«Στην Ελλάδα κανείς δεν ασχολείται με το (λαθρο)μεταναστευτικό, γιατί το λύσαμε αποτελεσματικά και με κοινωνική δικαιοσύνη»
20 Ιουλίου 2026
Κυριάκος Μητσοτάκης
Κάθε φορά που το ημερολόγιο δείχνει 20 Ιουλίου, η σκέψη δεν επιστρέφει απλώς στη μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Συναντά μια ανοιχτή πληγή στη Μεγαλόνησο και στην καρδιά ολόκληρου του Ελληνισμού. Το διαρκές έγκλημα της παράνομης κατοχής, τον πόνο του ξεριζωμού και το δράμα των αγνοουμένων.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που υπερασπίστηκαν την ελευθερία αρνούμενοι να συμβιβαστούν με τα τετελεσμένα της βίας των όπλων. Η Ελλάδα στέκει αμετακίνητη, στο πλευρό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πιστή στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών για μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη διευθέτηση του Κυπριακού ζητήματος.
Η εν εξελίξει πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ προσφέρει μια ευκαιρία επίλυσης, στη βάση πάντοτε του συμφωνηθέντος πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Στόχος είναι μια Κύπρος επανενωμένη, χωρίς κατοχικό στρατό και ξεπερασμένα συστήματα εγγυήσεων. Μια σύγχρονη χώρα που θα ευημερεί μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Αυτό είναι το μέλλον που αξίζει στην Κύπρο.
Συνεχίζουμε λοιπόν τον δύσκολο αγώνα. Δεν ξεχνούμε, επαγρυπνούμε!
☦️🇨🇾 Never forget the illegal invasion of #Cyprus.
On July 20, 1974, over 162,000 #Greek#Cypriot#Christians were brutally driven from their ancestral homes in a campaign of ethnic cleansing.
This is a historical/educational tweet.
On July 20, 1974, Turkey launched a full-scale military invasion of the Republic of Cyprus — a sovereign, independent state and UN member. Code-named “Operation Attila,” it was carried out in two phases.
Thousands of Greek Cypriots were killed or executed during the military advance.
According to the official records of the bi-communal Committee on Missing Persons (CMP), 1,510 Greek Cypriots are among those listed as missing.
Between 162,000 and 200,000 Greek Cypriots, roughly one-third of the population, were forcibly expelled from their homes in the north, becoming refugees in their own country overnight.
This campaign of forced displacement stripped families of their ancestral lands, homes, and properties.
36.2% of the island was occupied.
In the occupied areas, historic Byzantine churches, chapels, and monasteries — some over a thousand years old — were systematically desecrated.
Many were converted into mosques, military depots, or stables, while others were looted or left to decay. Hundreds of priceless icons were stolen or smashed, frescoes were defaced, and a rich cultural heritage was deliberately targeted.
The Armenian Quarter (Armenomahallas) in Nicosia’s walled city, along with the historic Notre Dame de Tyre church, was completely sealed off under Turkish military control. In the northern mountains, the famous 11th-century Sourp Magar (Saint Macarius) Armenian monastery was seized by Turkish troops, looted, and left to decay.
The international community documented these violations in real-time. UN Security Council resolutions condemned the invasion, demanded the immediate withdrawal of foreign troops, and called for the safe return of all displaced persons.
These resolutions remain unimplemented more than 50 years later.
Furthermore, the demographic character of the north was altered by transferring tens of thousands of settlers from mainland Anatolia, a move condemned under the Fourth Geneva Convention.
The ghost town of Varosha (Famagusta), once a thriving Greek Cypriot resort, remains a heavily restricted, deteriorating ruin and a painful symbol of this tragedy.
In 1983, the occupied northern area was unilaterally declared the “Turkish Republic of Northern Cyprus.” This entity is recognized only by Turkey and is declared legally invalid by UN Security Council Resolutions 541 and 550.
Cyprus has maintained a continuous Greek presence for over 3,000 years.
Today, the division continues. Greek Cypriot families are still barred from permanently returning to their ancestral villages, and Nicosia remains the last divided capital in Europe.
Eternal memory to the blessed martyrs and the missing of Cyprus.
May the fallen heroes and innocent victims of 1974 rest in peace.
Κε υπουργέ, η αγωνία για τα παιδιά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ. Έλεος πια με τις ειδικές ρυθμίσεις....θα έπρεπε να είστε δίπλα στους ΓΟΝΕΙΣ
Οι γυναίκες του Λιμενικού Σώματος υπηρετούν καθημερινά με επαγγελματισμό, ευθύνη και αφοσίωση.
