Elon Musk:”You get taxed on what you earn, you get taxed on what you buy, and you get taxed on what you own. And what does it get spent on? A bunch of stuff you don’t even agree with.
That’s why we need to reduce the size of government, spend less money and let the people keep a lot more of their hard-earned money.”
Jaarlijks minstens 2-3 miljard verlies door vertrekkende Belgen - Europa en België sluiten langzaam hun deuren
België heeft sinds begin 2026 een nieuwe fiscale maatregel die in het publieke debat als “exittaks” wordt benoemd.
Juridisch gaat het om de nieuwe Belgische belasting op meerwaarden op financiële activa, die door het parlement op 3 april 2026 werd goedgekeurd en retroactief geldt voor meerwaarden gerealiseerd vanaf 1 januari 2026.
In die regeling is ook een exitcomponent opgenomen: bij emigratie wordt het verplaatsen van (fiscale) woonplaats fiscaal behandeld alsof er een vervreemding heeft plaatsgevonden, zodat zogezegde “latente” meerwaarden belastbaar kunnen worden.
Het raakt aan een principiële vraag: hoe reageert België wanneer burgers, ondernemers of investeerders het land verlaten?
Een open en zelfverzekerd land probeert zijn inwoners te behouden door aantrekkelijke fiscaliteit, rechtszekerheid, bestuurlijke kwaliteit en groeikansen.
Een staat in problemen probeert vertrek te bemoeilijken of fiscaal te bestraffen. De exittaks past in die tweede logica. Ze is nog geen uitreisverbod, maar wel al een tegenwerking op de vrijheid van kapitaal en van personen.
Volgens Statbel werden in 2024 in totaal 128.168 internationale emigraties geregistreerd. Van die emigranten hadden 36.302 de Belgische nationaliteit, goed voor 28,3% van het totaal. De vaak geciteerde schatting van “ongeveer 20.000” vertrekkende Belgen per jaar blijkt dus eerder aan de lage kant.
Wat betekent dat economisch?
Eerste benadering: verlies aan jaarlijkse belastbare inkomensbasis. In 2023 gaven bijna 9,6 miljoen inwoners samen ongeveer 274,7 miljard euro netto belastbaar inkomen aan, of gemiddeld circa 28.600 euro per persoon.
Toegepast op 36.302 Belgische emigranten betekent dat een jaarlijkse belastbare basis van ongeveer 1,04 miljard euro die verdwijnt. Bij een gemiddelde fiscale druk van ongeveer 22,9% komt dat neer op circa 238 miljoen euro minder personenbelasting.
Tweede benadering: verlies aan economische productie. Het Belgische bbp bedroeg ongeveer 614 miljard euro, wat neerkomt op circa 52.000 euro per inwoner. Vermenigvuldigd met 36.302 emigranten geeft dat een potentiële jaarlijkse economische productie van ongeveer 1,9 miljard euro die zich elders zal realiseren.
Derde benadering: impact op totale belastinginkomsten. Met een totale belastingdruk van ongeveer 42,6% van het bbp impliceert dat dat de overheid jaarlijks ongeveer 800 miljoen euro aan fiscale inkomsten verliest die verbonden zijn aan deze economische activiteit.
Vierde benadering: kapitaaluitstroom. Volgens de Nationale Bank bedraagt het mediaan nettovermogen van Belgische huishoudens circa 291.000 euro, terwijl de top 10% meer dan de helft van het vermogen bezit. Indien slechts 10% van de emigranten gemiddeld 250.000 euro aan vermogen meeneemt, dan verdwijnt al ongeveer 900 miljoen euro aan kapitaal.
In realiteit ligt dit waarschijnlijk hoger, gezien emigratie vaak selectief is richting mobiel en vermogend publiek.
Samengevat spreken we dus over een jaarlijkse economische uitstroom van minstens 2 à 3 miljard euro
Hoe reageert België op dit fenomeen?
België behoort tot de landen met de hoogste belastingdruk in de ontwikkelde wereld.
In plaats van het land aantrekkelijker te maken, kiest men ervoor om vertrek fiscaal te bestraffen. De exittaks is dus geen oplossing, maar een symptoom van een dieper probleem dat niet wordt opgelost.
Tegelijk zien we elders in Europa signalen die in dezelfde richting wijzen. In Duitsland werd het kader rond militaire dienstplicht hervormd. Mannen moeten zich registreren en moeten toestemming krijgen voor langdurig verblijf in het buitenland (meer dan drie maanden). Het wijst wel op een evolutie naar meer controle op mobiliteit.
