ยงไปยังซอยที่ห่างกันไปไกลมาก แต่กลับเงียบสงบกว่ามาก+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii แอบกลอกตาไปเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยู่แถวนี้ เพราะเขาไม่เคยบอกเจ้าตัวมาก่อนอยู่แล้วไม่ว่าทางไหน

อันที่จริงอย่าว่าแต่พูดเรื่องนี้เลย แค่คุยกันก็ยังไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ

"ทำงาน?" เลิกคิ้วเล็กน้อย ถ้าเป็นงานเกี่ยวกับดนตรีคงจะพอได้ข่าวมาบ้าง อาจจะเป็นงานอื่น

+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii ถ้าปกติคงใช้วิธีให้เขาเดินหลบให้ แต่ตอนนี้มู้ดบูดจนไม่อยากคุยกับคน

"อยากจะย้อนวันเก่าๆหรอ" มันควรจะฟังเหมือนเป็นความทรงจำที่น่าคิดถึง ถ้าเจ้าตัวไม่ทำเสียงประชดออกมา

"แล้วเธอล่ะมาทำอะไรแถวนี้ ...แต่งตัวแบบนั้น" เสียงเบาไม่ให้ดังรบกวนมาก

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii ' ....ยัยนี่ ' มองนิ่งๆเอือมระอากับคำตอบ

' ยัยนี่ 💢💢' เริ่มคิดแล้วว่าบางทีเรื่องที่ไม่ได้ติดต่อกันนานเกือบสามปีนี่อาจจะเป็นเรื่องถูกต้องก็ได้

เหลือบไปมองป้าที่ขวางทางอยู่แล้วชัดสีหน้ากลับมาทำเป็นดูเสื้อผ้าด้วย

+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "คุมิ...." ขมวดคิ้วยิ่งกว่าเก่า มองซ้ายมองขวา ที่ทำเมื่อกี๊ก็เสียงดังจนพนักงานชะเง้อออกมาดู แถมตอนนี้ก็ไม่มีอารมณ์จะมาดูเสื้อแล้วด้วย

"ไปข้างนอกเหอะ" พูดเสียงเบาๆในลำคอพยักเพยิดไปทางประตู

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "....." ขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย บีบขากรรไกรตัวเองเล็กน้อยจัดหน้าให้เข้าที่(...)

'ยัยนี่...' ถึงอีกฝ่ายจะไม่ได้ทำอะไรผิดถ้าไม่นับที่ชนไป แต่ดันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นนิดๆเหมือนไปสะกิดโดนต่อมอะไรซักอย่างเข้า

+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "นี่ คุณ-" เงยหน้าขึ้นมาก็ชะงักทันใด จากสีหน้าที่ดูจะเอาเรื่องก็หายไปทันที

เป็นใบหน้าที่สับสน

อย่างคนที่ไม่รู้ว่าควรจะแสดงสีหน้าแบบไหนในตอนนี้ดี

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii "!!" สะดุ้งทันทีทันใดที่มีคนมาโดนตัว ยังไงนิสัยเก่าก็ยังไม่หายไปจริงๆ

กำลังจะหันไปมองทางคนที่ชวนก็ประจวบเหมาะโดนลูกโหม่งไปอีกที

"อั่ก-!" พร้อมเสียงก๊อกจากกระดูกคางที่โดนกระเทือน รีบก้มหน้าลงไปลูบคางหันตาหยีเสียงครวญไม่สบอารมณ์ในลำคอ

+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii โยรุที่หันหลังให้กับทิศของประตูเหลือบมองเล็กน้อย แค่พอสังเกตว่ามีหญิงสาวในชุดกิโมโนเดินเข้ามา แต่ไม่มากพอจะรู้ว่าเป็นใคร

ปกตินักท่องเที่ยวก็ชอบเช่าชุดมาเดินกันอยู่แล้ว มันก็เข้าใจได้อยู่

นิ้วง่วนกับการไล่ดูทีละไม้แขวน ขยับไปตามราวยาว ค่อยๆเข้าใกล้กับอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว

[ヨル @TE_YoruKM]

ในร้านมีลูกค้าอยู่แล้วคนนึง ถึงร้านจะเล็กแต่ก็ไม่เป็นปัญหาอะไร

ก็แค่ยืนดูเสื้อผ้าในร้าน จัดสรรการเดินในพื้นที่แคบๆโดยไม่ขวางกันและกันเท่านั้นก็พอ

@TE_Kumichii

[ヨル @TE_YoruKM]

ที่ตรงนั้นมีร้านเสื้อผ้าเล็กๆอยู่ ปะปนไปกับร้านของฝากและของทำมือทั่วไป

ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆแต่อัดแน่นไปด้วยราวเสื้อผ้าจนทางเดินแคบขนาดแค่เดินได้แค่ทีละคนเท่านั้น - ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี แต่ไหนแต่ไรเขาก็ชอบบรรยากาศแบบนี้มานานแล้ว

+

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii (ถ้าเรานอนเช้า กินตอนตีหนึ่งมันก็แค่ข้าวเย็น———)

[ヨル @TE_YoruKM]

[เกียวโต] *หลังจากซื้อของเข้าหอพักก็กลับมาน็อคยาว ตอนนี้เลยออกมาข้างนอกอีกรอบหามื้อดึก*

[ヨル @TE_YoruKM]

@TE_Kumichii (She wish มันต้องเดินตามหาความฝัน)

[ヨル @TE_YoruKM]

*ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ ครับ*