mr.tony

[มุมมองบุคคลที่สาม @3rdEyesView7]

ประโยคแรกน่าจะเป็นว่า

“ผมไม่ได้หมดใจจากงาน
ผมหมดแรงจากวิธีที่งานถูกบริหาร”

หลายคนไม่ได้ลาออกเพราะไม่อยากทำงานครับ

แต่ลาออกเพราะเหนื่อยกับระบบที่ทำให้คนตั้งใจทำงาน
ค่อยๆ ประสาทกินและกลายเป็นคนหมดไฟ

บางทีใบลาออก
ไม่ใช่เอกสารยอมแพ้

แต่มันคือการกู้คืนความเป็นมนุษย์
ก่อนเครื่องจะพังครับ

#มุมมองบุคคลที่สาม

[เด็กชายคำคม @Dekchaikumkom]

ถามผู้รู้แล้วพวกนี้เขาไปทำอะไรกันอะ?

[Todd Advisor @ToddAdvisor]

อายุขนาดนี้แล้ว...
ลาออกไม่ยากหรอก
ยากตรงหางานใหม่ที่เงินเดือนเท่าเดิมนี่แหละ
ดังนั้น
อาบน้ำ รีบขับรถไปทำงาน เปิดคอม ทำงาน และแกล้งทำเป็นมี Passion ต่อไป.😅

[ชาเย้นหวาน ○% ˆ.ˬ.ˆ🌈✨️ @NunaxMx]

ค่ดดีย์ๆๆๆๆๆๆ ยุ่วได้ทั้งวันเลยจิงๆๆๆ
https://t.co/D8Lbop0Qx0

[カピバラボーイ, น้องคาปิบาร่า 🌿♎ @bankorado]

ผมเชื่อในพลังของวินัยมาตลอดครับไม่ว่าจะเรื่อง
- ปรับพฤติกรรม เริ่มนอนให้ตรงเวลา สุดท้ายมันทำให้ผมสุขภาพดีขึ้น
- ออกกำลังกาย แม้ช่วงแรกจะทำได้ไม่เยอะ สุดท้ายมันทำให้ผมแข็งแรงขึ้น
- เก็บเงิน ถึงมันจะแค่ร้อยสองร้อยต่อเดือน สุดท้ายมันทำให้ผมมีการเงินที่ดีขึ้น
- อ่านหนังสือ เพียงแค่อยากได้อะไรใหม่ๆ เข้าหัว สุดท้ายมันทำให้ผมค่อยๆ เก่งขึ้น
- ศึกษาการลงทุน ตามกำลังที่เราไหว สุดท้ายมันทำให้ผมสบายใจกับอนาคตมากขึ้น

สิ่งเหล่านี้ถ้าสะสมไปในเวลาที่นานพอ วันนึงมันเปลี่ยนชีวิตคนเราได้เลยครับ

และรูปนี้ผมชอบมากจนเซฟเก็บไว้เตือนใจตัวเอง (หาที่มาไม่เจอละ)

บางทีเราต้องใช้เวลากว่า 10 ปี ถึงจะมี 1 ปีที่เปลี่ยนชีวิตเรา

[mr.tony @Tonnnkpp]

@TarotYouuuu 12ปีนี้ไม่เด็กล่ะนะ

[• 𝙨𝙚𝙛𝙥𝙡𝙖–¹⁵🪷 @sefplanet15]

เปรยๆว่าจะลาออกล่วงหน้า 3 เดือน ทีมก็ยังทำงานเหมือนเดิม มีแต่คนออก แต่ไม่รับคนเพิ่ม เพราะเห็นว่าเรา hold งานได้ดี จนงานโหลด กุทำงานเป็นพระนารายณ์พันมือ สรุปกุลาออกเลยจ้าาา ถือว่าแจ้งไว้ละ ระบบรวน น้องคนใหม่จัดการต่อไม่ได้ จน leader ต้องโทรมาถามว่าที่ผ่านมากุ managedงานยังไงให้รอด

[🕯N🕯 @MrNightmare013]

