@Sagparti_Resmi Rahmetli Turgut Özal o dönem bütün sanayicilerin önünü açmış, böyle çok örnek var. Çoğu bilerek hayali ihracat yalanlarıyla batırıldı. Piyasa Koçlara, Sabancılara kaldı.
Turgut Özalı özelleştirmeci diye eleştiren bazı muhalif siyasetçilerin çocuklarının maaşınıda devlet veriyor.
Pkknın kuruluşu,
Doğu Perinçek Abdullah Öcalan görüşmesi,
Uğur Mumcu gibi o dönemin aydınları, Eşref Bitlis suikasti ve Turgut Özal'ın öldürülmesi.
@Sagparti_Resmi
Muhalif kitlelerin sorunu aşırı politizasyon veya kör bir asabiyet değil, ahlâkî vizyon yoksunluğudur...
Yani Haluk Levent ve Ekrem İmamoğlu ve diğer cukkacılar gibi muhteris girişimcilerin muhalif kitleyi manipüle etmesi, muhalif kitlenin ahlâkî bir kavrayışa sahip olmamalarından ötürü bu kadar kolay oluyor.
Onlar herhangi bir ahlâkî kültür inşa edemediler; ne ateist ne seküler ne de dinî bir ahlak üretemediler.
Ahlâkî bir filtreleri yok. Bu yüzden bir casus, bir hırsız veya bir sahtekâr Erdoğan-karşıtı bir tirad ile hepsini kayığa bindirebiliyor.
Yoksa politik asabiyet aslında anlamlı bir duygu durumudur. 90'larda ve 2000'lerin ilk on yılında İslamcı cenahda da bir asabiyet vardı. Bu asabiyet hem verimli hem de zararsız idi. Çünkü bu asabiyet, Müslüman ahlâkı ile terbiye edilmişti.
Bu terbiye sayesinde, kifayetsiz muhterisleri deşifre etmesi mümkün oldu. Bu ahlâk sayesinde, casusları ve hainleri elemesi mümkün oldu.
İşte fark bu: Dinsiz veya seküler muhalif mahallerde terbiyesiz ve ahlâksız asabiyet var. Bu yüzden yeter ki Erdoğan-karşıtı olsun, ister çamurdan olsun anlayışına sahipler.
"Gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilmelerinin" sebebi budur.