Bugün öğle arası nöbette sınıfın birine girdim. Bir kaç öğrenci yemek yiyordu. Bir ikisi sohbet ediyordu.
Bir öğrencimiz var. Kekemelik sorunu var. Okul açıldığından beri 2 ay boyunca 1 kez bile dersimde el kaldırmadı.
Bu öğrencide öğretmen masasının üstüne Jenga dizmiş. Yanına gittim.
-Beraber oynayalım mı dedim.
Oynayalım dedi. Oynamaya başladık. Tabii sınıftaki diğer öğrenciler de başımıza toplandı.
Oynadık, her çektiği blokta sevinç çığlıkları attı. Çok mutlu oluyordu. Çok heyecanlı bir noktaya geldik.
Ve... Yendim :))
- Bi daha oynayalım dedi. Olmaz, nöbetçiyim koridora bakmam lazım dedim. Son ders size dersim var. Eğer vakit kalırsa oynarız dedim.
Ve son ders soru çözüyorduk. İlk kez, ilk kez parmak kaldırdı. Tahtaya gelsi. Normalde yüksek sesle okuyup çözmesi gerekiyordu. Yavaşça kulağına sen istersen içinden okuyup cevabı söyleyebilirsin dedim. Okurum dedi çok az takılarak soruyu orta sesle okuyup çözdü. :))
Zil çalınca elinde Jenga ile yanıma geldi:
- Oynayalım mı dedi.
- Benim çıkmam lazım ama söz Perşembe günü tüm sınıfa yazı yazdıracağım seninle Jenga oynayacağız dedim.
Perşembe günü rövanş var inşallah.
Yine yeneceğim :)
Yürüyerek 3-4 dakika mesafemde olan komşu esnafımdan komisyon ödemesin diye arayarak söyledim hem uygulamayla aynı fiyat hem de 50 dakikada geldi. Uygulamadan söylediğim zaman maksimum 7-8 dakikada elime ulaşıyor. Esnaf biraz şapkasını önüne koyup düşünmeli.
Trabzon'da yaşayan bir işletme sahibi:
''Yemeksepeti'nin dayattığı kendi kuryesi ile çalışmamız konusunda büyük bir sıkıntımız var. Olay şu ki; kendi kuryemiz olmasına rağmen yemek sepeti kuryesi ile çalışmak zorundayız.
Bu da her sipariş için %38 kesinti demek ve bunda bir sınır yok. Örneğin 1000 TL'lik bir siparişin 400 TL'si Yemeksepeti'ne gidiyor. Üstelik kendi kuryesi tarafından kaybedilen, teslim edilmeyen tüm siparişler restoran tarafından karşılanıyor. Biz yıldık artık.Kendi kuryemizle çalışmak istememizi yüzlerce defa iletmemize rağmen cevap bile alamıyoruz.''