با انزوای نتانیاهو به عنوان چهرهای آسیبپذیر و در حال حذف، و تغییرات پیشروی کنگره امریکا، هر حملهی [احتمالی] آینده نه محصول یک استراتژی کلان، بلکه تلاش درماندهٔ رهبرانی کممشروعیت است تا پیش از اعمال نظارت سیاسی، وضعیت غیر قابلبازگشتی را برای ایران تثبیت کنند. زیرا اکنون که اهداف ابزاری مانند «رژیمِ دستنشانده» و «تجزیه» به بنبست خورده، جنگ باید خصلتی دیگر به خود بگیرد. هدف اصلی دیگر نمیتواند فتح خاک یا تضعیف رژیم باشد، بلکه تهی کردن و تکهتکه کردن کارکردهای دولت-ملت است.
این روند شباهت زیادی به تجربه بخشِ کمتر بررسی شدهی دوره قاجار دارد. به جای تلفات سرزمینی مستقیم (مانند ترکمانچایِ مورد علاقهی جواد ظریف)، هدف آن نظارت بر درآمدها، خنثیسازی حقوق دریایی و دور زدن مسیرهای تجاری، از طریق فشار فلجکنندهی دولت-ملت ایران است. طرحی که نه توسط یک پایتخت بلکه با یک همگرایی کارکردی صورتپذیر میشود. به این منوال که واشنگتن کنترل پول را بر عهده بگیرد، اسرائیل کنترل آسمان ایران و کشورهای خلیج فارس ابزار دور زدن اقتصادی را هدایت کنند. یک حمله گسترده در آینده، ضمانت اجراییِ مهروموم کردن این فرسایش ساختاریست و هدف قرار گرفتن زیرساختهای عیرنظامیِ فلجکننده، بهمعنای تایید این استراتژی خواهد بود.
#پاينده_ایران
درست است که پدر عبدالله شهبازی، حبیبالله شهبازی، رئیس طوایف کوهمره سرخی، به خاطر مخالفت با اصلاحات ارضی شاهنشاهی دست به شورش مسلحانه زد، عدهای از نظامیان را کشت و در سحرگاه ۱۳ مهر ۱۳۴۳ تیرباران شد، و خودش هم سالها عضو حزب توده بود، بعد با وزارت اطلاعات همکاری کرد، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی را راهاندازی و مدیریت کرد و در ساختن روایتهای توطئهمحور و ضدپهلوی نقش داشت؛ اما امروز که پهلویگرا شده، «تیم» میتواند او را با افتخار به عنوان «مورخ و پژوهشگر ارجمند دکتر پروفسور عبدالله شهبازی» به مردم معرفی کند تا تاریخ معاصر را برایشان روایت کند.
تا وقتی قشر خودفروختهی رانتدارِ صاحبنفوذی درون رژیم وجود دارن که شاخه داخلیشون در قامت رئیسجمهور به دنبال فدرالیسمن و اندیشمنداشون ترکمنچای رو دستاورد جا میزنن و شاخه بیرونیشون پشت ویترین رضاپهلوی بمباران ایران رو تشویق میکنن، طبیعیه هر کشور خارجی به جای پذیرش قدرت ایران، به خیانت این قشر امید ببنده و دست از تهاجم برنداره.
لازمهی قطعیِ بازدارندگی، علاوه بر تجهیزات نظامی پیشرفته، خلعید این قشر خائنه.
#پاينده_ایران
ایرانی اگه بیدار بشه، قدرتمندترین نیروی روی زمینه.
ایرانی اگه بیدار بشه، حرف آخر رو میزنه و کُندهی همه رو هم میکشه.
اونا اینو خوب میدونن. برای همینه که بزرگترین پروژهی مهندسی افکار رو روی ما پیاده کردن و نا را وارد پروژههایی کردند که پیش از شروع محکوم به شکست بود. چرا؟ چون توی همین استیصال و توهم پوچ بمونیم و هیچوقت نفهمیم چه قدرتی داریم!
دولت از مرغِ همایون طلب و سایهٔ او
زان که با زاغ و زَغَن شَهپَرِ دولت نبود
از این حجم ابتذال و سفاهت، مزدوری پهلویگرایی شرمسار و خستهاید؟؟
بشنوید
باشد که یادگیریم و بکار بندیم. https://t.co/yh6enwBjse
#ملیگرایی یعنی باور به حق حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش، یعنی هیچ نیروی بیرونی نباید اجازه یابد بر اراده این ملت مسلط شود و دست بالا را داشته باشد.
