(08) มู่เยี่ยนจื่อ

มู่เยี่ยนจื่อ (Mù Yànzi - 木燕子) | 182/70 | 24 ปี | ขุนนางขั้น 6 สังกัดกรมยุติธรรม | Tbox Community

[(15) ข่ง หรงเถียน (HR) @tbox_rongtian]

ชวนมาเล่น Two Rooms and A Boom วัน้สาร์ที่ 16 พค. เวลา 2 ทุ่มครับ

วิธีเล่นกับรายชื่อดูได้ในนี้ครับ
https://t.co/pchyk4Cqf0

[(02) ชายสาม หยวนเหวินจิ้ง @Tbox_WenJing]

@Tbox_Jinxian

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@Tbox_YongChen (บาดแผลไม่อาจลดทอนความงามขององค์หญิงได้ขอรับ🥺/แต่ข้าเห็นแล้วก็ช้ำใจนัก)

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@Tbox_YongChen (องค์หญิงทรงพระสิริโฉมมากขอรับ /หลังมือท่าน...🥺)

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อมองภาพของตนที่สะท้อนในแววตาคู่นั้น จุมพิตตอบนุ่มนวล

ผละออกมา แนบหน้าผากกับอีกฝ่ายเนิ่นนานราวกับต้องการจดจำช่วงเวลานี้ไว้

โอบกอดแผ่นหลังกว้างแน่นขึ้น ซุกใบหน้ากับซอกคอก่อนจะปิดเปลือกตาลง ผ่อนลมหายใจยาว จมลงสู่ห้วงนิทราในไม่ช้า

หากเป็นความฝัน
เขาอยากหลับฝันดีตลอดไป

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

เมามากแต่ยังไม่สลบ ยกแขนคล้องคอคนรักแบบอ้อนๆ ซุกหน้ากับซอกคอ งึมงำๆเสียงเบา

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อยกตัวขึ้น แนบจุมพิตลงบนหน้าผากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “คุณยังสัญญากับผมไม่เปลี่ยนเลยนะ” ลืมตาขึ้น ผละออกมา ยกมือขึ้นประคองแก้มคนรัก

“ผมกลัวคำสัญญา...เพราะทุกครั้งมันจะถูกทำลายลงด้วยมือของคนใดคนหนึ่งเสมอ” แววตาสั่นไหวค่อยๆเปลี่ยนเป็นมั่นคง “...แต่เพราะคนที่สัญญาคือคุณ ผมเชื่อในตัวคุณเสมอ ปิงซาน”

+

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “คุณอยู่ห่างแค่เอื้อมมือ แต่ผมกลับยื่นมือไปหาคุณไม่ได้...ภาพสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนที่ทุกอย่างจะมืดลงคือใบหน้าของคุณ”

“...ผมเจ็บ เจ็บมากๆ”

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อกระชับอ้อมกอด หลับตาลง สูดกลิ่นอายของคนรัก

“ผมก็รักคุณ ปิงซาน”

เขาเอ่ยคำที่มักจะไม่พูดออกมา

“ผมอยากดูแลคุณ อยากอยู่กับคุณตลอดไป อยากตื่นมาพร้อมคุณ และหลับตาลงพร้อมคุณ ผมเคยฝันว่าผมเห็นคุณอยู่ตรงหน้า แต่ผมไม่มีโอกาสบอกว่าผมรัก...”
+

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan คนเมาซบหน้านิ่งอยู่กับบ่ากว้าง ซ่อนสีหน้าและแววตา “....”