We leven nog niet in een gesloten systeem zoals in het voormalige Oostblok. Maar het onderliggende patroon is herkenbaar: staten die hun aantrekkingskracht verliezen, grijpen steeds naar maatregelen die vertrek bemoeilijken of verhinderen in plaats van de oorzaken aan te pakken.
De vijzen worden nooit plots aangedraaid, maar langzaam. De deuren worden niet bruusk gesloten, maar ze bewegen wel in die richting.
Een zelfverzekerd Europa heeft dat allemaal niet nodig. Het creëert omstandigheden waarin burgers willen blijven. Een onzeker Europa probeert hen tegen te houden.
De vraag is dus niet of mensen vertrekken. De vraag is waarom ze vertrekken en waarom ons land niet fiscaal vriendelijker kan worden.
⸻
Bronnen:
• Statbel – Migratiecijfers 2024 en inkomensstatistieken
• OECD – Revenue Statistics 2025 (belastingdruk België 42,6%)
• Nationale Bank van België – Vermogensverdeling huishoudens 2024
• Eurostat – BBP België (ca. 614 miljard euro)
• KPMG Belgium – Analyse Belgische meerwaardebelasting en exitcomponent
• Bundesregierung – Hervorming Wehrpflicht en mobiliteitsregels Duitsland
Link:
https://t.co/qLFmnHYVfW
I used to view Donald Trump simply as a solid, effective president... someone who delivered results on the economy, borders, and foreign policy without all the usual political polish.
But over time, I've come to see something much bigger: the entire American political system has been rotten and corrupt for decades. It's not just isolated scandals or bad actors; it's a deeply entrenched network of career politicians, unelected bureaucrats, lobbyists, intelligence agencies, and media gatekeepers who operate as a self-protecting "uniparty" or "swamp."
They prioritize their own power, insider deals, endless wars, and special interests over the actual needs of everyday Americans. Elections often feel like theater, with the same outcomes no matter who wins—more debt, more control, more erosion of freedoms.
What sets Trump apart is that he's the only major figure in modern politics who's truly taken on that machine head-on and actually shaken it. Previous leaders talked tough about reform but ultimately played along with the system, got rich from it, or were too tied into it to challenge it meaningfully.
Donald Trump, as a DC outsider who didn't need their approval or their money, has exposed the corruption, fought back against weaponized institutions, and forced the hidden power structures into the open... even when it meant relentless attacks, impeachments, indictments, and lawfare aimed directly at him and his children.
He's far from perfect, and the battle is far from over, but for the first time in my lifetime, someone has genuinely threatened the status quo and refused to back down. That's why the pushback against him has been so ferocious: he represents the real possibility of dismantling the corrupt system rather than just managing it.
To me, supporting him now isn't just about one good presidency... it's about finally having a fighter who's willing to take on the whole rigged game for the sake of the country, and God help us if he fails.
Op 22 maart 2026 herdenken we dat 10 jaar geleden 35 mensen gruwelijk vermoord werden door moslimterreur in Zaventem en Maalbeek. Als overlevende van die aanslag heb ik nu een paar vraagjes: waar organiseren de zangers, cultuur-BV's en politici hun grote herdenkingsconcert, om tegelijk te waarschuwen voor het moslimextremisme? In welke grote Vlaamse cultuurzaal wordt het toneelstuk in première gebracht dat de slachtoffers herdenkt? Welke grote gezamenlijke uitzendingen worden gepland door VRT en VTM om te gedenken en te waarschuwen? In een land dat jaarlijks een half miljard euro belastinggeld geeft aan cultuur zullen zangers, muziekgroepen, scenaristen, theatermakers, dichters, TV-makers en schrijvers ongetwijfeld volop aan het werk zijn met de voorbereidingen. Ja toch?
@Project_Durf Met die 2 miljard zouden ze beter kerncentrales bij bouwen en de energie prijzen doen dalen. Dit zal dan een iets duurzamere optie zijn maar dat druist dan weer in tegen het korte termijn denken van de huidige regerende klasse.
Waarom is de Belgische begroting zogezegd “rond”, terwijl iedereen voelt dat het niet klopt?
Omdat men drie gigantische geldverslindende systemen — die al jaren op de radar staan — opnieuw niet durfde aan te pakken.
Niet omdat het moeilijk is.
Maar omdat het politiek onaanraakbaar is.
Laat mij het duidelijk uitleggen, alsof je nog nooit een van mijn eerdere stukken las:
1. De mutualiteiten
België spendeert 1,3 miljard euro per jaar aan administratie voor terugbetalingen.
Een systeem uit 1944, vol loketten en tussenstations, terwijl landen als Nederland, Zwitserland en Estland dit al tien jaar automatisch doen via een app.
