اصلا نمید��نم چجوری بگم که کسی ناراحت نشه ولی این قضیه که یکی میره کافه تموم وسایل ارایشی های مارکشو در میاره میذاره رو میز و کنار غذا ها ازشون عکس میگیره خیلی خنده داره:))))
من قهر کردن بلد نیستم. یعنی واقعا نمیتونم برای تنبیه یک نفر کلا نادیده بگیرمش. نیاز دارم اگه ناراحتم کرده بهش بگم از چی ناراحتم، حتی اگه لازمه گریه کنم و داد بکشم و ازش بخوام درستش کنه. اگه باهاش حرف نزنم حس میکنم دارم خفه میشم.
فقط در صورتی میپذیرم
که یکی داره بهم نخ میده
که زل بزنه تو چشمام بگه:
(ازت خوشم میاد)
در غیر این صورت هر کاری کنه میزارم
پای رفتار دوستانه که بعدأ ضایع نشم