-حجت کلاشی
#فردوسی بوسیله #شاهنامه تاریخ قدیم #ایران را احیا کرد و روح ایران باستان که ممکن بود در حوادث ایام محو و نابود شود را برای آیندگان محفوظ داشت. اگر او نبود تاریخ و داستانهای ملی از میان رفته بود یا اگر میماند به زبانی بود که کمتر کسی آن را میخواند و میفهمید»
#آنری_ماسه
امثال روحانی و ظریف و تولههای رفسنجانی هرچی هستن، دشمن ایرانن و صرفا «بخش کثیف» پروژهشون رو به رضا پهلوی سپردن.
بعضیا با خوانش اشتباه، فکر میکنن امثال میلانی جذب تیم رضا پهلوی شدن. کل دم و دستگاه رضا پهلوی در سیستمهای امنیتی و سیاسی خارجی امریکا و اسرائیل و اروپا اندازه انگشت کوچکه میلانی و وابستکان رفسنجانی ارزش نداره و در واقع این رضا پهلویهدکه در تیم اونها جذب شده تا صرفا اعتبار نام پهلوی و پادشاهی که محبوب مردم هستش رو در اختیار جماعت پشت پرده بگذاره.
این توییت دو دوسته رو خیلی آشفته کرد. یکی، اصلاحاتچیهای میرحسینی که دستشون رو شد؛ دوم، اسرائیلپرستها که فهمیدن خودشون اولین بچههای رفسنجانی نیستن که به اسرائیل دخیل بستن.
نیر موقع جلسه با روحانی دستگاه ضبط صدا داشت و مکالمه ضبط شده. سال ۱۹۸۸ نیر در یه «سانحه هوایی» کشته میشه و صوت جلسه هم سال ۱۹۹۴ به دست خبرگذاریا میرسه و یدیعوت آحارانوت منتشر میکنه.
البته این تنها دیدار سطح بالای اصلاحاتچیها با اسرائیلیها نیست. از جمله موارد لو رفته، سفر یه هیئت از اصلاحاتیها حوالی سال ۲۰۱۵ به اسرائیل و دو دیدار جداگانه سال ۲۰۲۴ در کشور ثالث هستش.
تویبت زیر رو دوباره بخونید، شباهت برنامههای #بچههای_آیتالله رو با بچههای قدیمیِ آیتالله ببینید، ایده ایران فدرالیستیِ خاتمی و سایر اصلاحاتچیها و بچههای آیتالله و اسرائیل رو کنار شواهد بزارید، افشاگری آمیت سگال درباره برنامه اسرائیل برای مسلحسازی کردهای تجزیهطلب و فتح تهران رو بخونید، راحت میتونید متوجه توطئهای که برای ایران چیدن بشید.
بازگشت به عصر رفسنجانی؟!
«اگر خمینی را با نیروی نظامی تهدید کنید، دستتان را میبوسد و فرار میکند. در مقابل او محکم بایستید؛ اگر در برابر او دندان نشان ندهید، در تمام دنیا به دردسر خواهید افتاد.»
حدس میزنید این حرف را چه کسی زده و مخاطبش چه کسی بوده؟
اینجمله از حسن روحانی سال ۱۳۶۵، در حال ارائه گزارش به «آمیرام نیر»، مشاور ضدتروریسمِ شیمون پرز (نخستوزیر وقت اسرائیل) بود. روحانی در آن زمان نایبرئیس مجلس و دست راست رفسنجانی بود.
بین سالهای ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶، اسرائیل واسطه مستقیم ارسال موشکهای «تاو» و «هاوک» به ایران بود و رفسنجانی شخصاً این معامله را در سمت ایران مدیریت میکرد. موضوعی که روحانی و میرحسین موسوی هم از مطلعان بودند. کانال اسرائیل از همان ابتدا در شبکه رفسنجانی نهادینه شده بود و این در اسناد کنگره آمریکا درباره ماجرای «ایران-کنترا» ثبت شده است.
رفسنجانی هرگز صرفا یک رئیسجمهور نبود. او بود که خامنهای را به کرسی رهبری نشاند. او امپراتوری اقتصادی سپاه (قرارگاه خاتمالانبیا) را بنا کرد تا سپاه از نظر مالی نفوذناپذیر شود. او بود که خاتمی و بعدها روحانی را به عنوان چهرههای «میانهرو» همین سیستم پرورش داد. او در حالی که در ملاعام به اسرائیل و غرب دشنام میداد، از کانالهای مخفی با آنها در ارتباط بود. رژیمی که امروز میبینیم، همچنان پس از مرگش هم بر اساس ایدههای او اداره میشود.