Geen papier. Geen ziekenfonds. Geen 12.000 medewerkers.
Alleen: betaling in → terugbetaling eruit.
Maar bij ons blijft het bestaan omdat het één groot benoemingsparadijs is.
2. De migratie-industrie
Migratie wordt verkocht als moraliteit, maar is ook big business.
Fedasil, NGO’s, OCMW’s, advocaten, tolkendiensten, NT2-centra… samen goed voor meer dan 13.000 jobs.
Dat is de omvang van drie Volkswagenfabrieken.
Elke extra instroom betekent meer subsidies, meer projecten, meer budgetten.
Een volledig ecosysteem dat leeft van dossiers.
Ook hier: geen enkele partij durft snijden, want het zit vol politieke tentakels.
3. De vakbonden
Nog een log mastodont.
Miljoenen aan uitkeringen en subsidies, bergen papierwerk en structuren die software morgen kan overnemen.
Maar dit is één van de grootste machtsblokken van het land — met eigen gebouwen, eigen benoemingen, eigen privileges.
Niemand raakt eraan.
Drie plaatsen waar je miljarden kunt besparen zonder één patiënt, één burger of één werknemer te raken.
Maar men doet het niet.
Waarom niet?
Omdat deze drie systemen vooral dienen om macht, invloed en vriendjesjobs te beschermen.
Het zijn politieke forten, geen sociale instellingen.
En wat het helemaal hallucinant maakt?
Geen enkele journalist stelt hier vragen over.
Want ook zij zitten mee in het spel — afhankelijk van dezelfde politieke structuren, dezelfde subsidies, dezelfde netwerken.
En dus blijft alles zoals het is.
Niet uit noodzaak.
Maar uit eigenbelang.
Wie betaalt de rekening?
Jij en ik.
🚨🧠 INTERVIEW: WIKIPEDIA’S CO-FOUNDER SAYS THE INTERNET’S “TRUTH MACHINE” HAS BEEN CAPTURED
Millions trust Wikipedia like gospel.
But according to cofounder @lsanger, the platform has been quietly hijacked by anonymous editors, PR operatives, and intelligence-linked actors who use it to attack reputations, shape political narratives, and control what the public sees as “fact.”
He says the world’s largest source of truth is no longer neutral.
It has become a weapon against dissent, inconvenient truths, and anyone who challenges the establishment line.
We break it down:
• Why 85% of Wikipedia’s top editors hide behind anonymity
• How intelligence agencies and billionaires exploit that weakness
• Why dissenting voices are purged while political labels get slapped on enemies
• How biased articles are shaping the training data for AI models
• And why @elonmusk’s Grokipedia may become a truth-seeking alternative
Sanger warns that when a billion people rely on a captured platform, the entire information ecosystem becomes vulnerable.
01:23 – Larry Sanger’s “Nine Theses” roller coaster
01:42 – Host says Wikipedia’s system was weaponized against him
03:16 – Anonymous editors running intelligence operations
03:33 – 85% of Wikipedia’s “cops” are anonymous
05:39 – Intelligence agencies and wealthy actors can bribe editors
07:26 – PR firms run a multimillion-dollar Wikipedia influence business
07:44 – “Protection money for a reputation”
09:29 – CIA and FBI caught editing pages through WikiScanner
11:11 – China and Russia influencing Wikipedia at scale
12:32 – LLMs like ChatGPT and Grok still trust Wikipedia
13:52 – The solution begins with “organizing the troops”
15:02 – Government interference is not the answer
16:44 – Control a few key accounts, control the narrative
17:25 – Wikipedia has taken a clear side in the Gaza War
18:15 – “Gaza Genocide” article title not remotely neutral
21:51 – Religious bias exposed in the “Yahweh” article
23:34 – 61 billion visits, a few hundred editors control global truth
25:14 – Wikipedia now dangerously centralized
31:47 – Platform captured by the establishment left
32:20 – Blacklisted sources: Fox News, Sputnik, and more
34:24 – Thesis 1: Stop using the word “consensus”
34:49 – Thesis 2: Allow competing articles and frameworks
41:00 – Readers must become the arbiters of their own truth
42:55 – Thesis 4: Restore strict Neutrality
58:24 – Thesis 5: Reveal identities of executive editors
01:00:20 – Thesis 6: Create a trust score and rating system
01:09:59 – Thesis 7: Abolish source blacklists
01:14:40 – Thesis 8: End indefinite bans and permanent exile
01:17:57 – Thesis 9: Adopt a real constitutional process
01:22:41 – Call to action: Sign the petition and start editing
De leegloop van Vlaanderen ... een logisch gevolg van uitgehold socialisme
Een sociale samenleving, daar is in se niets mis mee. Sterker nog: het idee dat mensen solidair zijn met elkaar, is een van de fundamenten van een beschaving. Alleen: wat de politiek vandaag ‘socialisme’ noemt, heeft met dat oorspronkelijke ideaal niets meer te maken. Het is uitgehold, verkracht zelfs ... een systeem dat niet langer herverdeelt, maar verzuipt in zijn eigen perversie. De idee van gelijkheid is omgeslagen in nivellering. Niet het optillen van wie achterblijft, maar het neerdrukken van wie vooruit wil.
