杨戬

⠀⠀⠀⠀
⠀⠀
⠀⠀⠀⠀a roleplay of #杨戬 ,
⠀⠀⠀⠀an antagonist character from
⠀⠀⠀⠀#AllWishesComeTrue . (th/en)

⠀⠀⠀

[杨戬 @TheErlangShen]

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀ 杨
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀ 戬
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ 𝐘𝐀𝐍𝐆 𝐉𝐈𝐀𝐍
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀ 清源妙道真君
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀ 三郎显圣其者
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

[Stuart @OmniaVincatAmor]

บนโลก ที่เต็มไปด้วยอารยธรรม อันถูกรังสรรค์ขึ้นจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ วิวัฒนาการ ความงาม ขึ้นเคียงข้างกับ เหตุผล และวจนะประสงค์ของพระเจ้า ศิลปะ คือจุดเริ่มต้นสัญชาตญาณการแสวงหา เพื่อ ความหมายแห่งการดำรงอยู่ ที่ผู้คนต่างปรารถนาครอบครองให้มันเป็นดั่งสรณะ ขับเคลื่อนเส้นทางที่เรียกว่า ชีวิต

หนึ่งใน ความสวยงาม ที่ดวงตาของฉันได้ประจักษ์ นอกเหนือจากจิตรกรรมอันสามัญ ซึ่งจัดแสดงอยู่บนวัตถุรูปธรรมแสนน่าเบื่อ นั่นคือ ลวดลาย ที่ต้นกำเนิดของมัน เกิดขึ้นจาก พรสวรรค์อันเป็นภวันต์นิรันดร์ของพระผู้เป็นเจ้า พระองค์ ประทานโลกสีขาวพิสุทธิ์ดุจผ้าขาว มอบอิสระแห่งผู้สร้างสรรค์ และผู้ทำลายล้าง ผ่านจุดแตกหักระหว่างความไร้เดียงสา และตัณหาอันวิปลาสแด่ฉัน ครั้น บิดา มอดม้วยแหลกสู่จุณ พวยพุ่งสาบเลือด อายุขัยโรยรินในบ่อโลหิต ณ ที่แห่งนั้น เมื่อดวงตาของฉันได้แหวกว่ายไปยังมหาสมุทรแดงฉานแห่งความว่างเปล่าราวกับหุบเหวนรก ฉันจึงได้ทัศนา ความงดงาม ที่โชคชะตาของฉันหมายถึง และปราศจากผู้ใดอื่นบนโลกใบนี้ จะซาบซึ้ง

ลวดลาย นั้น เฉกเดียวกับเส้นเลือด ที่ไหลเวียนนำพาสังขารภายในสรรพางค์กายของมนุษย์ให้ยังคงหายใจ พวกมันถือกำเนิดขึ้นผ่านความยุ่งเหยิงทางชีวภาพ ทว่างอกเงยกิ่งก้านแขนงสายสัมพันธ์เชื่อมโยงกับอวัยวะอย่างอิสระบนความเป็นระบบ แต่สิ่งที่ทำให้ “จลน์เวท” หรือลวดลาย ที่ฉันให้ค่าทางสุนทรีย์ มานับตั้งแต่อดีตกาล มัน โดดเด่นออกจาก การมีอยู่ของสรรพสิ่ง นั่นคือ โชคชะตา ที่บันดาลให้จิตวิญญาณ และดวงตาของฉันได้มองทะลุถึงแก่นแท้ความงามเหนืออุตรภาพอย่างแท้จริง สภาวการณ์ที่หล่อหลอม ฟูมฟักฉัน ให้หลุดพ้นจากกระแสธารอันแน่นิ่งของศิลปะ และกาลเวลา พรสวรรค์ ที่ฉันได้รับ ลวดลาย ที่ฉันได้ประจักษ์ จึงเปรียบดั่ง ปรมัตถ์ ที่ปูทางให้ฉันเจิดจรัสบนเส้นทางอันคู่ควร