เจอคำนี้บ่อยมาก แต่ก็ทำให้นะ คิดไว้เสมอว่าจะทำให้เต็มที่ รับผิดชอบให้สุดๆ จนburnout และลาออกมา ทิ้งทุกอย่างที่แบกไว้ ให้ระบบมันรวนเพราะหาคนมารับต่อไม่ได้ จะได้รู้ว่าเราแบกอะไรไว้บ้าง😌

[แบะแบะ @mahtt_t]

มารีวิวทัวไฟไหม้ ลี่เจียง ภูเขาหิมะมังกรหยก 4 วัน 3 คืน จองก่อนบิน5 วัน 9000 กว่าบาท บวกค่าไกด์อีกพันกว่าบาท โรงแรมดี ไกด์ดี อาหารโอเคทุกมื้อ และภูเขาหิมะมังกรหยกสวยมากก ระดับ 5A สวยตาแตกก โชว์ impression of lijiang ก็อลังการ เอาแค่ไปภูเขาหิมะก็คุ้มแล้วอะ แบบคิดไม่ถึงว่าจะสวยขนาดนี้ เพื่อนในกรุ้ปก็ดี จอย ช่วยกันถ่ายรูป มีลงร้านด้วย และรู้สึกว่าถ้ามาเองจะยาก เพราะดูเดินทางไปแต่ละที่ต้องใช้รถ ไกด์บริการดีมาก แต่ละที่ก็ให้เวลาโอเคเลย แฮปปี้

[FIRE อีก 12 ปีเกษียณ @retire2038]

รีวิวพาพ่อแม่เที่ยวไปกับทัวร์ รอบนี้ไปจีนเมือง เฉิงตู คนละ 19,888 บาท 6 วัน 5 คืน

> 3 อุทยานแห่งชาติ (หวงหลง จิ่วไจ้โก สี่ดรุณี)
> ลงเครื่องเฉิงตู
> นอน รร 4 ดาว
> นั่งรถบัสยาวๆ
> อาหารดี อิ่ม สุกี้หมาล่า

ถือเป็นอีกทริปที่คุ้มค่ามากๆ สวยมากๆ
สักครั้งในชีวิต Under 20,000 ที่นี่สุด 🧵

[sutiฯ @sfkkfs_]

สีดรุณี - เฉิงตู อีกเสียง สวยมากจริงๆ ใช้งบไม่เยอะ เป็นทริปที่ตราตึงใจเรามาก ถ่ายรูปมุมไหนก็สวย 🏔️🌳

ปล . ห้ามลืมไปล่องเรือยางจุดที่ 4 เป็นเรือ 2 ที่นั่ง ไม่มีไม้พาย มีเสื้อชูชีพให้ ประมาณ 4km เกือบๆ 20-30 นาที จ่ายคนละ 400+ คับ

วิวที่ได้คือหายเหนื่อย เป็นการร่องเรือดูวิว ที่สวยที่สุดในชีวิตเราละ ;-;

[TEEN 👑✨ @b2steen]

สี่ดรุณีในงบ 9,888 บาท ✨
ค่าไกด์ท้องถิ่น 1,500 บาท

4 วัน 3 คืน
อุณหภูมิ 10 องศา
วิวหลักล้าน ☁️🏔️

อย่ารอให้รวยก่อนค่อยเที่ยว ✨🩵
บางทริปใช้งบน้อยกว่าที่คิด
แต่ได้ความทรงจำกลับมาเยอะมาก 🤍

[ꪔ̤̫ sn k ♡ˎˊ˗ 🇦🇷 @sqhsn]