Πίσω όμως από κάθε γυναίκα που φορά τη στολή, υπάρχει συχνά και μια μητέρα που φεύγει από το σπίτι με την αγωνία για το παιδί της, μια γυναίκα που καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην αποστολή της και στην οικογένειά της.
Με νέα εγκύκλιο ρυθμίζουμε και αποσαφηνίζουμε σημαντικά ζητήματα που αφορούν άμεσα την καθημερινότητά τους: άδεια ασθένειας ή νοσηλείας τέκνου και εξαρτημένου μέλους, άδεια φροντιστή, άδεια προγεννητικού και γενετικού ελέγχου, άδειες για μονογονεϊκές οικογένειες, αλλά και ειδικές περιπτώσεις παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, που απαιτούν περισσότερο χρόνο, φροντίδα και παρουσία.
Σε αυτή την προσπάθεια σημαντική ήταν και η κινητοποίηση της Μαρίας Συρεγγέλα, η οποία στάθηκε από την πρώτη στιγμή δίπλα στις γυναίκες του Λιμενικού και ανέδειξε με συνέπεια τα ζητήματα που έπρεπε να λυθούν.
Όταν στηρίζουμε τη γυναίκα λιμενικό, στηρίζουμε την οικογένειά της, τα παιδιά της και τελικά ολόκληρο το Λιμενικό Σώμα.
Ακούω διαρκώς από το #ΠΑΣΟΚ ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα τους ήταν η "κοινωνική κινητικότητα".Αν με τον όρο εννοούν ότι τα παιδιά των αφισοκολλητών τους,σπούδασαν στο εξωτερικό με τα λεφτά των διορισμένων γονιών τους και σήμερα είναι στελέχη της σοσιαλδημοκρατίας,έχουν δίκιο
Πρωινός διάλογος με λογιστή στην Ελλάδα, που με κάνει να σκέφτομαι one way ticket για ΗΠΑ από Σεπτέμβρη.
«Ο φόρος αφορά το τέλος επιτηδεύματος.»
«Μα η εταιρεία δεν έχει ούτε τζίρο ούτε δραστηριότητα εδώ και 2 χρόνια, περιμένοντας άδεια από την αρχαιολογία.»
«Ναι, αλλά το τέλος ισχύει κανονικά.»
@Pierrakakis@kmitsotakis πού βρίσκεται η λογική σε αυτό;
Επίσης ποια η λογική να έχει καταργηθεί ο φόρος για τις ατομικές επιχειρήσεις, αλλά να συνεχίζει να ισχύει για τις μονοπρόσωπες ΙΚΕ;
Διαβάζω σχετικά με την αποφυλάκιση του Γιωτόπουλου υπό όρους και σχετικά με την αίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για επανεξέταση της απόφασης, πως ούτως ή άλλως σε ένα χρόνο συμπληρώνει 25 χρόνια στην φυλακή και όποιος έχει καταδικαστεί σε ισόβια, 25 χρόνια είναι το ανώτερο που μπορεί να παραμείνει φυλακισμένος σύμφωνα με τον νόμο. Ο συγκεκριμένος έχει καταδικαστεί όχι μόνο μια φορά αλλά 17 φορές σε ισόβια για κάθε ένα φόνο για τον οποίον είχε ηθική συμμετοχή, αλλά σε ένα χρόνο αποφυλακίζεται και με τον νόμο.
Στην Ελλάδα της κοροϊδίας και της υποκρισίας, καταδικάζουμε τον δολοφόνο σε ισόβια για να ικανοποιήσουμε την κοινή γνώμη αλλά τελικά δεν είναι αυτό που νομίζετε. Και τότε γιατί δεν τους καταδικάζουμε σε ποινή 25 ετών και χρησιμοποιούμε τον πομπώδη και κενού περιεχομένου τίτλο των “ισοβίων”; Και τότε τι νόημα έχει, αναρωτιέμαι εγώ που δεν γνωρίζω νομικά, η ποινή των ισοβίων μία φορά, δέκα φορείς, εκατό φορές αφού ούτως ή άλλως ο καταδικασθείς σε 25 χρόνια θα βρίσκεται εκτός φυλακής;
Απορίες αφελούς που μετά από τόσα χρόνια δεν κατάλαβε ακόμα πως σε αυτή την χώρα σπάνια τα λόγια ταυτίζονται με τα έργα…
Here I am, reading Homer’s Odyssey directly from the Greek text and thinking about how much Christopher Nolan disrespected us. Don’t pay for the movie. Resist this slowly dying agenda that is rotting our societies. Hollywood is dead.