Στον πόλεμο αυτό που μετράει είναι η Πατρίδα.
Οι ιδεολογίες παραμερίζονται.
Οι παππούδες μας πολέμησαν Ιταλούς και Γερμανούς
(όχι φασίστες και ναζί)
Οι Ρώσοι πολέμησαν Γερμανούς
(ως κομμουνιστές και ναζί ήταν σύμμαχοι).
Οι Ουκρανοί πολεμούν Ρώσους
(ναζί υπάρχουν εκατέρωθεν).
If I were a Christian Id pick Eastern Orthodoxy. It holds closest to the unbroken apostolic traditions and early church practices without later Western additions or the endless splits of Protestant groups. The focus on mystery continuity and lived faith over pure rationalism or hierarchy feels most coherent.
At first, Jean-Pierre did not understand.
He watched the evening news, paid his taxes, voted responsibly and believed what respectable people told him.
1. France needed immigration because the economy needed workers.
2. Diversity was an opportunity.
3. Public services were under pressure because they lacked funding.
4. Disorder at school was caused by inequality.
5. Crime statistics required context.
6. Anyone who connected these things too quickly was probably an extremist.
Then his children started coming home from school saying they could barely hear the teacher.
Half the lesson was spent restoring order.
Teachers changed constantly.
Some simply disappeared for weeks.
Jean-Pierre complained once, politely.
The administration explained that the situation was “challenging” and that the school was developing an “inclusive pedagogical response.”
Jean-Pierre went home reassured.
There were professionals dealing with it.
His neighbourhood changed too.
Shops closed.
Others appeared.
Groups of men occupied the same corners every evening.
His wife stopped taking one street after dark.
Jean-Pierre noticed all of this, but he had also learned that noticing patterns was dangerous.
So every event remained an isolated event.
One closed shop meant nothing.
One assault meant nothing.
Ten incidents meant ten unrelated incidents.
Only a racist would connect dots.
Then his daughter was sexually assaulted by a man who had recently arrived in France.
Jean-Pierre was devastated.
But almost immediately he began policing his own thoughts.
The attacker was an individual. Of course.
One must never generalise.
The television explained that exploiting such crimes politically was irresponsible.
A minister warned against “stigmatisation.”
Jean-Pierre found himself nodding through tears.
What had happened to his daughter was monstrous, but the truly frightening possibility, apparently, was that somebody somewhere might vote for the wrong party because of it.
Nothing changed.
His son’s school became worse.
His daughter stopped going out alone.
His wife wanted to move.
The police were exhausted.
The teachers were exhausted.
The hospitals were exhausted.
Jean-Pierre was exhausted.
Yet every explanation he had been given required him to believe that each deterioration was temporary, accidental, exaggerated or caused by something entirely unrelated to the deterioration immediately beside it.
And whenever somebody proposed that perhaps the country had made serious mistakes — about migration, authority, education, policing, integration, punishment or borders — Jean-Pierre knew the correct answer.
“Careful. That sounds like the far right.”
So he remained reasonable.
He remained moderate.
He remained informed.
He remained completely incapable of drawing a conclusion from his own life.
So at first, Jean-Pierre did not understand.
And he still does not understand.
And it will happen everywhere unless we are able to extrapolate beyond our temporal myopia, and recognize that demography is destiny. It might take 50 years; 100 years; 500 years but we will lose the West unless we awake from our suicidally empathetic stupor.
ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ
"Προσθέτει λίγους, αφαιρεί πολλούς, πολλαπλασιάζει τα προβλήματα και διαιρεί το κόμμα." Αυτή ήταν η άποψη του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Ανδρέα, στην προδικτατορική Ένωση Κέντρου. Σαν σήμερα, αυτός ο εξπέρ των 4 πράξεων της αριθμητικής, όπως τον βόλευαν, ίδρυσε το μεγαλύτερο εκμαυλιστήριο συνειδήσεων της σύγχρονης ιστορίας, παράγοντας ανεξάντλητες στρατιές από λαμόγια, μιζαδόρους, κρατικοκηφήνες, θολοκουλτουριάρηδες του φραπέ, μαρξιστές του Κολωνακίου, επαναστάτες της Εκάλης, αντιστασιακούς γεννηθέντες το 1933, διεθνιστές της πάρτης τους, συνδικαλιστές της λούφας, επιχειρηματίες του υποκόσμου και εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους. Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τον νέο, παρακμιακό Έλληνα, ως πρότυπο: κρατικοδίαιτο, τεμπέλη, εφετζή, βολεψάκια, φιλοτομαριστή, κοσμοφοβικό, αμόρφωτο, απολίτιστο, ανήθικο. Το ΠΑΣΟΚ ανήγαγε την απραξία σε ιδανικό, την αργομισθία σε μαγκιά, την εξαπάτηση σε ιδεολογία, τη χυδαιότητα σε αισθητική, την κλοπή (των Ελλήνων και των Ευρωπαίων φορολογουμένων) σε πολιτική πεμπτουσία.
Το ΠΑΣΟΚ ήταν το Τσερνομπίλ της πολιτικής μας. Μόλυνε το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του δημιουργώντας αμέτρητες τερατογενέσεις. Τόσο πολλές, που τελικά να θεωρείται φυσιολογική η τερατομορφία και αφύσικη η πολιτική υγεία.
3 Σεπτεμβρίου
For the first time in recorded history, a civilization has decided that the most enlightened virtue is to surrender its culture, heritage, women, and children without putting up any defence. Suicidal empathy shall prove to be the demise of the West.
«Le Figaro» a consulté une vidéo de Frontex, l’agence européenne chargée du contrôle des frontières, montrant des passeurs remettre des migrants à l’ONG Sea-Watch en mer Méditerranée, le 11 mai. La justice italienne a ouvert une enquête pour «aide à l’immigration illégale. →https://t.co/gXc2L0PelN
Καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον ακροαριστερό χώρο, ο οποίος τρέφει στους κόλπους του τρομοκράτες, δολοφόνους και αλήτες. Αντιθέτως όχι μόνο τον ξέπλυνε ιδεολογικά μέσω των ΜΜΕ που τους βάφτισαν "αντιεξουσιαστές" παρουσιάζοντας τους έτσι ελκυστικούς για ένα καμένο κομμάτι της νεολαίας. Ο αντιεξουσιαστής είναι αντισυστημικός, είναι επαναστάτης, πάει κόντρα στις κακές αποφάσεις της εξουσίας. Πρότυπο για παιδάκια που στο σπιτάκι τους οι γονείς ασχολούνταν με οτιδήποτε άλλο εκτός από το παιδί τους ή ήταν της ίδιας αντίληψης με τους κάθε είδους "αντι". Συγχρόνως τους προσέφεραν απλόχερα και το φωτοστέφανο της ηθικής ανωτερότητας έναντι των "νοικοκυραίων κυρ Παντελήδων", των "ρατσιστών- φασιστών", των "συντηρητικών", των εργαζομένων που ήταν οι βολεμένοι στο σύστημα, όχι οι εργατικοί, όχι οι χρήσιμοι στην κοινωνία, όχι οι προκομένοι.
Μια ηθική ανωτερότητα που την "κέρδιζαν" ως "αντιφασίστες, αντιρατσιστές, αντισυμβατικοί" και "αντί" γενικώς σε ό,τι αποτελεί την ραχοκοκαλιά αυτής της κοινωνίας, την κοινή λογική και την πρόοδο. Στην ουσία δεν είναι τίποτα από όλα αυτά, είναι βαθιά απολιτίκ, ψυχοπαθείς, βαθιά αντικοινωνικοί, καμένοι απο τα ναρκωτικά και έτοιμοι για να ασκήσουν βία σε όλα τα επίπεδα.
Το "αντί", ο "αγώνας" και η "επανάσταση" έγιναν η κυρίαρχη κουλτούρα και μέσα στα σχολεία, έβγαλαν κυβέρνηση το 2015, έχουν εκλέξει θεσμικούς που λειτουργούν με τους κανόνες μίας κατάληψης. Άνθρωποι που από τη μία καταδικάζουν την βία και από την άλλη την υπερασπίζονται με πάθος.