จากที่เคยใช้ และรู้ๆ มาน้า 🙌🏻⭐️

1. Jobthai , Jobtopgun : งานบริษัทองค์กรค่อนข้างไทยจ๋าๆ มีบริษัทตั้งแต่เล็กจนใหญ่ที่เรารู้จัก แต่โครงสร้างเงินเดือน เรทเงินเดือนในนี้ไม่สูง งานส่วนมากใช้ภาษาไทยเป็นหลัก
2. Jobsdb : งานบริษัทหรือองค์กร global เยอะ เรทเงินเดือนดี สูงกว่าข้อที่ 1 แต่ส่วนมากคือต้องได้ภาษา งานเยอะ หลากหลาย ส่วนตัวแนะนำอันนี้ เพราะ fee แพง คัดบริษัทมีเงินนะ ไม่งั้นเค้าไม่ได้ประวัติเรา
3. Linkedin : บริษัท global เหมือน cv , resume ในรูปแบบ facebook อะ คือสร้างโปรไฟล์ คอนเนคกับคนที่เกี่ยวข้องในสายงาน ต่อยอดได้เยอะ งานมีเยอะเหมือนกัน เรทเงินเดือนสูง แต่ก็มีมิจเยอะ ต้องดูดีๆ
4. Career website : เว็บไซต์บริษัท อันนี้สำหรับคนที่รู้ว่าอยากทำบออะไร ก็เสิร์ชชื่อบอ ตามด้วย careerใน google ได้เลย เป็นการส่งประวัติสมัครกับบอโดยตรง
5. Facebook group : พวกกลุ่มหางาน ก็เหมือนๆ ข้อ 1 งานจะประมาณเดียวกัน แต่ก็จะมีบอพวก start up หรือบริษัทขนาดเล็กเยอะค่ะ
6. Outsource / Agency : อันนี้พวกบริษัท agency จะเป็นคนลง job postในแพลทฟอร์มต่างๆ ให้ ตามที่เค้าจะหา ซึ่งบางที internal แบบบริษัทไม่ได้เปิดเอง เพราะตำแหน่งนี้ให้ agency หาให้แล้วค่ะ

เพิ่มเติม ⭐️ ไม่ใช่ทุกตำแหน่งจะเปิดหรือลง job post ทุกแพลทฟอร์ม โดยปกติก็จะกรองรูปแบบการทำงาน สไตล์การทำงาน แคนดิเดท ตำแหน่ง แล้วเอาไปลงในแพลทฟอร์มตามกลุ่มเป้าหมายค่ะ ดังนั้นอาจจะเจอว่าเจอตำแหน่งนี้จากที่นึง แต่ไม่เจออีกที่นึง สมมติหาตำแหน่ง operations หรือ admin ก็อาจจะไปลง jobthai ตามทาเก็ตคนค่ะ แม้ว่าจะเป็นบออินเตอกะตามค่ะ หรือเจองานนี้จากใน jobsdb แต่ไม่เจอใน jobthai เพราะกลุ่มเป้าหมายไม่ใช่คนที่หางานใน jobthai ค่ะ

ต้องลองดูว่าตำแหน่ง สายงาน หรือสไตล์งานของเรามันต้องไปหาในไหนอีกทีค่ะ

[Mimemimemimeme @Mimemimesan]

มาค่ะพรี่ๆ 📌 รายได้จาก Fastwork ทำยังไงกับรายได้รวม 3 เดือน 70k!!
(ไม่รวมที่ทำงานยังไม่เสร็จ (⁠≧⁠▽⁠≦⁠)

วันนี้นุ้งจะมาสอนวิธีหาไอเดียการทำงานฟรีแลนซ์แบบจับมือสอน ✍️ คนไหนว่างอ่านแล้วอ่านต่อด้านล่างงับ 📌📌 🔽🔽

[Blockdit @BlockditApp]

ไอเดียใช้ Claude อย่างไรให้ฉลาดขึ้น ด้วยการตั้งค่าครั้งเดียว จากผู้สร้าง Claude Code

[BrandCase]

https://t.co/TVEqLgDZlm

[Bella ☂️ (✱,✱) @BellaItsa]

เพื่อนๆรู้มั้ยว่า “มวลพลัง” สำคัญมาก
เคยสังเกตตัวเองมั้ย ว่าทำไมเวลาเข้าป่าหรือเข้าไปในที่ที่ถูกล้อมรอบและปกคลุมโดยต้นไม้ใหญ่ และมีเสียงสัตว์ร้อง
มันจะมีมวลดีพลังงานดีดีที่เสริมเรา ให้เรารู้สึกมีพลังที่มั่นคง ให้เรารู้สึกหนักแน่น อิ่มเอม และมีพละกำลังมีแรงมากขึ้น

[FU11🔴 @FuiiThanawat]