“...ปิงซาน”

“คุณเหนื่อยหรือเปล่าที่ต้องมาดูแลผม?” น้ำเสียงมีความเศร้าแฝงอยู่

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “ขอบคุณครับ” รับแก้วน้ำมาถือไว้ ค่อยๆยกขึ้นจิบอย่างว่าง่าย ริมฝีปากชุ่มชื้นขึ้น เขาวางแก้วลงตรงโต๊ะข้างหัวเตียง

เห็นคนรักนั่งลงเคียงข้างก็ขยับเข้าไปกอด คล้องแขนไว้กับช่วงเอว เอนใบหน้าซบบ่า งึมงำเสียงเบา “...อยู่กับผมได้ไหม?”ไถศีรษะคลอเคลียอย่างอ้อนๆ

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “...ไม่ไหวครับ” ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มหวาน โหนกแก้มแดงเรื่อ พยายามหยีตามองของที่อยู่ในมืออีกฝ่าย “...น้ำเหรอครับ”

เยี่ยนจื่อกระพริบตาช้าๆ ยกมือขึ้นลูบใบหน้า

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan "ปิงซาน..." ปรือตามองคนอุ้ม กระชับแขนกอดแน่นขึ้น ดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงความทุลักทุเลของอีกฝ่าย "...ผมอยากกินติ๋มซำ" เมาแล้วพูดชื่อของกิน สงสัยจะหิว

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “คุณดูดีขนาดนี้ ไม่เหมือนแบ็คกราวนด์ซักหน่อย” ส่ายหน้ายิ้มๆ เลื่อนดูภาพถัดไป “ผมรู้สึกว่าภาพถ่ายมีชีวิตชีวา เพราะว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน”

หันหน้าไปยิ้มให้ ดวงตาหยีลง “ขอบคุณที่อยู่กับผมนะครับปิงซาน”

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “ได้สิครับ” เลื่อนเปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนให้อีกฝ่ายดูรูปที่พวกเขาถ่ายด้วยกัน

“รูปนี้ผมทำหน้าตลกดี” เลื่อนไปถึงรูปที่พองแก้มกลมเหมือนปลาปักเป้า เขาหัวเราะเบาๆ

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan ทอดสายตามองทะเล ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว แววตามีความสุข พยักหน้าเบาๆ “ใช่ครับ น่าเสียดาย แต่ผมคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน...การที่เราได้มองด้วยตาตัวเอง ทำให้ภาพนั้นถูกเก็บไว้ในใจ”

หลับตาลงรับสัมผัสอุ่นที่คุ้นเคย มุมปากมีรอยยิ้ม ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคนรัก+

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan เยี่ยนจื่อยิ้มหวาน นัยน์ตาที่มองตรงไปยังกล้องเป็นประกายไม่แพ้กัน เขานับหนึ่งสองสามก่อนจะกดถ่ายสามสี่ครั้ง เปลี่ยนท่าและเปลี่ยนมุมแล้วกดถ่ายอีกรอบจนได้ภาพที่พอใจ

ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจวิวท้องทะเลด้านหลังเลยแม้แต่น้อย สนใจเพียงแค่ได้บันทึกช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันเท่านั้น

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan มองนัยน์ตาใสซื่อของอีกฝ่าย เยี่ยนจื่อยิ้มหวาน “คุณอยากถ่ายรูปเหรอ ผมเอามือถือมานะ”

ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบมือถือตัวเองออกมา ไม่รู้ว่าไปเอาคืนมาตอนไหนหรือว่ามันอยู่ในกระเป๋ามาตั้งแต่แรก

เลื่อนไปยังโหมดถ่ายภาพ ชูแขนออกห่างตัว ขยับเข้าไปใกล้จนใบหน้าชิดกัน “ยิ้มนะครับ”

[(08) มู่เยี่ยนจื่อ @Tbox_MuYanzi]

@TBOX_Bingshan “นั่นสินะ ผมก็ลืมไปเลย” โคลงศีรษะคล้ายพึ่งนึกขึ้นได้ เขาดึงแขนกลับมาอย่างนุ่มนวล สองมือปลดกระดุมด้านหน้า ค่อยๆถอดชุดฮู้ดหมีออกเผยให้เห็นเสื้อตัวใน

ก้มตัวลงหยิบชุดมาพาดไว้บนแขนข้างซ้าย มือขวาเคลื่อนไปจับมือคนรักเหมือนเดิม ก้าวเดินไปพร้อมกัน