جدا از شوخی همین عکس نشون میده ما مردم ایران نه دنبال جنگ بودیم نه چیز دیگه ای فقط یک زندگی عادی میخواستیم که با هر زبان و روشی که میتونستیم به آخوند گفتیم ولی حالیشون نشد تا به امروز رسیدیم!
آدم یکم که بزرگ بشه میفهمه «نه یعنی نه» چه کانسپت مهمیه و هرکی هم رعایتش نکنه متاسفانه هنوز بچهس (چه اونی که نه میگه ولی منتظره نازشو بکشن و چه اونی که نه میشنوه ولی همچنان پیگیره)
شما گربهها رو میبینی بیهدف راه میرن؟
پیرمردا هم همینن؛ فقط میان بیرون مترو و حمل و نقل عمومی رو شلوغ کنن.
۴۰ کیلومتر مثلا پا میشه از حکیمیه میره لالهزار یه دونه لامپ بخره.
حالا که شما دارید از روزایی میگید که ما نبودیم، بذارید منم از روزایی بگم که شما اینجا نبودید.
هفتهی اول، همهچیز برای ما غریب و سنگین بود. از هیچجا خبر درست و حسابی نمیرسید. روزی چند بار پدافندها فعال میشدن و ما اولش نمیفهمیدیم صدای انفجاره یا پدافند. /۱
نرگسای جلوی خونهم گل دادن بابا. اون درختای پر از گل صورتی هم.
هر سال قبل از عید برات عکس میگرفتم و میگفتم ببین نرگسا رو، داره بهار میشه. ذوق میکردی و میگفتی یه روزی باید بیام اون شهرو ببینم.
سال نو شد و نشد برات عکس بفرستم بابا.
تو زیر بمبارونی و من با نرگسا بغض میکنم
انبارای نفت رو زدن. فرداش هزاران کیلومتر دورتر از خواب بیدار شدم، هوا یکم گرفته به نظر میرسید. تو دلم گفتم منطقیه، احتمالا دودِ آتیش انبارای نفته
و تا ساعتها بعد نفهمیدم ربطی نداره.
وطن از ما مهاجرت نکرده و نمیکنه
بچهها یه پارازیتی این وسط بندازم:
من همیشه خودم رو Iranian معرفی میکنم نه Persian.
به خاطر این که پرشین شامل همه ایرانیا نیست. وقتی از شما میپرسن اهل کجایین قائدتا قوم و ethnicity رو نمیگین. مثلا نمیگیم ترک و گیلک و ... هستم پس پرشین هم نگین بهتره چون اینجوری خودتون رو از باقی اقوام جدا میکنین.
مرسی