حالا به «اپوزیسیون» خارج از کشور نگاه کنید. شبکه ایران اینترنشنال، پربینندهترین شبکه فارسیزبان، توسط عبدالله رمضانزاده هدایت میشود که سخنگوی دولت در زمان خاتمی بود.
به تیمی که حول شاهزاده گرد آمدهاند نگاه کنید که همگی در ستادهای حلقهی متصل به رفسنجانی فعال بودهاند. حزب ایران نوین، تیم مشاوران، حامیان مالی و همگی در شبکه رفسنجانی ریشه دارند.
به نفرات کشته «نشده» از مقامات رژیم در جریان جنگ نگاه کنید و ارتباطشان را با رفسنجانی ببینید.
سراغ میز نتانیاهو در پیام ویدئویی خطاب به ایرانیان بروید که چهار کتاب ایرانی روی آن بود و شاخصترین آنها را مستقیماً جلوی دوربین گرفت: کتاب «راه دموکراسی در ایران» نوشته اکبر گنجی، با مقدمهای از عباس میلانی. این انتخاب تصادفی نبود. گنجی از دل روزنامهنگاری اصلاحطلب دوران خاتمی بیرون آمد. میلانی هم در زمان شاه همسلولی رفسنجانی بود و بعدها از امیدش به یک انقلاب نرم توسط «چهرههای میانهروی نظام مثل همبندی سابقم رفسنجانی» نوشت. در کیفرخواست دادگاهی در سال ۱۳۸۸ آمده بود که «میلانی، برای سیا حتی از رضا پهلوی هم مهمتر است.» وقتی نتانیاهو آن کتاب را بالا برد، فقط یک مخالف تصادفی را انتخاب نکرد. او داشت به یک شبکه خاص اعتبار میداد: اپوزیسیون روشنفکرِ نزدیک به رفسنجانی و اصلاحطلبان، به عنوان گزینه مطلوب اسرائیل برای ایرانِ پس از جمهوری اسلامی. همان شبکهای که در سال ۱۹۸۶ کانال مخفی رابطه با اسرائیل را راه انداخت. همان شبکهای که امروز پرنفوذترین رسانههای فارسیزبانِ خارج از کشور را اداره میکند. این پیام برای هر کسی که تاریخ را میدانست، کاملاً روشن بود.
به سخنان فائزه هاشمی، گوش کنید که گفت: «ما با سیاستهای غلطمان بیش از اسرائیل مسلمانکشی کردهایم.». این یک سیگنال بود، نهجملهای تصادفی. سخن او که قبل از جنگ ۱۲ روزه گفت از جانشینی مجتبی خامنهای حمایت میکند را به یاد بیاورید. ارتباط شبکههای حقوق بشری و برندگان جوایز بینالمللی با او را مرور کنید.
تمام این شواهد یک تصویر واحد را نشان میدهند. رفسنجانی در سال ۱۹۸۵ مخفیانه از طریق اسرائیل ایران را مسلح کرد. روحانی، دست راست او، در سال ۱۹۸۶ با یک مأمور اطلاعاتی اسرائیل در پاریس دیدار کرد و به او یاد داد چطور به خمینی فشار بیاورند. امپراتوری رسانهای در تبعید، توسط نیروهای سابق شبکه رفسنجانی اداره میشود. اغلب سایر اپوزیسیونهای جمهوریخواه اعضای شبکه رفسنجانیاند.
تنها اپوزیسیون مستقل، شاهزاده پهلپی بود که به واسطه تینی که طی چند سال اخیر حول ایشان را گرفتند، آلوده به حلقههای رفسنجانی شد. روشنفکرانی که نتانیاهو تأیید کرد، مستقیماً به همین شبکه وصل هستند. و خودِ خانواده رفسنجانی هم سیگنال میدهند که خواهان «فرود نرم» هستند. استراتژی جنگی رژیم بر مبنای آجندای رفسنجانی است. قرارگاه خاتم که فرزند رفسنجانیست کنترل امروز رژیم و جنگ و مذاکره را به دست گرفته.
قابل انکار نیست مسیر فعلی اگر ادامه یابد ایران به سمت دستور کار رفسنجانی هدایت میشود.
#پاينده_ایران
با اعلام موضع سعید قاسمینژاد نسبت به عباس میلانی، مطالعه این توییت و توییتهای کوتشدهی درون هم رو توصیه میکنم.
در این توییتها توضیحدادم که «عباس میلانی برای CIA از رضا پهلوی مهمتر است» و چه نقش براش در نظر گرفته شده.