ท่ามกลางวัฏสงสาร ความเป็นไปได้นับอนันต์ ในเมื่อ โลก ใบนี้ ปรารถนาอุทิศ อำนาจ การกำหนดความงาม และความอัปลักษณ์ ความเป็น และความตาย ให้กับฉัน ผู้งอกเงยขึ้นจากการมรณาของมนุษย์ ขึ้นมากอบกู้ และละเลง เจตนารมณ์ตนลงบนผืนผ้าใบอันไร้ซึ่งรสนิยมแห่งศิลป์ จากหัตถ์ของพระผู้เป็นเจ้าแล้วนั้น โลก ก็ล้วนต้องย่อมหมุนไป เป็นดั่งใจ ของฉัน

หนทางที่พระองค์ เผยแพร่ความงามอย่างเป็นปัจเจก หากถูกหมางเมินอย่างน่าเสียดาย ฉัน ผู้ทัศนาถึงความวิจิตร เพียงผู้เดียวนี้ จะประพันธ์ ครอบครอง และก่อตั้งอนุสรณ์ ประติมากรรมแห่งความทรงจำจากเศษซากมนุษย์ เผยโฉมลายลักษณ์ให้โลกทั้งใบได้สรรเสริญเชยชมบรรดาชิ้นงานชั้นเอกของฉันให้เป็นที่ประจักษ์ หยั่งรากถึงโคตรเหง้าจินตนิยมซึ่งสรรค์สร้างโดยประสงค์ของพระเจ้า ซึ่งหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของฉันเอง

จงสลักไว้ให้เป็นขวัญตา จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้ายของลมหายใจที่อาจไม่เหลือสิ่งใด ให้น่าสนใจมากพอจะอยู่ในพิพิธภัณฑ์แสนหฤหรรษ์ —— รสชาติความวิปริต ที่ใครต่างก็สถาปนาให้เป็นผลผลิตจาก ความโสมม ของผู้ที่ตีความอารยธรรม เป็นเพียงผลลัพธ์การมีชีวิตรอดแต่ละยุคสมัยในฐานะมนุษย์ ไม่ใช่ความเป็นมนุษย์【 นักสะสมสจ๊วร์ต 】จึงคือผู้หยั่งถึงความงามของ ศิลปะ อย่างแท้จริง

[渊 @DepthOfAbyssal]

บุหลันสาแหรกครืนครั่น ปลิดสะบั้นร่างเนื้อกุนซือแห่งเผ่าจันทรามอดม้วยสลายสูญ ปลายทวนยามเสียดแทงบาดพรรณกายให้หลั่งโลหิตจากซานเจียนเหลี่ยงเริ่นตาวยังแจ่มชัดในความทรงจำเมื่อเนิ่นนานมานี้ ข้าสละชีพตนเป็นแหล่งพำนักหนีสุดท้ายในฐานะสิ่งเล็กพร้อมสยบสิ่งใหญ่เบื้องหน้า อาทิตย์อัสดงกำจายอาณา

[杨戬 @TheErlangShen]

อาจด้วยฟ้าบันดาลให้หยางเจี่ยนเมื่อถึงคราวนึกคิดว่าการกระทำเช่นการเสาะหาในระแวกเขตแดนของตนนั้นเสียเวลามากโข จึงเปลี่ยนวิธีด้วยพึงระลึกถึงบุคคลที่เสี่ยวเทียนก่วนจะดื้อดึงไปหา หนึ่งในนั้นคือพระแม่หนี่วา ผู้มีบุญคุณหนักหนา จะทั้งต่อฟ้าดินก็ดี หรือเรื่องราวของเขาก็ดี ราวกับสัมผัสวิเศษที่หาได้จำต้องใช้เนตรที่สามในการเสาะหาสิ่งใดไม่ ถือโอกาสเยือนตำหนักของท่านไปในตัวคงหาได้ทำให้พระแม่รู้สึกขุ่นเคือง ดูทีจักต้อนรับอย่างอบอุ่นเฉกเช่นทุกที เป็นเช่นนั้น

