@besimecz Hayırlı cumalar dilerim. İnşallah Müslümanların ahiretlerine ve verdikleri sözlere sadık kalma bilinciyle, Ferdi Başkan’ın emanet oylarına riayet eder ve kul hakkı hassasiyetini gözetirsiniz.
@besimecz Başkanım endişeleniyorum akpye geçeceksiniz diye çok orta yollu açıklamalar yapıyorsunuz. En azından bağımsız devam etmenizi temenni ederim öyle bir düşünceniz varsa dahi. Ferdi başkanın hatırasına uygun düşmez size zarar verir. Sevgiyle
“Demokrasi bir eğitim meselesidir. Eğitimsiz kitlelerle demokrasiye geçilirse oligarşi doğar. Bu düzen sürdürüldüğünde demagoglar ortaya çıkar; demagogların ardından ise diktatörler gelir.”
— Platon
Çok insan tanıdım. Doğal olarak ihanet ve yalanı çok gördüm. Ama hak ettiğimden çok daha fazla iyilik, anlayış ve müsamaha ile karşılaştım. Hepimizin hepimizden gördüğü gibi! Nefret etmek için çok nedenim oldu.
Ama insanları sevmek ve saygı duymak için daha fazla nedenim var...
İnsan gördüğüne inanmaz; inanmak istediğini görür. Gerçek, saklı olduğu için değil, bakışın eğrildiği için kaybolur ve bazen körlük, cehalet değil; seçimdir."
— Platon
İnsanları sözlerinden çok hayatlarıyla tanımayı daha erken öğrenebilseydim, başka türlü yaşardım. Elleri titreyerek erdemden söz edenlerin fantazilerinin sapkın, fantazileri ve söylemleri kusursuz görünenlerin yaşamlarının ise çoğu zaman sapkın olabileceğini bilseydim, hiçbir ideoloji beni kolay kolay tuzağına düşüremezdi.
Ama sonra kendime şu soruyu soruyorum: Bunu nereden bilebilirdim ki?
Memleketinden on iki yaşında ayrılmış bir çocuk, geride bıraktığı sokakların, insanların, kokuların ve dağların hayatının en kıymetli parçası olduğunu nasıl bilebilirdi?
Nereden bilebilirdi ki yıllar sonra toplumun en temiz görünen kurumlarında, en saygın unvanlarında, en güçlü şirketlerinde, en köklü siyasi partilerinde de çocukluğunda rastladığı aynı hırsla, aynı hasetle, aynı zorbalıkla ve aynı dedikoduyla yeniden karşılaşacağını?
Çocuk aklı kötülüğün kenar mahallelerde dolaştığını sanıyor. Oysa büyüdükçe öğreniyor ki kötülük çoğu zaman iyi giyiniyor, güzel konuşuyor, toplantılar yönetiyor, erdem üzerine nutuklar atıyor ve en çok da güven veren yüzlerin arkasına saklanıyor.
Nereden bilebilirdim ki mesele kötü insanların varlığı değilmiş. Asıl mesele, hırsın, hasedin, yalancılığın ve zorbalığın en güvenilir sandığımız kurumlarda bile kendine rahatça yer bulabilmesiymiş.
Meğer insanı aldatan, kötülüğün varlığı değil; iyiliğin üniformasını giyebilmesiymiş.
İnsan en güzel yerin, içinde yaşadığı yer olduğunu ancak oradan ayrıldıktan sonra öğreniyor. Tıpkı en sahici insanların en gür sesle konuşanlar olmadığını da çoğu zaman çok geç öğrendiği gibi.
Hayat, bize önce kaybettiriyor; neyi kaybettiğimizi ise yıllar sonra öğretiyor.
On iki yaşında ayrıldığım memleketimin hayatımın en güzel coğrafyası olduğunu bilmiyordum. Ama şimdi biliyorum: İnsan en değerli şeylerini çoğu zaman onları kaybettiğinde değil, çocukluğunun sıradan bir günü sandığında kaybediyor.
Belki de insan büyümekle bilgilenmiyor; yalnızca çocukken bilmesinin mümkün olmadığı hakikatlerin yasını tutmayı öğreniyor.
*Ardahan- Artvin sınırı / 2026