Wat zich vandaag in Vlaanderen, België en andere EU-landen afspeelt, is geen sociale correctie, maar een fiscale wurggreep. De burger, die dat wankele kaartenhuisje in stand houdt, wordt tot melkkoe gedegradeerd. En die melkkoe, moe van steeds nieuwe heffingen, parafiscale bijdragen, CO2-accijnzen, en ‘solidariteitsbijdragen’, doet wat elke rationele economische actor uiteindelijk doet: hij vertrekt. Net als de bedrijven.
Want ook ondernemingen voelen de strop. Een doolhof van regelgeving, een tsunami van administratieve verplichtingen, en daarbovenop een samenleving waarin elk succes verdacht is. Wie winst maakt, wordt scheef bekeken. Wie investeert, wordt ontmoedigd. En mocht dat nog niet volstaan, dan zijn er altijd de drukkingsgroepen die zichzelf morele verhevenheid toeschrijven: klimaatactivisten die verkeersaders blokkeren, vakbonden die hele bedrijven lamleggen, of zogeheten ‘spontane’ betogers die economie en logistiek saboteren. De verliezen die daaruit voortvloeien, worden doorgerekend. De consument betaalt. Diezelfde consument klaagt vervolgens over “de dure industrie” en trekt opnieuw de straat op. Het is de karikatuur van de zelfvervullende idiotie.
En dan komt onvermijdelijk de vraag: wie betaalt dit alles? ...
... de sterkste schouders, natuurlijk. Want ja, diegenen die men gemakshalve als “kansarmen” bestempelt, kunnen of hoeven niet bij te dragen. Zij worden in de watten gelegd ... niet uit medemenselijkheid, maar uit electoraal opportunisme.
In Brugge krijgen ze, zo lezen we, gratis Netflix. Ze reizen gratis of met korting, krijgen toelagen voor vakanties, energiepremies, waterbonussen, huursubsidies ... de lijst is degoutant eindeloos.
De som van al die tegemoetkomingen overstijgt vaak het verschil tussen het nettoloon van een werkende burger en het uitkeringsinkomen van wie zogezegd “kansarm” is. Het resultaat: de morele balans slaat door. De ene mag niet meer trots zijn op wat hij heeft opgebouwd, de andere wordt structureel bevestigd in zijn afhankelijkheid. En dat noemt men dan solidariteit.
Er zijn sterke schouders die zich geen vakantie meer kunnen veroorloven, terwijl zij wél de vakanties subsidiëren van wie niet werkt. Zij betalen voor het systeem, maar het systeem betaalt hen niet terug. En dus beginnen ze hun opties te bekijken. Eerst voorzichtig, dan resoluut. Wie kan, vertrekt. Kapitaal volgt ... en kennis/competentie volgt.
Met elk vertrekkend individu of bedrijf wordt de belastingbasis kleiner ... waardoor de druk op de resterende schouders nóg groter wordt. Een vicieuze cirkel die enkel nog doorbroken kan worden met politieke moed, niet met de obligate retoriek van “meer solidariteit”.
De leegloop van Vlaanderen, van België, van Europa [zowel burgers als bedrijven] is geen economisch mysterie. Ze is het logische gevolg van morele en beleidsmatige zelfgenoegzaamheid.
Wie rijkdom, ambitie en ondernemerschap blijft behandelen als zonden, moet niet verbaasd zijn dat er ooit niets meer overblijft om te herverdelen.
Dit systeem is geen vergissing meer. Het is de fout.
Als u jong en verstandig bent, werkelijk ambitie hebt en in België woont, zou u best stilaan en in alle sereniteit uitzoeken in welk land u uw toekomst wil uitbouwen.
"In vijf jaar tijd kwamen er in België 39 000 ambtenaren bij, vooral in Vlaanderen." En dat om burgers onder een eindeloze regelgeving te bedelven die hen alleen maar het leven zuur maakt.