ว่าแล้วหยางเจี่ยน ในนามแห่งผู้ผดุงวินัยสวรรค์ จึงมาเยือนตำหนักพระแม่หนี่วาด้วยประการฉะนั้น ครั้นจดจ้องมองเห็นความเละเทะผิดวิสัยในวิสัยทัศน์ของตำหนักพระแม่จึงนึกฉงนขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด

เกิดเหตุอันใดขึ้นกัน ?

[杨戬 @TheErlangShen]

ท่ามกลางเส้นเวลาผ่านพ้น โชคชะตาถักทอให้ก่อเกิดด้วยเหตุแห่งการกระทำทั้งปวง ล้วนหาใช่เรื่องที่ผิดแผกนักหากหยางเจี่ยนจะมีเวลาผ่อนปรนจากภาระหน้าที่ของตนอยู่บ้าง ยามนี้หัตถ์ของเขาถือลูกหินกลมดูหนัก ทว่ากลับบางเบาราวกระดาษซวนจื่อหนาสามชุ่น สัมผัสไล้เกลี่ยไปมา สับเปลี่ยนเป็นง้างโยนให้เสี่ยวเทียนก่วนได้เพลิดเพลินด้วยการวิ่งไล่จับมัน หากมันประพฤติตนได้ดีก็จะถูกลูบหัวอย่างเอ็นดูเป็นการตอบแทนจากเทพแห่งสงคราม —ราวกับมิตรสหายที่อยู่เคียงข้างกันมาช้านาน เป็นเช่นนั้น

อนึ่ง นอกเสียจากวิ่งเล่นกลับมีกิจวัตรเพิ่มเติมดังว่าเป็นการชำระกายของเสี่ยวเทียน เหตุว่าเป็นเวลาที่ผ่านมาอย่างล่วงเลยพอควรครั้นเสี่ยวเทียนก่วนได้ชำระล้างกายของมัน แน่นอนว่าเนื้อแท้ของสุนัขล้วนสร้างความปั่นป่วนเสียทั่วศาลมาแล้วในครั้งแรก และยามนี้เมื่อวารีเอ่อล้นได้ที เจ้าของอ่างชำระจึงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยให้พบเห็นเสียอย่างนั้น

นานทีมีหนเสียจริง ที่เด็กดีแสนสัตย์ซื่อนั้นจะดื้อดึงยึดถือความชอบของตัวเองเป็นใหญ่ จนเป็นเหตุให้หยางเจี่ยนต้องลงแรงด้วยตัวตน ออกตามหาสัตว์ทรงเลี้ยงจนเสียเวลาไปเกือบห้าก้านธูปด้วยกัน ทั้งใต้ตั่งเตียง โต๊ะอาหาร หรือท่ามกลางกลุ่มปุถุชนผู้ศรัทธา ผืนภพแห่งนี้โดยเฉพาะศาลของเขาหาได้ยิ่งใหญ่ แล้วเหตุใดมันจึงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้กันเล่า? หากต้องเสียเวลาไปอีกเพียงก้านธูปเดียว เขาคงต้องลงโทษมันเสียให้เข็ดแล้วกระมัง

[〘 เจ้าแม่หนี่ว์วา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

ดวงจันทร์ลอยเด่นกลางผืนฟ้า ดวงดาราทอประกายเจิดจรัสง หนี่ว์วาใช้สองมือยกชายกระโปรงลอยจากพื้นขณะเดินกลับตำหนักวาฮวง

ไร้เกี้ยวแปดหาม ไร้ผู้ติดตาม
เพียงตัวนางเดินท่ามกลางแสงจันทร์

หนี่ว์วาใช้หลังมือเช็ดปลายคาง ใบหน้าเปียกชื้น กระนั้นกลับพยายามฝืนยิ้มให้ตนเอง

ใช่
ต้องยิ้มสิ

ᅠ

[杨戬 @TheErlangShen]