ทำไม burnout ถึงหายไม่ได้ด้วยการพักผ่อน by ฟุ้ย 🔴

มีคนทำงาน 60 ชั่วโมงต่อสัปดาห์แล้วไม่ burnout
แล้วก็มีคนทำแค่ 40 ชั่วโมงแต่หมดแรงไปหมดทุกอย่าง
ถ้า burnout เกิดจากทำงานหนัก ทั้ง 2 กรณีจะต้องเหมือนกัน

Burnout ไม่ใช่เรื่องเวลา มันเป็นเรื่องของ ช่องว่าง
- Christina Maslach นักจิตวิทยาจาก UC Berkeley
ที่สร้าง Maslach Burnout Inventory เครื่องมือ
วัด burnout ที่ใช้กันทั่วโลกมากว่า 40 ปี
- บอกว่าสาเหตุที่แท้จริงของ burnout ไม่ใช่ชั่วโมง
ทำงาน มันคือความไม่ลงรอยระหว่าง สิ่งที่คนต้องการ
กับ สิ่งที่งานมอบให้ ใน 6 มิติ

1/ ภาระงาน เยอะเกินหรือน้อยเกินจนไม่ท้าทาย
2/ การควบคุม มีอำนาจตัดสินใจในงานตัวเองแค่ไหน
3/ รางวัล รู้สึกว่าได้รับสิ่งที่คู่ควรไหม ทั้งเงินและการยอมรับ
4/ ชุมชน ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างในที่ทำงาน
5/ ความยุติธรรม ระบบปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียมไหม
6/ ความหมาย งานที่ทำสอดคล้องกับค่านิยมที่แท้จริงของเราไหม

ขาดมิติเดียว ร่างกายทนได้
แต่ถ้าขาดสองสามมิติพร้อมกัน
ไม่มีวันหยุดพักร้อนไหน ที่รักษาได้

ยุคนี้ burnout ไม่ได้มาจากทำงานเยอะ
- Deloitte รายงานปี 2025 พบอะไรที่น่าสนใจมาก
mental fatigue, cognitive strain, และ decision friction
กลายเป็นตัวทำนาย burnout ที่แม่นยำกว่า
จำนวนชั่วโมงทำงาน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การวิจัย
- คนที่นั่งทำงาน 8 ชั่วโมงแต่ switch context ทุก 15 นาที
- เหนื่อยกว่าคนที่โฟกัสลึก 6 ชั่วโมงอย่างมีนัยสำคัญ
นั่นคือเหตุผลที่หลายคนพักร่างกายได้แล้ว แต่จิตใจยังไม่ฟื้น
- เพราะปัญหาไม่ได้อยู่ที่กล้ามเนื้อ มันอยู่ที่สมอง
ที่ไม่เคยได้หยุดจริงๆ

วิธีเริ่มต้นง่ายๆ วันนี้
ลองดู 6 มิติข้างบน แล้วถามตัวเองว่า
มิติไหนที่รู้สึกว่า ขาด มากที่สุดในงานตอนนี้ ?

ไม่ต้องแก้ทุกอย่างพร้อมกัน
แค่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน คือจุดเริ่มต้นที่ซื่อสัตย์ที่สุดกับตัวเอง
ถ้าอยากเห็นภาพรวมว่าชีวิตสมดุลแค่ไหน
ลอง Wheel of Life
(https://t.co/rs5J2DLhOI)
ดูได้ มักช่วยระบุว่าเราขาดมิติไหนได้ดีขึ้น

คำถามทบทวน สิ่งที่ทำให้เหนื่อยที่สุดในชีวิตตอนนี้
มันคือเรื่องงาน หรือ คือความรู้สึกว่างานไม่ได้
ให้สิ่งที่จิตใจต้องการกันแน่ ?

#upskilleveryday #พัฒนาตัวเอง #mindset

[Satoshi Xu @SatoshiBangkok]

เคยสงสัยไหมว่าทำไมเวลาโดนตามงานจู้จี้ (Micromanage) หรือโดนตำหนิต่อหน้าคนอื่น สมองมันถึงได้รู้สึกเดือดดาลเหมือนกำลังโดนทำร้ายร่างกายจริงๆ?

