İnsanın bir sabır sınırı var,katlanılıyor diye sürekli öyle devam edecek zannetmeyin,seviyor,uğraşıyor,kazanmaya çalışıyor diye görüyorum ki bu davranışlar karşıdakini arsızlığa daha da itiyor,unutmayın ne verirseniz onu alacaksınız elbet!!!
Önceden kimden ne dinlesem gerçekliğine inanırdım…Artık yakınım bile olsa,birisi bir olayı anlattığında karşı taraf nasıl anlatırdı acaba diye düşünüyorum.Nedir bu?İnsana inancını kaybetmek mi,objektif olmak mı?
Zahmet olmazsa kendi duyduğunuzda kaldıramayacağınız cümleleri başkalarına kurmadan önce bir kaç saniye düşünün ya,söylediğiniz sözleri evine götüren insanlar var!