Οι νεκροί από τις δράσεις τους είναι πολλοί. Εξαιρετικά πολλοί για να αφήνουν αδιάφορες τις κυβερνήσεις αυτής της χώρας, οι οποίες εδώ και χρόνια προωθούν και στην παιδεία την "αντίσταση και πάλη", ούσες φονικές, δειλές και μικρόνοες.
Νομίζω ήρθε η ώρα να μαζέψουν τον χώρο αυτό, ο οποίος γεννά βία, τρέφεται από την βία και καταστρέφει ανθρώπους. Δεν μπορεί να είναι κυρίαρχος. Πρεπει να επιστρέψει στο περιθώριο οπου ανήκει. Μηπως και σωθεί και κανένας άνθρωπος. Είτε από τη βία τους είτε από τις ιδέες τους.
Αυτές οι δύο πανομοιότυπες δηλώσεις απέχουν μεταξύ τους περισσότερα από 7 χρόνια. Η πρώτη, με την μηδενική ανοχή στη βία, έγινε ενώ ο σκληρός Ράμπο του κολλεγιακού σωλήνα ετοιμαζόταν να "κυβερνήσει". Και τι δεν μας είχε τάξει τότε! Νόμο και τάξη παντού, ξερίζωμα της βίας από τα πανεπιστήμια, σύλληψη των τραμπούκων του Ρουβίκωνα, έλεγχο των λάθρο, απελάσεις, αναβάθμιση της αστυνομίας "κι άλλα ηχηρά παρόμοια". Και τι έκανε; Το απόλυτο τίποτε. Μέριμνά του πώς ο Μήτσος θα γίνει μανούλα και πώς θα πάρουν οι εταιρείες το Σήμα Διαφορετικότητας. Ναι, απέναντι είναι η σάρα και η μάρα και το κακό συναπάντημα. Αλλά, ειλικρινά, σύντροφοι γαλαζαίοι, ως πότε αυτό θα είναι επιχείρημα για να στηρίζετε έναν ψοφοδεή δημοσιοσχεσίτη; Ως πότε κάθε κακοποιό στοιχείο του ποινικού ή του πολιτικού εγκλήματος θα αλωνίζει ανενόχλητο, και αντί η τάξη να επιβληθεί διά ροπάλου, θα ακούμε αυτόν τον ασπόνδυλο να κάνει δηλώσεις; Ήρεμα ρωτάω.
Υ.Γ. Στην αντίστοιχη εμπρηστική επίθεση με 4 γκαζάκια κι ένα μπιτόνι βενζίνη στο δικό μου σπίτι το 2020, που ευτυχώς προφτάσαμε και σβήσαμε τη φωτιά που έκαψε μόνο την πόρτα, η ΝΔ δεν έβγαλε κιχ. Ούτε ανακοίνωση, ούτε καταδίκη, ούτε έρευνες. Αν είχε δείξει τότε μηδενική ανοχή στη βία, η κα Νέστορα θα ζούσε.
🎦🧠Information Warfare via Cinema
Propaganda surrounding the upcoming Odyssey film continues through the systematic distortion of the ancient Hellenic epics.
The actress cast as Helen recently declared that the story is “not history but a mythological tale.”
This claim is misleading. While the narrative certainly contains mythological elements, it fundamentally recounts the history, ethos, values, and customs of a specific people: the ancient Hellenes.
Helen of Troy was a Spartan queen.
She was not a neutral or universal figure her identity, heritage, and cultural context were clearly defined.
The Trojan War itself was a real historical event, the core of which has been corroborated by archaeological evidence.
Homer’s Iliad and Odyssey are foundational works of Hellenic civilization, deeply rooted in the geography and culture of the Eastern Mediterranean.
They are not African, Near Eastern, or universalist myths detached from their origin.
They belong to a specific time, place, and people.
This is a clear case of information warfare.
Certain academic circles, particularly in American universities, driven by ideological agendas and what appears to be a deep-seated inferiority complex toward classical Western civilization, are attempting to downgrade and deconstruct Greco-Roman antiquity.
