♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน)

大崎 つぼみ | Osaki Tsubomi | Y.3-A | 175/56 | ชมรมคิวโด | เรียนไม่ยุ่ง มุ่งแต่เที่ยว 🩷

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

#MMR_Commu

♡ 大崎 つぼみ || Osaki Tsubomi
♡ Y.3 || Kyudo Club

"ยะฮะโล~ สึโบมิซังเองค่าา~ เอ๊ะ!? ไม่รู้จัก? . . . งั้นตอนนี้ก็รู้จักกันแล้วเนอะ? ฮิๆ"

"ต่างหูพวกนี้หรอ? จุ๊ๆ เงียบไว้แล้วอย่าไปเอาไปบอกอาจารย์ล่ะ"

♡ Doc : https://t.co/s25fRF19Mz

dm/co/role/talk: 24/7

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

สนามฝึกคิวโด 6.30 น.

หลังพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บจนหายดีแล้ววันนี้จึงรีบมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อกลับมาซ้อมคิวโดอีกครั้งอย่างตื่นเต้น เลยมามันซะตอนโรงเรียนเพิ่งเปิดเลย

“เอาล่ะ! ในที่สุดก็ได้กลับมา ฟอร์มตกหมดมั้งเนี่ย~”

พอเปลี่ยนชุดและเตรียมอุปกรณ์เสร็จก็เริ่มซ้อมคนเดียวเงียบๆ

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR (ไม่เป็นไรเลยค่าาา ทางนี้สบายๆอยู่แล้วค่าา 😊😊👌👌)

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

#NatsuMatsuri_MMR
โรลปิด | โกงเวลา 19.00 น | w/@AsaEna_MMR

หลังแต่งตัวอะไรเรียบร้อยสึโบมิก็ได้มายืนรอคนที่ชวนเอาไว้ แล้วเธอจึงส่งข้อความไปบอกตำแหน่งที่เธออยู่ให้อีกฝ่ายได้รู้

"เอาล่ะ~ คืนนี้จะเล่นจะกินให้หน่ำใจไปเลย~~"

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR (ขอบคุณนะคะที่มาเล่นด้วยกันซะยาวเลยย 🥹🥹🫰)

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “จ้าา งั้นไว้เจอกันน้า~บ๊ะบาย~~!”

เธอโบกมือลารุ่นน้อง ก่อนเธอเองก็จะค่อยๆเดินลับไปพร้อมกับกอดตุ๊กตาที่ได้รับเอาไว้

(ปิดโรลค่า)

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “เราสนุกมากเลยล่ะนะ! ไว้ถ้ามีโอกาส. . . ครั้งหน้ามาแข่งกันอีกนะ เกมยิงเป้าน่ะ! รอบหน้าเราต้องชนะให้ได้เลยล่ะ! ฮิๆ”

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR เธอยืนนิ่งอยู่สักพัก มือยังคงจับแขนอีกฝ่ายเอาไว้ราวกับยังไม่อยากจะกลับไปตอนนี้ แต่ดื้ออยู่เพียงครู่เดียวเท่านั้นก็ผละออกจากคนน้อง

“ขอบคุณสำหรับวันนี้นะเอนะจัง~ ทั้งเรื่องเที่ยวแล้วก็เรื่องข้อเท้าด้วย”

เธอโค้งตัวให้อีกฝ่าย ก่อนเงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มร่าเช่นเดิม
+

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR ก่อนสักพักจะเงยหน้ากลับขึ้นมา

“แล้ว เอนะจังอยากไปเล่นอย่างอื่นต่อหรือเปล่า?