🫳🏻

[天机 「 白泽 」 。 @TheDivineBaize]

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ “白泽神兽，能言，
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 达于万物之情。
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 因问天下鬼神之事
⠀⠀⠀⠀ ⠀ …以图写之，以示天下。”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เทพสัตว์อสูร 「ไป๋เจ๋อ」
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

[杨戬 @TheErlangShen]

ที่สุดขอบผาของความเป็นและความตายตรงนั้น ข้าทรุดลงด้วยสองเข่าเปรอะเปื้อน ราศีสูงศักดิ์ถูกแต่งแต้มด้วยโคลนตมแห่งความเหนื่อยล้าเต็มประดา และข้าก็ปล่อยให้กายของข้า โอบรับทุกสรรพสิ่งในโชคชะตาดังว่าด้วยการทอดทิ้งกายร่วงหล่นไป

หากถึงแสนหนแล้วยังไร้ค่า เช่นนั้นข้าควรทำต่อไปหรือ?
หากแท้จริงแล้วยังมีอีกมากวิธีที่ข้า จะฉุดรั้งสิ่งใดสักอย่างที่เป็นของข้าไว้บ้าง จะถูกตีตราว่าละโมภมากหรือไม่เล่า?
หากในความเป็นจริงแล้ว ข้าเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดของสวรรค์ แล้วความดีที่ว่าพึงกระทำแสนครั้งนั่น มีประโยชน์ใดอยู่อีกหรือ?

เพียงนัยนาทั้งสามดับลงสู่ห้วงความคิด ครั้นนั้นเองที่ข้าได้ค้นพบเส้นทางสู่สิ่งที่ข้ายึดมั่นด้วยชีวิตของข้าอีกครั้ง

ข้าเจอมันแล้ว ปณิธานของข้า
ข้าเจอมันแล้ว สัตย์สาบานของข้า
และข้าเจอมันแล้ว ตัวตนของข้า

ได้โปรด ให้อภัยแก่ข้าผู้ลืมเลือนด้วยเถิด ท่านแม่
เพราะข้าเจอมันแล้ว

หนทางที่จะช่วยท่านนั่นอย่างไรล่ะ

ได้โปรด รอข้าด้วยเถิด ท่านแม่

[杨戬 @TheErlangShen]

หากแสงสว่างดับมืดลง จะเหลือสิ่งใดไว้ให้ยลยินในพิภพแห่งนี้กัน หุบเขาทั้งสายน้ำ แท้จริงแล้วกลับต้องอิงแอบความยิ่งใหญ่ของแสงสว่างดังว่าเพื่อเติบโต มุ่งสู่การประจักษ์ความแกร่งกล้าด้วยตัวเอง ด้วยประการฉะนั้น

ครั้นข้าหลับตาลง เหลือไว้เพียงการสดับฟังเสียงระงมเซ็งแซ่ ความเดือดร้อน ตกทุกข์ได้ยาก ความผิดบาปที่กลืนกิน หรือแม้แต่สรรพสิ่งที่ดำรงอยู่ด้วยความว่างเปล่าสุดหัวใจ ราวกับสังสารวัฎเวียนวนด้วยสภาพแวดล้อมเช่นนั้น แม้แต่กับข้า หยางเจี่ยนผู้สัตย์ซื่อ ก็หาได้มีชีวิตแตกต่างไปจากผู้ใดไม่

