Petition: Expel Iranian diplomats & work with Iran’s opposition on a democratic transition.
Expel all diplomats representing the Government of the Islamic Republic of Iran and close their embassy, as the UK Government did in 2011, to protect the British people from Iranian state threats.
https://t.co/K7ANqXcgbR
🚨تایملاین🚨
دوستان، یه پست بسیار مهم!
درخواست برای بسته شدن سفارت جمهوری اسلامی در انگلیس و آغاز همکاری با مردم ایران.
حتماً در این پتیشن شرکت کنید. الان باید در هر نقطهای از دنیا که میتونیم، فشار سیاسی علیه جمهوری اسلامی رو به بالاترین سطح ممکن برسونیم.
I’m Czech, not Persian, but I stand firmly with the Iranian people. 🦁💚🤍❤️
17 November is the anniversary of our Velvet Revolution. Yesterday, 37 years later, people in Abdanan rose up again!
I pray Iran’s struggle will not be paid for with another massacre.
Javid Shah! ❤️
همه این خارجی هایی که در کنار مردم ایران ایستادند و در این ترند شرکت کردند رو فالو میکنم.
پیشنهاد میکنم شما هم فالوشون کنید چون این انسانها میهنپرسترین و آزادیخواه ترین های کشورهای خودشون هستند.
با هم قوی تر هستیم
#ایران_بیدار_شد#جاويدشاه
مادر بود؛ ۵۵ ساله...
بیهیاهو، بیحاشیه مثل هزاران مادر دیگر؛ تا امروز حتی اسمش جایی شنیده نشده بود.
جانفدای میهن #مونا_حسینی_کاظمی ۱۹ دیماه در #اصفهان کشته شد.
#مهم
هموطنان ببینید چطور تو "یک دقیقه" مردم تو آبدانان یک مزدور ج.ا در نیروی انتظامی را سلاخی و خنثی میکنند
بخاطر همین هست بارها گفتیم قیام مسلحانه کنید
چون تو قیامها اگر چاقو و هر نوع سلاحی دست مردم باشه کار سرنگونی رژیم خیلی راحت و سریع انجام میشود
#قیام_مسلحانه
روایت جاویدنامان #آبان_۹۸
جاوید نام #مهناز_مهدیزاده نادر
مهناز پنجم اسفند ۱۳۶۰ به دنیا آمد. زنی از کرج که نامش در فهرست جانباختگان آبان ۹۸ ثبت شد؛ اما برخلاف بسیاری از جاویدنامان، از زندگی شخصیاش رد چندانی در رسانهها باقی نمانده است.
از او اطلاعاتی درباره خانواده، تحصیلات و جزئیات زندگی روزمره منتشر نشده؛ نه میدانیم روزهایش را چگونه میگذراند، نه از آرزوهایش روایت روشنی در دست داریم. برخی گزارشها او را از کادر بهداشت و درمان معرفی کردهاند؛ اما این موضوع در منابع مستقل بهطور قطعی تأیید نشده است.
آنچه از روز واقعه روایت شده، تلخ و کوتاه است.
۲۵ آبان ۱۳۹۸؛ حوالی شهریار و اندیشه. خیابانها ملتهب بود. اعتراضات بالا گرفته بود و فضای شهر دیگر شبیه روزهای معمول نبود.
تصور کنیم مهناز در آن روز، مثل هزاران نفر دیگر، با خبرهای ناآرامیها روبهرو شده بود. شاید از پنجره خیابان را نگاه کرده بود، شاید صدای جمعیت را شنیده بود، شاید تصمیم گرفته بود از خانه بیرون برود. اینها تصویرسازی داستانیاند؛ از جزئیات واقعی رفتوآمد او خبری نداریم.
اما آنچه در گزارشها آمده، روشن است: مهناز در جریان اعتراضات آبان در محدوده کرج و شهریار هدف تیراندازی نیروهای حکومتی قرار گرفت. چند گزارش از اصابت سه گلوله به او خبر دادهاند. درباره محل دقیق اصابت گلولهها، روایتهای منتشرشده یکسان نیستند.
و بعد، سکوت.
نه فرصتی برای روایت آخرین لحظاتش باقی ماند، نه خانوادهاش توانستند آزادانه درباره آنچه اتفاق افتاده بود حرف بزنند. گزارشها میگویند پس از تحویل پیکر مهناز، خانواده را از مصاحبه و رسانهایکردن خبر جانباختنش منع کردند.
در یکی از روایتهای منتشرشده، محل دفن او بهشت رضوان شهریار ذکر شده است؛ دور از جایی که خانوادهاش زندگی میکردند.
به این ترتیب، نام مهناز به فهرست جانباختگان آبان پیوست؛ اما زندگیاش پشت دیواری از سکوت ماند.
شاید تلخترین بخش قصه همین باشد: ما امروز نامش را میدانیم، تاریخ تولدش را میدانیم و میدانیم در آبان ۹۸ جان باخت؛ اما از چیزهای سادهای که یک انسان را به یادماندنی میکنند، کمتر چیزی به ما رسیده است.
از خندههایش، از دلمشغولیهایش، از آدمهایی که دوستشان داشت و از روزهایی که هنوز فکر میکرد روزهای بیشتری در انتظارش هستند.
مهناز مهدیزاده نادر؛ نامی که نباید در میان انبوه نامهای آبان گم شود.
آنها حتی صدای خانوادهاش را هم خواستند خاموش کنند؛ اما نام مهناز هنوز اینجاست.
و ما روایتش میکنیم، تا فراموش نشود. 🖤🥀