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เราคิดมากไปเอง แต่มันคือปฏิกิริยาเคมีในสมองตามหลัก SCARF Model ของ ดร. เดวิด ร็อค ที่อธิบายไว้ว่า สมองมนุษย์มอง "ความสัมพันธ์และสภาพแวดล้อมในที่ทำงาน" เป็นเรื่องคอขาดบาดตายพอๆ กับการเอาชีวิตรอด

สมองเราจะคอยสแกน 5 สิ่งนี้อยู่ตลอดเวลา ถ้าข้อไหนติดลบ มันจะสับสวิตช์เข้าโหมด "สู้หรือหนี" (Threat Mode) ทันที:

• Status (สถานะ): ความรู้สึกว่าเรามีความสำคัญแค่ไหนในกลุ่ม การโดนหักหน้าหรือข้ามหัว สมองจะประมวลผลความเจ็บปวดแบบเดียวกับบาดแผลทางกายภาพ
• Certainty (ความชัดเจน): สมองเกลียดความคลุมเครือ นโยบายที่เปลี่ยนไปมาฟลุคๆ หรือสั่งงานแบบเบลอๆ คือตัวผลาญพลังงานชีวิตชั้นดี
• Autonomy (อิสระ): ความรู้สึกว่าเราควบคุมอะไรได้บ้าง การมีสิทธิ์เลือกวิธีทำงานเอง การโดนจ้องจับผิดทุกฝีก้าวทำให้สมองรู้สึกเหมือนกำลังโดนกักขัง
• Relatedness (พวกเดียวกัน): การเป็นส่วนหนึ่งของทีม ถ้าทำงานแล้วรู้สึกโดดเดี่ยวหรือระแวงว่าคนรอบข้างเป็นศัตรู สมองจะปิดโหมดความคิดสร้างสรรค์ทันที
• Fairness (ความแฟร์): ความโปร่งใสตรงไปตรงมา เกณฑ์วัดผลที่ลำเอียงหรือเล่นพรรคเล่นพวก จะกระตุ้นความรู้สึกโกรธและต่อต้านอย่างรุนแรง

พอเข้าใจมุมนี้แล้ว เวลาเราหงุดหงิดงานหรือเห็นคนในทีมเริ่มฟึดฟัด มันจะช่วยให้เรามองข้าม "ดราม่า" แล้วกลับมามองที่ "กลไกสมอง" แทน

ไม่ว่าจะใช้บริหารคนอื่น หรือเอาไว้เช็กเซฟโซนของตัวเอง ลองดูว่าสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราตอนนี้ มันกำลังสร้างภัยคุกคาม (Threat) หรือให้รางวัล (Reward) กับสมองมากกว่ากัน

[Nathalie S. @imagination_nat]

อธิบายง่ายๆ มันคือ ”โหมดเอาตัวรอด“ ของสมอง และวิธีแก้ไม่ใช่ไม่มีนะ แค่ต้องใช้การตระหนักรู้หรือการรู้เท่าทันอารมณ์ตัวเอง ไม่ใช่ “ฝืนไม่รู้สึก” สมองจะกลับมาอยู่ในโหมดปลอดภัย (คนที่มี EQ สูงเลยจะบริหารคนหรือสถานการณ์ได้ดี) **จริงใช้ได้กับการเล่นโซเชียลด้วย พวกคนที่ดราม่าเยอะๆ คิดเองเออเองแล้วลามไปหาคนอื่น ในชีวิตจริงก็จัดการเรื่องสถานการณ์หรือคนได้แย่เหมือนกัน

แต่ต้องใช้เวลาในการแยกทีละด้าน:

1. Status (สถานะ)
ถ้าโดนลดคุณค่า ข้ามหัว หรือโดนเปรียบเทียบบ่อย ให้แยก “คุณค่าตัวเอง” ออกจาก “ปฏิกิริยาคนอื่น”เก็บ evidence ของ competence ตัวเองไว้จริงๆ เช่น งานที่ทำสำเร็จ feedback ดี ตัวเลข ผลลัพธ์ อยู่กับคนที่สื่อสารแบบให้เกียรติ ไม่ใช่ใช้การกดเพื่อควบคุม