ข้าก้าวเดินเพื่อชดใช้ความผิดในครั้งที่สิบ ราวกับบังคับหันกายของข้าให้หวนกลับการไหลทวนสายน้ำแห่งชีวีด้วยประการฉะนั้น หากสายน้ำดังว่ามีสัตว์ร้ายอิงแอบอาศัย มันคงกัดขาของข้าเสียเหวอะหวะตั้งแต่ครานั้นไปเสียแล้ว เช่นนั้นข้าจึงเดินให้ไวขึ้น เพื่อสละความเจ็บปวดนั้นให้พ้น ชดใช้ความผิดหนที่ร้อย ในยามที่ปณิธานของข้าเริ่มจืดจาง ราวกับถูกวารีแห่งคำลวงชะโลมล้างทุกอย่างสิ้น ให้เหลือไว้แต่พฤติกรรมว่าด้วยคำว่า ความดี บัญญัติไว้เป็นแบบอย่างพึงกระทำทั่วสามภพ ข้าปล่อยทั้งกายและใจ ให้วิ่งประกบเคียงคู่กระแสธาร ไหลเชี่ยวประดุจเทพผู้ประทานประกาศิต ตีเส้นความผิดชอบชั่วดีแก่ผู้อื่นอย่างองอาจ

แม้แต่กฎของสวรรค์ยังต้องอิงแอบอาศัยในความผิดบาปของข้า และข้าผู้หลงระเริงในคำลวงเหล่านั้น ล้วนช่างโอหังสิ้นดี

[杨戬 @TheErlangShen]

ข้ากำลังทำสิ่งใดอยู่กัน แท้จริงมันคือสิ่งที่ข้าตีตราว่าไร้ค่าหนักหนาไม่ใช่หรือ หากแม้แต่การทำให้บุพการีแตกสลายนั้นทำให้ข้ามีพลังกล้าแกร่งหนักหนา เช่นนั้นโชคชะตาของข้ามันควรตีความออกมาเป็นเช่นใดกัน

เทพผู้รู้จักกตัญญู เทพผู้ผดุงธรรม เทพผู้ชำนารการศึก หรือแม้แต่เทพผู้สร้างบาปมหันต์จนแพ้ภัยตัวเอง

สายธารเชี่ยวกรากได้ลากไล้ตัวตนของข้าให้มาถึงขอบหน้าผาสูงตระหง่าน ทิ้งทางเลือกไว้ให้ข้าได้ตัดสินใจกับมันอีกครา ราวกับโชคชะตาที่บีบบังคับอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เพราะท้ายสุดแล้ว แม้แต่ฟ้าก็ไม่เข้าข้างข้า อย่างไรเส้นทางด้านหน้านี้ ข้าก็ต้องเดินเหยียบไปอย่างที่มันควรเป็น กำหนดสิ่งใดไม่ได้ แม่แต่ความไม่อยุติธรรมทั้งปวง

[渊 @DepthOfAbyssal]

⠀⠀
กระแสสำนึกตรึกธารไหลเวียนหวน เวียนวนล้วนใต้ธารทมิฬลับดับแสง อนธการเร่เรียนอาคันตุกะสู่กายท่าน แด่「 อาณาองค์เทพอธกะนิรันดร์ 」
⠀⠀

[呂洞賓 @GuardOfTreasure]

นั่งทำความสะอาดกระบี่ ที่ถูกคราบดิน และละอองฝุ่นจับตัวกันหนา กลบความเงามรดกอาวุธแห่งจงหนานไปจนหมอง

[〘 เจ้าแม่หนี่ว์วา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ 𝐁 𝐢 𝐨 𝐠 𝐫 𝐚 𝐩 𝐡 𝐲

ᅠ

[杨戬 @TheErlangShen]

พระแม่หนี่วายังคงเป็นพระนางที่เปี่ยมด้วยจิตใจดีงาม ทว่ากับครานี้แล้วนั้น พระนางดูลดหย่อนการถือตัวไปเสียมากโข แน่นอนว่าเอ้อหลางเสินอาจรู้สึกประหลาดอยู่ในที เหตุครั้นสงครามสนั่นลั่นพิภพเมื่อกาลก่อนยังทำให้เขาติดปากเรียกศักดาของนางสูงส่งกว่าอยู่เป็นนิจ อีกไหนจะเป็นถึงผู้หยิบยื่นความเมตตาต่อเขาและหยางฉาน ผู้ที่มากด้วยบุญบารมีและบุญคุณเช่นนั้น ต่อให้จะบอกปัดท่าทีให้ความเคารพ ตนก็ยังกระดากอยู่บ้างหากต้องปฏิบัติตนสนิทชิดเชื้อดังว่า

