Ne Tekirdağ aynı ne de ben. Ne ben eskisi gibi kahkaha atıyorum ne de bu şehir komiklikler yapıyor eskisi gibi. Ama bu sefer umutluyum adım gibi eminim. Tekirdağ ve ben barışacağız
Tekirdağ. Geldiğim yaşa kadar olan hayatımı baz alırsam,hayatımda büyük değişim ve dönüşümleri yaşadığım yer. Buraya geldim. Aşık oldum, sevdim,sevildim, nefret ettim. Kavga ettim, güldüm, ağladım. Dile kolay 6 yıl geçirdim. Kalbimle yaşadığım yıllar oldu, mantığımla yaşadığım++
Hatta ikisi olmadan da geçen zamanlarım… Bu şehire kızamıyorum,küsemiyorum, dönmek istiyorum, ayrılmak istiyorum. Ömrümü geçirip bazende bir dakika durmak istemiyorum. Tekirdağdan ayrı geçirdiğim bir yılda çok şeyin değiştiğini görüyorum++
Son zamanlarda düşünüyorum en son ne zaman gerçekten hayal kurdum? Gözlerimi kapattığımda neden her şey karanlık? Hayal kurarken canlanması gereken sahneler neden canlanmıyor? Altında kaldığım enkazdan kendimi tepelere çıkarırken, hedef peşinde koşarken mi hayallerimi kaybettim?
O zihin yapısı öyle güçlüdür ki kardeşi duygunun paramparça olmasına izin vermez ipleri eline alır. Duygusuz, insanların üzerinizde etki oluşturamadığı, sert biri yapar. İşleri yoluna koyar kendince. Kendimden biliyorum. Her şeyi yoluna koydu, dünyaya ezdirmedi, yükseğe çıkardı+