«بازتولید ۵۷ با نام جدید»
بعد از طرح نام آقای عباس میلانی توسط شاهزاده رضا پهلوی، لایههای مصاحبه میلانی واضحتر میشود. او با ذکر نام نرگس محمدی یک عملیات روانشناختی اجرا میکند. نرگس محمدی نه مشروطهخواه است، نه ملیگرا؛ وی نماد اصلاحطلبان مورد حمایت آمریکا و اسرائیل است. با قرار دادن نام او در کنار «وحدت ملی»، میلانی به طور ضمنی اعلام میکند ائتلاف مطلوب کیست و مشروطهخواهان در آن جایی ندارند.
او فحاشی انبوه پهلویستها به فعالان و زندانیان سیاسی مشروطهخواه را نادیده میگیرد و فقط جریان مطلوب خود را قربانینمایی میکند. این کوریِ گزینشی، برای بازتعریف قربانی است.
او در لایه دوم خواستار انتحار هویتی است. میلانی صراحتاً میگوید رضا پهلوی باید بگوید «من پادشاه نیستم.» این پیشنهاد از منظر فلسفه سیاسی یک عملیات تخلیه نمادین است. هانا آرنت در ریشههای توتالیتارسانیسم توضیح میدهد که هویت سیاسی پیششرط عمل سیاسی است. وقتی شاهزاده رضا پهلوی هویت پادشاهی را رسماً رد کند انرژی سیاسی مشروطهخواهان، در اختیار ائتلافی قرار میگیرد که میلانی از معماران آن است.
او در لایه سوم از تکنیک «عامل وضع موجود» به عنوان یک سلاح استفاده میکند. او هر مشروطهخواهی را که پافشاری بر هویت پادشاهی میکند عامل جمهوری اسلامی نشان میدهد. اسم این تکنیک در روانشناسی سیاسی «انگزنی معرفتی (Epistemic labeling)» است. میلانی به توصیه کارل اشمیت، میداند قدرتمندترین حرکت سیاسی این است که تعریف دشمن را در اختیار بگیری. میلانی دارد تعریف میکند که «دشمن» کیست و این تعریف مستقیماً مشروطهخواهی را نشانه رفته.
لایه چهارم سخنان میلانی حاوی ردپای امنیتی است. میلانی سه ویژگی دارد که در کنار هم معنادار میشوند:
ارتباط با شبکه رفسنجانی-اصلاحطلبان. حمایت مستند آمریکا و اسرائیل (که قبلا نوشتم). و اکنون جایگاه مستشار شاهزاده رضا پهلوی.
میلتون روستوو در نظریه نخبگانِ واسط توضیح میدهد که قدرتهای خارجی معمولاً از طریق واسطههای فکری عمل میکنند نه با دستور مستقیم. و این واسطهها گفتمان را شکل میدهند، نه سیاست را. میلانی این نقش را دارد و هدف آن، تبدیل نامحسوس شاهزاده رضا پهلوی از نماد مشروطه به نماد گذار اصلاحطلبانه است.
لایه پنجم و نهایی صحبتهای او، بازتولید ساختار ۵۷ است. گرامشی trasformismo (~استحاله) را اینطور تعریف میکند: جذب زبان و انرژی جنبش مخالف برای خنثیسازیاش از درون. میلانی نمیگوید «پادشاهی نباشد»؛ او میگوید «وحدت». اما وحدتی که در آن نرگس محمدی جایگاه محوریست، مشروطهخواهان «عامل وضع موجود» هستند، و رضا پهلوی نماد گذار است نه شاه.
در مجموع آقای عباس میلانی در این مصاحبه چهار عملیات موازی اجرا میکند: بازتعریف ائتلاف مشروع، به نحوی که مشروطهخواهان در آن ریشه مشکلاتند و باید حذف شوند. تخلیه هویت نهاد پادشاهی از طریق شاهزاده رضا پهلوی. انگزنی به منتقدان. و بازتولید ساختار ۵۷ با نام جدید.
آقای رضا پهلوی دیروز در حمایت از «عباس میلانی» گفت و این اصلا اتفاقی نبود. میلانی توسط نتانیاهو هم قبلا به طور غیرمستقیم حمایت شد که چند هفته قبل دربارش نوشتم.
مواجهه با این واقعیت که آقای پهلوی در مسیر احیای ۵۷ قرار گرفته برای هممون شوکهکنندهست؛ اما این واقعیتیه که محکومیم بپذیریم، پیش از اینکه دیر بشه.