อย่างไรก็ดี หากแต่นั่นคือประสงค์ของพระแม่หนี่วา ผู้น้อยย่อมพร้อมทำตามเพื่อให้ท่านสบายใจ

“ เท่านี้ก็เพียงพอสำหรับข้าแล้ว หนี่วาเหนียงเหนียง แน่นอนว่าข้าหาได้มีกิจธุระอันใดที่ต้องทำในเร็ววันนี้ไม่ หากมีโอกาสได้ชิมรสชาติอาหารจากห้องเครื่องของท่านอีกสักคราอยู่บ้าง ข้าก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง “

เขาตอบกลับไปอย่างสบายในท่าที รอยยิ้มเล็กยังคงมีอยู่เมื่อได้สนทนากับบุคคลผู้เป็นดั่งต้นสายในวิชายึดถือปฏิบัติของตน

[〘 เจ้าแม่หนี่ว์วา 〙 @decayandcrumble]

โบกมือไปมากลางอากาศเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่ต้องให้ใส่ใจ ทั้งยังส่ายหน้าปฏิเสธคำเรียกขานอย่างเคารพ

ถึงอีกฝ่ายจะมีศักดิ์เป็นถึงรุ่นหลาน แต่อย่างไรเทพสงครามก็วางตัวน่าเกรงขามกว่าเทพขี้คร้านอย่างนางอยู่หลายขุม บัดนี้ต้องรับคาราวะจากเทพที่ดูเหมือนเทพมากกว่านางหลายเท่าจึงรู้สึกว่าบางอย่างไม่ถูกต้องอยู่บ้าง

"อัยหยา... พวกเราหาใช่คนอื่นไกล มิจำเป็นต้องมากพิธี มาๆๆ ถึงเวลามื้อเย็นแล้ว อาหารกำลังจัดแจงขึ้นโต๊ะ รีบทานตอนที่ยังร้อนๆดีกว่า"

"เสี่ยวเทียน ตามมาเร็ว"

หนี่ว์วาเป็นฝ่ายเดินนำ เซียนในตำหนักนางเมื่อพบเห็นเทพสงครามแห่งสวรรค์แล้วต่างหยุดมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วประสานมือคาราวะอย่างนอบน้อม

ไม่ว่าคนภายนอกจะมองเทพสงครามอย่างไร ภายในตำหนักนี้ จะผ่านไปกี่ร้อยหรือกี่พันปี เทพหยางเจี่ยนก็จะเป็นที่ต้อนรับเสมอ

หนี่ว์วาพูดต่อ

"หากข้าทราบล่วงหน้าว่าวันนี้จะมีแขกมาเยือนคงให้ห้องเครื่องเตรียมของโปรดของท่านเอาไว้ เป็นข้าเองที่ไม่รอบคอบ อย่าได้ถือสาเลยหนา วันพรุ่งหากไม่รีบร้อนไปที่ใด ข้าจะให้ห้องเครื่องตั้งอาหารที่ท่านชอบ ดีหรือไม่"

วาจากล่าวสำรวมมิล่วงเกินสักครึ่งคำ ทว่าใบหน้าอ่อนเยาว์กลับยกยิ้มสนิทสนม แฝงความเย้าแหย่อยู่ในที

[ᅠ ᅠ𓏲۫ ׅᅠ ᅠ女娲 ——— หนี่วาห์ .ᅠ @NUVXRA]

ᅠᅠเมื่อใดที่ข้าสวมใส่หน้ากาก เมื่อนั้นข้าจะละทิ้งการเป็นพระมารดาของทุกปวง และจะไร้ซึ่งถึงความรู้สึก ข้าจะเป็นดั่งกฏเกณฑ์ของพวกเขาแทน แต่เมื่อใดที่ข้าลดหน้ากากลง รอยยิ้มจักปรากฏขึ้น ความเศร้า ความเห็นใจ ทุกความรู้สึก จะเผยให้เห็น .