“ครั้งนี้เล่นสบายๆไม่ต้องแข่งแล้วก็ได้น้า~ เดี๋ยวแพ้อีก ภาพลักษณ์รุ่นพี่เราได้หมองแน่ ฮ่ะๆ”

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “งะ งั้นหรอ?…ขอบคุณนะ”

พอได้รับการยืนยันจากคนน้อง เธอจึงก้มต่ำซุกใบหน้าของเธอลงบนตุ๊กตาที่ได้รับมาเพื่อซ่อนใบหน้าดีอกดีใจจนแก้มมีสีแดงระเรื่อของเธอเอาไว้

“เราจะดูแลอย่างดีเลยล่ะ! ฮิๆ”
+

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “ทาด้า~ เสร็จแล้วจ้า~”

หันซ้ายหันขวาเล็กๆให้อีกฝ่ายดู แล้วจึงรับตุ๊กตามาอีกครั้ง

“ว่าแต่ให้เราจะดีจริงๆหรอ? จริงๆตั้งแต่แรกเราก็กะจะเอามาให้เอนะจังอยู่แล้วล่ะนะ พอได้เองเลยแอบแปลกๆน่ะ”

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “เอ๋~ แค่นั้นเองหรอ? แต่คำสั่งก็ต้องเป็นคำสั่งล่ะนะ~”

“งั้นเอนะจังถือตุ๊กตาไว้แปปนึงนะ”

ว่าจบก็วางกล่องขนมลง ยกมือขึ้นไปถอดปิ่นปักผมออกปล่อยให้มวยผมที่เกล้าไว้ตกลงมา

ก่อนหยิบยางรัดจากกระเป๋าถือออกมาสองเส้นแล้วเริ่มผูกผมเป็นทวินเทลตามที่คนน้องสั่ง
+

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR "เอาล่ะ เชิญสั่งเรามาได้เต็มที่เลยนะ!! ฮ่ะๆๆ "

ว่าเช่นนั้นพร้อมกับยืดอกเท้าเอวยอมรับความพ่ายแพ้อย่างตรงไปตรงมา

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR "ดีใจด้วยน้าเอนะจัง!!! เอนะจังได้ตุ๊กตาก็ถือว่าไม่เสียเที่ยวล่ะนะ"

ยิ้มร่ายินดีไปกับคนน้องก่อนคืนอุปกรณ์ให้แก่เจ้าของร้านพร้อมรับขนมที่ยิงล้มไป ก่อนหันไปค้านรุ่นน้องของเธอ

"ไม่สิๆ เราได้แค่ขนมกล่องเดียวเอง แบบนี้เอนะจังก็ต้องชนะสิ!!"
+

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR และไม่รีรอเตรียมยิงนัดต่อไปทันที แต่รอบนี้เธอเล็งไปที่รางวัลใหญ่ที่เป็นตุ๊กตาตัวใหญ่

ซึ่งนัดแรกที่ยิงไปนั้นก็ทำให้ตุ๊กตาตัวนั้นพอขยับจากเดิมไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“ยากกว่าที่คิดเยอะเลยนะเนี่ย~”

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR เห็นทางด้านรุ่นน้องเก็บขนมไปได้กล่องนึง พร้อมกับรอยยิ้มซุกซนนั้นก็ทำเอาเธอรีบหันกลับไปเล็งเป้าอีกรอบ

“ฮึ่ม!! เราไม่ปล่อยให้นำหรอกนะ ฮ่ะๆ”

ครั้งนี้เธอก็สามารถยิงขนมกล่องเดิมล้มได้เรียบร้อย
+

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR แต่เหมือนจะคลาดเคลื่อนไปเล็กน้อย ทำให้กระสุนเฉียดที่ขอบกล่องเท่านั้น

“หวา~ นิดเดียวเอง”

พร้อมถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย ก่อนหันไปดูทางด้านของรุ่นน้องบ้างว่าเป็นอย่างไรบ้าง

[♥ 𝓞𝓼𝓪𝓴𝓲 𝓣𝓼𝓾𝓫𝓸𝓶𝓲 ♥(ถอน) @Tsubomi_MMR]

@AsaEna_MMR “นั่นสิน้า~แต่ถ้ากินไม่หมดไว้มาแบ่งกันก็ได้เนอะ”

พยักหน้าเห็นด้วยกับอีกฝ่าย ก่อนตนจะยกปืนขึ้นประทับบ่าเป็นท่าเตรียมยิง

“งั้นเราไม่เกรงใจล่ะนะ~”

ใบหน้าร่าเริงเมื่อครู่พลันหายไป สายตาจ้องมองไปยังเป้าหมายเริ่มจากขนมช็อกโกแลตกล่องเล็กๆก่อน

เมื่อมั่นใจแล้วก็ลั่นไกปืนอัดลมออกไป
+