2. Certainty (ความชัดเจน)
สมองเกลียด ambiguity เพราะมันใช้พลังงานสูงมากในการเดา สิ่งที่ช่วยได้คือเปลี่ยนจาก “เดา” เป็น “ถามให้ชัด”เขียน expectation เป็นข้อๆ ทำ routine เล็กๆ ในชีวิต เพราะ routine ทำให้สมองรู้สึกคาดเดาโลกได้

3. Autonomy (อิสระ)
เวลารู้สึกถูกควบคุมมาก สมองจะต่อต้านโดยอัตโนมัติ ให้ลองหาพื้นที่ที่ “เลือกเองได้” ถึงจะเล็กน้อย ตั้ง boundary ให้ชัด เปลี่ยนจาก mindset “โดนสั่ง” เป็น “ฉันเลือกทำเพราะอะไร”

4. Relatedness (พวกเดียวกัน)
ถ้าสมองรู้สึกว่า “ไม่มีใครอยู่ฝั่งเรา” มันจะปิด creativity และเข้าสู่ survival mode
สิ่งที่ช่วยคือ การนึกว่ามี safe people แค่ 1–2 คนก็ช่วยได้มากแล้ว ลดการอยู่ใน environment ที่เต็มไปด้วย passive aggression หรือ politics คุยแบบตรงและสงบแทนการตีความเองทั้งหมด

5. Fairness (ความแฟร์)
สมองไวต่อ double standard ต้องแยกว่า “อะไรไม่แฟร์” กับ “อะไรควบคุมไม่ได้”ถ้าแก้ระบบไม่ได้ ก็ต้องสร้างระบบปกป้องตัวเอง โดยการใช้ documentation/ boundaries/ exit plan อย่า gaslight ตัวเองว่า “คิดมาก” ถ้ามันมี pattern จริง

(ต่อ)

[Nathalie S. @imagination_nat]

ถ้าคนสแตนดาร์ดต่ำ เจอคนสแตนด์ดาร์ดสูง แล้วปรับตามเขาไม่ได้ ไม่อยากพัฒนาเพื่อให้คู่ควรหรือทัดเทียม ง่ายสุดคือดึงลงมา

ถึงมีคนพูดกันบ่อยๆ ว่าอย่าให้โอกาสคนบาร์ต่ำเพราะเขาจะคิดว่าเขาคือเจ้าโลก เพราะไม่มีใครข้างนอกยอมรับได้ นอกจากเรา เคาะประตูทุกบาน แต่มีแค่บานเราที่เปิด ถ้าเริ่มมีสัญญาณอะไรแปลกๆ ที่เราต้องลดตัวเองลงมา ลดความเป็นตัวของตัวเอง ให้ฟังตัวเองเยอะๆ คุยกับคนรอบข้างที่รู้จักเรา ยิ่งเราเป็นคนมี empathy เยอะ ขี้สงสาร คนพวกนี้ยิ่งใช้ประโยชน์แล้วจะเริ่มปั่นหัว บอกว่าเราแย่แต่ตัวเขาดี มีแค่เขาคนเดียวที่รับเราได้แล้วจะเริ่มจำกัดพื้นที่เราให้ตัดขาดจากโลกภายนอกทำให้เราขาดความมั่นใจ และเข้าใจว่า “นี่คือความจริง”

เคยให้โอกาสคนแบบนี้ แล้วรู้สึกคนเหล่านั้นไม่สมควรได้รับ ไม่มี gratitude อะไร เลยออกมาดีกว่า เพราะต่อให้เขาจะเบลมอะไร ไปบอกคนอื่นว่าเราแย่ยังไง เราไม่สน มันดีกว่ามากๆ ที่เราได้อิสระและตัวตนของตัวเองกลับมา (เหมือนเกิดใหม่) มันทำให้เราได้ใช้ชีวิตเราต่อ แล้วปล่อยให้เขาทนทุกข์ทรมานกับตัวของเขาเองต่อไปตามมาตรฐานที่ตัวเองทำได้แค่นั้น เราเวทนามากกว่าเวลาเขาพยายามเรียกร้องให้คนเข้าใจเขา เพราะทำอะไรไม่ได้นอกจากโวยวาย แล้วกลัวคนอื่นมองตัวเองแย่ เลยมาเบ่ง/ขู่ใส่คนอื่นอีกที