İran'daki savaşın popüler kültürdeki izlerini sürmek de ilginç. Bir yanda 1980'lerde kalmış Pehlevi yanlıları, Andy’nin La Toya Jackson ile yaptığı "Tehran" adlı düetiyle coşarken, diğer yanda rejim taraftarları Hossein Sotoodeh’in "Zikrê Cîhanî" eseriyle bambaşka bir evrenden performans sergiliyor: Ezan ezanê Elî ye. Bu ikincisi gerçekten nevi şahsına münhasır bir atmosfer; rock konserlerinde bile eşine az rastlanacak türden bir psikoloji ve kolektif performans söz konusu. Kırmızı ve siyah, sinezenlerin ellerinden sekiyor, duvarlara çarpıp tavanı yalıyor.
Kürtler ise siyasette uyguladıkları bekle-gör politikasını popüler kültürde de koruyorlar. Önceki protestolar döneminde Dilêr Kemanger’in "Xalxalokê" şarkısı bir dillere pelesenk olsa da, şimdilerde popülerleşen yeni bir Kürtçe eser henüz yok.
Bir sahil kasabasında beyaz peynir, kavun, rakı yapacağımız yaşlarda, durmuş çocuklarımızın geleceğini kara kara düşünüyoruz. Yaşanmamış günlerin, ömürden düşülmesini rica ediyorum...
Adam gibi bir adam geldi..
tüm dünyaya verdi ayarı gitti!
Hala o ayarı bozmak isteyenler, boşuna heveslenmesinler. O ayar bir kez verildi, bir daha bozulmaz!
Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir!
23. Nisan 1920 🇹🇷
Y a ş a s ı n C u m h u r i y e t!
29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun 🇹🇷
“Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.”
-Gazi Mustafa Kemal Atatürk