TarnTulip.

- INFJ - นักเขียนและนักหัดวาด

[ชัลริ @Chaltreee]

นักเขียนคนไหนเห็นทวิตนี้ผ่านไทม์ไลน์ วันนี้ต้องเขียนนิยายได้หมื่นคำนะ

[เนลี่🦖◞♡ *slow63% @neliebunny]

” ต่อให้ย้อนเวลาของเรากลับมา
จะยังเลือกรักเธออยู่อีกไหม “

[หมีไข่ 🐻 @gangbearegg]

คติประจำตัวตอนนี้

[Fruit Punch Samurai G (แกะคุง) @blacksheep0301]

จริง ๆ ต้องพูดว่า “เขียนนิยายไม่เป็นก็ต้องฝึก” นะ เพราะการเขียนนิยายเป็นทักษะ ทุกคนสามารถทำได้ “ถ้าฝึก”

[Ibid. @anarchiveowo]

เอาจริงผลึกที่เราตกจากหนังสือ มันก็สะท้อนเหมือนกันนะว่าช่วงนั้นมีอะไรในใจ สำหรับนี่ช่วงที่กำลังหมกมุ่นกับเรื่องของตัวเองอยู่ จะต่างจากช่วงที่กำลังอยากexploreโลก หนังสือเล่มเดียวกันแม่งต่อให้คนอ่านคนเดียวกันมันอาจจะตีความออกมาไม่เหมือนกันก้ได้เพราะว่าขอบเขตการรับรู้กับโฟกัสมันต่าง

[สมุดบันทึกนิยายวาย📚📖 @melopiediary]

ชอบประโยคนี้ของคุณคนนี้มาก “งานเขียนมันมีค่าตั้งแต่ยังไม่มีคนอ่านด้วยซ้ำ” จริงมาก เห็นด้วยเลย 🥹

[Khanom🧁(thesis crisis) @Khanombueang12]

เห็นกรณีใช้เอไอวาดรูปกับเขียนนิยายขายแล้วสิ้นหวังมาก โควทอ.ศิลป์ พีระศรีมาก่อนกาลว่าต้องเรียนรู้ความเป็นมนุษย์ก่อนแล้วจึงเรียนศิลปะ เพราะศิลปะต้องอาศัยจิตวิญญาณและหัวใจของมนุษย์เป็นตัวขับเคลื่อนผลงานที่เกิดจากแรงบันดาลใจ ถ้าขาดความเป็นมนุษย์แล้วจะเรียกว่าศิลปะได้อย่างไร

[• WJAY • ŁИ✝︎ • 702 @looknam_wj]

โอเค ลบบทพูดให้นะ ที่จะสื่อคือภาพมันออกมา มันทำให้นึกถึงซีนนี้ อย่าง บังเอิญ! โดยสุจริตใจไงคะ มีทั้งร้องไห้ ฟูมฟาย เจ้าพี่ตาย วิ่งลงไปหา แต่ถ้าทำให้เข้าใจผิดว่าพูดก็ลบบทให้ค่ะ ดีแล้วที่ไม่พูดตามนั้นเพราะถ้าพูดคือทุเรศเกินทน ถ้าเอาข้อความในภาพออก ก็มุมกล้องคล้ายอยู่ดี #แบนหงสาวดี

[พีโอนี • PEONY 👑 หม่ามี้น้องเบียร์ @Peony_sweetie]

อย่าคิดว่านักเขียนต้องเก่งภาษาไทยทุกคน และเรียนรู้ภาษาจากนิยายได้ทุกเรื่อง ทุกวันนี้ยังต้องเสิร์ชกูเกิ้ลว่าคำนี้เขียนยังไง ใช้ถูกบริบทมั้ย บางทีเราใช้ศัพท์แบบเล่นกับสำนวน ไม่ถูกหลักภาษาไทยด้วยซ้ำ 😅

แต่มันคือเอกลักษณ์อย่างนึงที่ยังไม่มีรีดเดอร์คนไหนบ่นนะ

[TarnTulip. @TarnTulip]