«بازتولید ۵۷ با نام جدید»
بعد از طرح نام آقای عباس میلانی توسط شاهزاده رضا پهلوی، لایههای مصاحبه میلانی واضحتر میشود. او با ذکر نام نرگس محمدی یک عملیات روانشناختی اجرا میکند. نرگس محمدی نه مشروطهخواه است، نه ملیگرا؛ وی نماد اصلاحطلبان مورد حمایت آمریکا و اسرائیل است. با قرار دادن نام او در کنار «وحدت ملی»، میلانی به طور ضمنی اعلام میکند ائتلاف مطلوب کیست و مشروطهخواهان در آن جایی ندارند.
او فحاشی انبوه پهلویستها به فعالان و زندانیان سیاسی مشروطهخواه را نادیده میگیرد و فقط جریان مطلوب خود را قربانینمایی میکند. این کوریِ گزینشی، برای بازتعریف قربانی است.
او در لایه دوم خواستار انتحار هویتی است. میلانی صراحتاً میگوید رضا پهلوی باید بگوید «من پادشاه نیستم.» این پیشنهاد از منظر فلسفه سیاسی یک عملیات تخلیه نمادین است. هانا آرنت در ریشههای توتالیتارسانیسم توضیح میدهد که هویت سیاسی پیششرط عمل سیاسی است. وقتی شاهزاده رضا پهلوی هویت پادشاهی را رسماً رد کند انرژی سیاسی مشروطهخواهان، در اختیار ائتلافی قرار میگیرد که میلانی از معماران آن است.
او در لایه سوم از تکنیک «عامل وضع موجود» به عنوان یک سلاح استفاده میکند. او هر مشروطهخواهی را که پافشاری بر هویت پادشاهی میکند عامل جمهوری اسلامی نشان میدهد. اسم این تکنیک در روانشناسی سیاسی «انگزنی معرفتی (Epistemic labeling)» است. میلانی به توصیه کارل اشمیت، میداند قدرتمندترین حرکت سیاسی این است که تعریف دشمن را در اختیار بگیری. میلانی دارد تعریف میکند که «دشمن» کیست و این تعریف مستقیماً مشروطهخواهی را نشانه رفته.
لایه چهارم سخنان میلانی حاوی ردپای امنیتی است. میلانی سه ویژگی دارد که در کنار هم معنادار میشوند:
ارتباط با شبکه رفسنجانی-اصلاحطلبان. حمایت مستند آمریکا و اسرائیل (که قبلا نوشتم). و اکنون جایگاه مستشار شاهزاده رضا پهلوی.
میلتون روستوو در نظریه نخبگانِ واسط توضیح میدهد که قدرتهای خارجی معمولاً از طریق واسطههای فکری عمل میکنند نه با دستور مستقیم. و این واسطهها گفتمان را شکل میدهند، نه سیاست را. میلانی این نقش را دارد و هدف آن، تبدیل نامحسوس شاهزاده رضا پهلوی از نماد مشروطه به نماد گذار اصلاحطلبانه است.
لایه پنجم و نهایی صحبتهای او، بازتولید ساختار ۵۷ است. گرامشی trasformismo (~استحاله) را اینطور تعریف میکند: جذب زبان و انرژی جنبش مخالف برای خنثیسازیاش از درون. میلانی نمیگوید «پادشاهی نباشد»؛ او میگوید «وحدت». اما وحدتی که در آن نرگس محمدی جایگاه محوریست، مشروطهخواهان «عامل وضع موجود» هستند، و رضا پهلوی نماد گذار است نه شاه.
در مجموع آقای عباس میلانی در این مصاحبه چهار عملیات موازی اجرا میکند: بازتعریف ائتلاف مشروع، به نحوی که مشروطهخواهان در آن ریشه مشکلاتند و باید حذف شوند. تخلیه هویت نهاد پادشاهی از طریق شاهزاده رضا پهلوی. انگزنی به منتقدان. و بازتولید ساختار ۵۷ با نام جدید.
خیلی از چریکها و تروریستها صرفا جامه عوض کرده وگرنه همان ذهنیت و خوی و منش سابق دارند. #عباس_میلانی یکی از شیادترین آنهاست. وکیل وخانواده شجریان بارها نوشتن قانون اساسی توسط وی را تکذیب کردند ولی میلانی وقتی با پرسش وانتقاد دراین باره روبرو میشود تنها یک جواب دارد:
به تو چه!
«لا بدون الا» عبارتی است که در مجادلات حوزوی، برای توصیف داعیههای نیمهکاره به کار برده میشود. عبارت «صغرای بدون کبری» نیز بیانگر همان مفهوم است؛ مدعی مطالبی را بیان میکند، اما پیش از آنکه به نتایج ادعای خود برسد، بحث را میبندد.
دیدگاهی از استاد امیر طاهری
@AmirTaheri4
https://t.co/jFEfKbeJ86