Their goal is to sever these works from their Hellenic roots and repurpose them for contemporary political narratives.
We are not obliged to apologize for our heritage.
Whether the epics appear problematic, patriarchal, or insufficiently diverse to modern sensibilities is irrelevant.
The Iliad and *Odyssey are ours.
They do not require external validation or permission to exist as they are.
Hellenic civilization has endured for over 3,500 years. It remains here and it will continue.
Είναι ντροπή,μετά από 7 χρόνια να τολμά να αναφέρεται στον φράχτη. Είναι παρανοϊκό να τολμά μετά από εκατοντάδες χιλιάδες λαθρο που μπήκαν κ κανέναν που απελάθηκε,να αναφέρεται σε προστασία συνόρων
Εκτος...αν τα λέει σε ηλιθιους ή ξεδιάντροπους
Σήμερα, είναι γιορτή του γονέα 2! Δεν πιστεύω να είσαστε τίποτις σεξιστές και να επιμένετε στον ακροδεξιό φασιστικό όρο "Γιορτή της Μητέρας"; Ευχόμαστε λοιπόν σε όλους τους μπροοδευτικούς, χρόνια πολλά και τους λέμε ότι είτε ΣΥΡΙΖΑ είτε ΝΔ ψηφίσουν, στην woke ατζέντα συμφωνούν.
Ημέρα της Μητέρας σήμερα.
Της Μητέρας που θα δώσει κ την ίδια της τη ζωή για να προστατεύει τα παιδιά της από παιδομαζώματα κ ιδεολογίες που θεωρούν τα παιδιά υλικό πολέμου.
Που μεγαλώνει παιδιά για να ζήσουν, όχι για να πεθάνουν ως «μάρτυρες».
Χρόνια πολλά σε όλες τις Μητέρες!
When you visit England, you want to experience English culture and English people.
When you visit Germany,
German culture and people.
Japan,
Japanese culture and people.
That is true diversity.
Flooding every nation with the same mass migration is erasing distinct cultures.
Ελλάδα 2026: για να γράψεις στο τουϊτερ θέλει ταυτότητα.
Επίσης Ελλάδα 2026: μπορείς να φτάσεις σε παραλία της Λέσβου με βάρκα, να δηλώσεις τυχαίο όνομα κ καταγωγή, να σου δώσουν δωρεάν σπίτι - τροφή, καλό μηνιάτικο κ διαβατήριο.
https://t.co/crA4vdwOhO
Πόσο δυστυχισμένος πρέπει να αισθάνεται κάποιος που έχει γεννηθεί 🇹🇷, όπου και να κοιτάξεις βλέπει μνημεία και πολιτισμό που έχουν χτίσει άλλοι, γενοκτονίες. Να πίνετε νερό στο όνομα των προγόνων μας που δεν προσκύνησαν, βλέπουμε την Ακρόπολη και λέμε αυτό είναι του παππού μου.
This story is horrifying. It's also a direct result of the legalization of gay "marriage." If you're willing to pretend that two men can be married then there's no reason to object to the equally grotesque farce of two men pretending to be parents.
Gay surrogacy and gay adoption are predicated on the idea that gay men (or women) have a “right” to become parents. This idea is not only morally insane but also logically incoherent. It’s exactly like jumping off a building and claiming that you have the right to fly. Nobody has the right to defy the laws of nature. Where would such a right even originate? Two men cannot be parents. It’s impossible. Doesn’t matter how they feel or what they want. It cannot be. The only “right” at issue here is the right of the child. And the child has a right to be raised by a mother and a father, not two men masquerading as mother and father.
Σαν σήμερα 12 Απριλίου 1871 θα γεννηθεί ο Ιωάννης Μεταξάς, από Βυζαντινογενή οικογένεια που επί 500 χρόνια πρόσφερε στην πατρίδα, πολεμιστές, διανοούμενους, πολιτικούς, επαναστάτες, &
στρατιωτικούς
Ο ένδοξος επιτελικός Αξιωματικός των Βαλκανικών πολέμων, ο Εθνικός Κυβερνήτης, ο