แวะเข้าธัญวลัยจะไปลงงานทีไรก็ท้อใจทุกที ทำไมเวลา copy เนื้อหาไปลงแล้วชอบเว้นบรรทัดเพิ่มให้อัตโนมัติอ่า เว้นทุกย่อหน้าเลย จะตามลบก็ลบไม่ไหว พี่มีเป็นแสนคำ สับแบ่งรายตอน ต่ำๆ ก็ 50 ตอน+ เลยนะ วิธีแก้มันคือยังไงฮึ

[𝟭𝟮☆ @twelveishappy]

โห ไปย้อนอ่านวายเรื่องแรกที่เขียน นี่มันไม่ใช่แค่ต้อง rewrite มันต้อง renovate เลยล่ะ...

[小 @lostyouinmay]

โหประโยคนี้คือ

[คุนแม่น้อมปอ 🫪 @fernhaeforY]

อ่านยันแปดโมงเช้าสนุกจะบ้า นอเป็นลูกครึ่งมารที่เกิดมาในสำนักฝ่ายธรรมะ โดนขังล่ามโซ่ในห้องเตาหลอมแต่เด็ก มีสกิลหลอมอาวุธ โด่งดังคนรู้จักในชื่อปรมาจารย์หลิน แต่ไม่มีใครรู้ตัวจริง หลอมอาวุธไปหมื่นชิ้นจนสำนักดัง ชิ้นที่หนึ่งหมื่นหนึ่งมีชื่อว่าเหนือหมื่นศาสรา สร้างขึ้นมาเพื่อล้างแค้น

[ชิรณะ @shiraana17]

ถ้านรกมันฟริน แล้วจะขึ้นสวรรค์ทำไม

[ออ อู๊ด คึก คัก @Jeong_mimi0_0]

เติมเกย์ในไอแพดพอทน เติมเกย์ในทีวีกูพอเลย

[คุนแม่น้อมปอ 🫪 @fernhaeforY]

มีนิยายสองอันที่ก่อนอ่านงงชื่อเรื่องมากว่าอะไรวะ ไม่เข้าใจ จนอ่านจบเล่มกลับมาอ่านชื่อเรื่องใหม่ คือเข้าใจทุกอย่าง เปนชื่อที่ไม่สามารถอธิบายให้คนฟังว่าทำไมต้องชื่อนี้ เพราะต้องอ่านเอง คือเมื่อร่วงหล่นจึงร่วงหล่นใส่คุณอีกครั้งกับหนึ่งคันร่มกางไม่ทั่วท้องฟ้า ละคุนแพนด้าแต่งทั้งสอง

[กาลอ่าน 📚📖 @SatidKarn]

ชอบการเขียนแบบ 'สวมวิญญาณตัวละคร'

หลับตา ปล่อยใจ เปิดเพลงประจำตลค.นั้น นึกถึงอดีต/ปัจจุบัน เขาเคยพบเจออะไรมา มีปมอะไร ค.ปรารถนาแบบไหน เป้าหมายที่อยากไปให้ถึง ทุกข์ สุข ความเจ็บปวด ให้ทุกอย่างค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นมา

หลังลืมตา เราจะไม่ใช่เรา

แล้วปล่อยเขาคิด/ตัดสินใจเดินเรื่องเอง

[ม่อลม่อลล 💫 เปิดพรีนิยายในพินคับ! ฝากรี 🙇🏻‍♀️ @Ailime13Novels]

นี่ว่านักเขียนส่วนใหญ่จะรู้จักตัวละครของตัวเองมากขึ้นก็ตอนที่ได้ลองเขียนจริงๆ นั่นแหละ อย่างเราเองก็วางเรื่องของน้องเกบไว้แบบหนึ่ง แต่พอรู้จักตัวตนของเค้ามากขึ้น รู้ว่าเค้าต้องการอะไรเราก็ไปศึกษาถึงได้รู้ว่าเออว่ะ เค้าเป็นแบบนั้น มันเหมือนได้เรียนรู้ไปพร้อมกันทั้งนข.ทั้งตลค.เลย