Aramız bozulmasın diye uğraştığım herkes bencilleşti.
Zor anında yanına koştuklarım nankörleşti. Yüzüne gerçekleri vurmayıp, susmayı tercih ettiğim herkes kendini haklı zannetti.
İnsanlar böyledir, mesafe iyidir.
Ve bir anda;
geç cevap veren, yalnız kalmayı seven, tuhaf bir enerji hissettiğimde ortadan kaybolan ve konuşmayı ya da arkadaşlığı kesersek pek umursamayan biri oldum.
Çalıkuşu Feride'nin dediği gibi: "Bu hayatta yaptığım en iyi şey uzaklaşmak. Kin gütmem, hesap sormam, çirkinleşmem, zorluk çıkarmam. Sadece uzaklaşır ve soğurum."
size de oluyo mu bilmiyorum ama bir şey benim canımı çok sıktığında hasta gibi hissediyorum. böyle hiçbir şey yapmak istemiyorum, içimden gelmiyor hiç. öylece durmak istiyorum sadece