Ülkü Kübra CİHANKER

Edebiyat âşığı...

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Seninle ben birbirimizi unutsak dahi aslında hiç unutmayacağız.
Aramızda bir şey kalmasa bile hep bir şeyler kalacak..
Bir gün öldüğümde, bir yanım hep senin içinde yaşayacak.
Ama hiçbir sokakta karşılaşmayacağız.
Sen ve ben..
Artık birbirimizi hiç görmeyeceğiz.

Ya da uzat ellerini,
dokun güneşe,
yazın kışa soluşunu dindir.
Anla,
bir ömre sığmaz seni sevmek
Anlat,
sana kavuşamamanın kaç ölüm ettiğini onlara.

Son defadır bazı şeyler, anlayamazsın. Son kez sarılırsın,
son kez hoşçakal dersin,
son kez sevilirsin, son kez görürsün. Fotoğrafına saatlerce bakarsın da rastlantılar bile başka sokaklara çıkarır seni, son defa göremezsin.

Seni ne kadar özlediğimi söyleme fırsatım olmadı hiç.
Sesini özledim.
Saçının kokusunu ise saçına taktığım çiçeklerin kokusundan daha çok özledim.
Seni unutmadım
denemedim bile.
Ne bugün, ne yarın
Ölüme, acıya ve yokluğuna
alışmadım..
...
Seni saf bir güzellik için sevmedim, ruhunun ışıltısını, gözlerinin buğusunu, heyecanlanınca ve üzülünce titreyen sesini, o masum çocukluğunu sevdim.
Ölürken bile tutmak istediğim eller, senin ellerindi..

Ölüm ayırsaydı bizi, yaşam hatıraları saklayan bir aşina yüz olacaktı. Hayat ayırdı. Artık ölüm, içimizde duran, içinde durduğumuz bir manasızlık. Artık bu manasızlık, yaşama sevincinden arınmış, üzerimizdeki bir donuk bakış.

Çocukluğundan başlayarak tuttum ellerinden.
Hayalini her gece benim göğsümde uyuttum.

Ama şuramda bir sancı
Nefes aldıkça yaşamımı sızlatıyor.
Sesini, ellerini, yüzünü, ruhunu benden esirgeme. Hafızam, seni yanımdaymışsın gibi anımsatmaya yetmiyor. Belleğim bir şeyleri hep eksik bırakıyor. Hatırladıklarım beni teskin etmiyor sevgilim, özlemimi arttırıyor.
Sana sarılmadan geçmez göğsümdeki ağrı.
Yüzünü ellerimin arasına almadan yaşadığımı anlayamam.
Özlem, bizden esirgenmiş bir yakınlığa varamamaktır..

Saçlarına takacağım çiçeklerin kokusunu özledim,
Kalbimdeki şiirlere bakışlarınla kanat olmanı,
bilhassa seni özledim.

Bağışla, saçlarına örülen gül kokulu şiirler yaraşırdı sana.

Aykut Özcan

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Seninle ben birbirimizi unutsak dahi aslında hiç unutmayacağız.
Aramızda bir şey kalmasa bile hep bir şeyler kalacak..
Bir gün öldüğümde, bir yanım hep senin içinde yaşayacak.
Ama hiçbir sokakta karşılaşmayacağız.
Sen ve ben..
Artık birbirimizi hiç görmeyeceğiz.

Ya da uzat ellerini,
dokun güneşe,
yazın kışa soluşunu dindir.
Anla,
bir ömre sığmaz seni sevmek
Anlat,
sana kavuşamamanın kaç ölüm ettiğini onlara.

Son defadır bazı şeyler, anlayamazsın. Son kez sarılırsın,
son kez hoşçakal dersin,
son kez sevilirsin, son kez görürsün. Fotoğrafına saatlerce bakarsın da rastlantılar bile başka sokaklara çıkarır seni, son defa göremezsin.

Seni ne kadar özlediğimi söyleme fırsatım olmadı hiç.
Sesini özledim.
Saçının kokusunu ise saçına taktığım çiçeklerin kokusundan daha çok özledim.
Seni unutmadım
denemedim bile.
Ne bugün, ne yarın
Ölüme, acıya ve yokluğuna
alışmadım..
...
Seni saf bir güzellik için sevmedim, ruhunun ışıltısını, gözlerinin buğusunu, heyecanlanınca ve üzülünce titreyen sesini, o masum çocukluğunu sevdim.
Ölürken bile tutmak istediğim eller, senin ellerindi..

Ölüm ayırsaydı bizi, yaşam hatıraları saklayan bir aşina yüz olacaktı. Hayat ayırdı. Artık ölüm, içimizde duran, içinde durduğumuz bir manasızlık. Artık bu manasızlık, yaşama sevincinden arınmış, üzerimizdeki bir donuk bakış.

Çocukluğundan başlayarak tuttum ellerinden.
Hayalini her gece benim göğsümde uyuttum.

Ama şuramda bir sancı
Nefes aldıkça yaşamımı sızlatıyor.
Sesini, ellerini, yüzünü, ruhunu benden esirgeme. Hafızam, seni yanımdaymışsın gibi anımsatmaya yetmiyor. Belleğim bir şeyleri hep eksik bırakıyor. Hatırladıklarım beni teskin etmiyor sevgilim, özlemimi arttırıyor.
Sana sarılmadan geçmez göğsümdeki ağrı.
Yüzünü ellerimin arasına almadan yaşadığımı anlayamam.
Özlem, bizden esirgenmiş bir yakınlığa varamamaktır..

Saçlarına takacağım çiçeklerin kokusunu özledim,
Kalbimdeki şiirlere bakışlarınla kanat olmanı,
bilhassa seni özledim.

Bağışla, saçlarına örülen gül kokulu şiirler yaraşırdı sana.

Aykut Özcan

[ali ihsan varol @aihsanvarol]

Düş gördüğümden şüphe edemem. Düş görüyorum, öyleyse ben varım.

[Ülkü Kübra CİHANKER @Ulkubra]

@IhsanOktayAnar_ Efrasiyab'ın Hikâyeleri'nden son cümleler...

[İhsan Oktay Anar @IhsanOktayAnar_]

Nevâ dünyadaysa eğer ve ben cennetteysem, yasak meyveyi hiç düşünmeden yerim! Çünkü bilirim ki, Nevâ neredeyse cennet de oradadır!