Mesleğim gereği dünyanın pek çok ülkesinde kritik zirveleri gazeteci olarak takip ettim. Samimiyetle söylüyorum, bizim ev sahipliğimiz, misafirperverliğimiz bambaşka. İnsan gurur duyuyor.
5.sınıfa gidiyordum
Beden dersi vardı.
Bütün çocuklar eşofmanlıydı; ben ve kardeşim değildik.
Öğretmene “yok” demeye utanıyorduk.
Ders saati yaklaştıkça bahçeden çıkıp okulun dışındaki duvar dibine otururduk.
Gizlenir gibi…
Utancımızdan.
O sırada köyün “zenginlerinden” olduğunu sonradan öğrendiğim bir teyze durdu yanımızda.
“Çocuklar, niye buradasınız?” dedi.
Önce cevap veremedik.
Sonra sordu:
“Bir eksiğiniz mi var? Ayakkabı, kıyafet?”
Dayanamadık.
“Eşofmanımız yok,” dedik.
Sadece “Tamam,” dedi.
“Yarın benim eve gelin.”
Evini gösterdi ve gitti.
Ertesi gün, öğle tatilinde kardeşimle teyzenin evine gitmeye karar verdik.
Yolda hayaller kuruyorduk.
“Acaba bize ne verecek?” diyorduk.
Belki eski bir eşofman…
Belki ayağımıza biraz büyük bir ayakkabı…
Zaten çok şey beklemiyorduk.
Sadece derse girebilmek,
sadece utanmamak istiyorduk.
Kapıyı çaldık.
Teyze, sanki bizi yıllardır tanıyormuş gibi
büyük bir sevinçle açtı kapıyı.
İçeri davet etti.
İki takım Galatasaray logolu eşofman,
birer çift ayakkabı,
defterler, kalemler, okul araç gereçleri…
Biz eski, başkasından kalma kıyafetler beklerken
o bizim için gidip sıfırdan alışveriş yapmıştı.
Üstelik tek kelimeyle bile yüzümüze vurmadı.
O gün anladım:
Bazı insanlar yardım etmez,
bir çocuğun onurunu korur.
Bazı iyilikler sessizdir
ama bir çocuğun ömrüne yerleşir.
Aradan yıllar geçti.
O duvar dibini de unutmadım,
ama daha çok o teyzeyi unutmadım.
Çünkü bazı insanlar
zenginliği cebinde değil,
yüreğinde taşır.
8 yıl ilköğretim oku.
4 yıl lise bitir.
Dershanelere git. Üniversiteyi kazanmaya çalış.
En az 2 yıl, ortalama 4 yıl, bazı branşlarda 5-6 yıl süren lisans eğitimini tamamla.
Okulu bitirdin. Tekrar dershaneye git.
Bu süreçte ailen, onlarca para harcasın seni okutmak için.
Akabinde KPSS sınavına gir. Şanslı isen ilk seferde 85-90 üstü puanlar al.
Sonra mülakata gir, onuda geçersen herhangi bir ile atan ve ortalama 50-60 bin₺ arası maaş al.
Atandığın ilde 3+1 sistemi ile 4 yıl kalmak zorundasın.
Tüm bunları aştıktan sonra “Maaşım Yetmiyor” dediğin zaman biri çıkıp diyor ki Asgari ücretli ne yapsın?
Bazen en büyük yanlış, kahvenin hatırını yanlış insanda aramak. Artık öğrendim; kahvenin de hatırın da değeri doğru insanda. Bundan böyle bütün kahveler kendime, bütün hatırlar kalbime..
@m_ozgee Bunu bende çok geç öğrendim. İyilik yapmayı bıraktım, iyilik yaptıkça değersizleştiğimi görünce bıraktım. Sonrada ben değişti oldum. Bu hayatının kanunu galiba...