ᅠᅠ██ᅟ女娲 ——— เจ้าแม่หนี่วาห์

[杨戬 @TheErlangShen]

ครั้นสดับฟังจนจบจึงเหลือบสายตามองเสี่ยวเทียนก่วนข้างกาย ดั่งนึกคิดเชื่อมต่อจิตเป็นมิตรสหาย เห็นทีเจ้าของนามครานี้จะนึกชอบใจต่อความสามารถของนางอยู่พอตัว

หัตถ์จึงลูบหัวสัตว์แสนรักจนลงท้ายด้วยลงสัมผัสเบา ๆ อยู่สองที

“ เช่นนั้นก็จงเริ่มทำในสิ่งที่เจ้าอยากเสีย เพียงหนึ่งสัปดาห์สองหนก็เป็นพอ “

[〘 เจ้าแม่หนี่ว์วา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀ ⠀昔日尚在襁褓中的孩子
⠀⠀ ⠀如今已能独当一面
⠀⠀ ⠀实在令人欣慰

⠀⠀ ⠀เด็กน้อยในวันนั้น วันนี้เติบใหญ่
⠀⠀ ⠀ถึงเพียงนี้แล้ว ข้าภูมิใจในตัวเจ้านัก

⠀⠀ ⠀𝐂𝐫𝐨𝐬𝐬𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐫𝐨𝐥𝐞𝐩𝐥𝐚𝐲 𝐰𝐢𝐭𝐡
⠀⠀ ⠀ @TheErlangshen ˚ ˖𓍢ִ໋ ❀

ᅠ

[杨戬 @TheErlangShen]

ครั้นเห็นท่าทีของพระแม่แปรเปลี่ยนกลับคืน เอ้อหลางเสินจึงแย้มยิ้มเล็กตอบกลับ ท่าทีดูเป็นมิตร ราวกับชั่วยามนี้เขาเป็นเพียงเด็กชายที่เติบใหญ่เกินกว่าใครจะรู้สึกเอ็นดูได้อีก นอกจากพระแม่หนี่วาเบื้องหน้าท่านนี้

“ ผู้น้อยขอคารวะท่าน หนี่วาเหนียงเหนียง หากนั่นคือประสงค์ของท่านข้าย่อมอยากทำด้วยสมัครใจ เสี่ยวเทียนเองก็คงจะเห็นด้วยกับท่านไม่น้อยทีเดียว “

[〘 เจ้าแม่หนี่ว์วา 〙 @decayandcrumble]

ปัดชายกระโปรงแก้เก้อ จัดทรงผมให้เรียบร้อย สองแขนใต้เสื้อคลุมตัวยาวประสานมือด้านหน้าอย่างสำรวมกิริยา

"เอ้อร์หลางเจินจวิน เป็นเวลานานแล้วที่ไม่ได้พบกัน ท่านเติบใหญ่กว่าที่ข้าจำได้เสียอีก ดูสิ เวลาพูดกับท่านข้ายังต้องเงยหน้าเห็นหรือไม่"

หนี่ว์วาหัวเราะน้อยๆ

"ฉานเอ๋อร์ก็โตเป็นสาวแล้ว ข้าเองก็ไม่ได้พบนางนานเหลือเกิน ในเมื่อเราสองมีวาสนาได้พบกันอีกครััง เช่นนั้นมิสู้เข้ามานั่งเล่นในตำหนักวาฮวงสักหน่อย? ข้ามีเนื้อดิบให้เจ้าเสี่ยวเทียนด้วยหนา มันคงจะชอบไม่น้อย"