فردا دوم مرداد است. سالمرگ #شاملو. او عاشق آزادی و برابری بود که به اشتباه در سوسیالیسم یافت که درکی از اقتصاد و مکانیسم بازار نداشت. ولی شاملو نقش مهمی در ادبیات فارسی داشت، شعر سپید زیبا مبتنی بر آهنگ کلمه نه اوزان عروضی. یادش گرامی.
این حرفای شاملو تحت تاثیر دکتری ادبیات یه بنده خدایی بود که ۵۰ سال پیش به اشتباه اومده بود و اسطوره رو با تاریخ تطبیق داده بود و به یه سری نتایج غلط رسیده بود و جالب که روی همین نتایج غلط پایان نامه دکتری خودش رو گرفته بود!شاملو هم همون نتایج رو با این دلیل که علمیه پذیرفت.
فردوسی از مرداس پدر ضحاک به نیکی یاد می کنه و میگه عرب بوده ولی از اونجاییکه میگه پسر مرداس نبوده به این دلیل که مادرش خراب بوده بدخویی ضحاک رو به عرب بودنش ربط نمیده بلکه علتش رو مادرش میدونه
وقتی فقط به فلسفه علاقه داشتم بالاخص فلسفه سیاسی چپی بودم یه سوسیال دموکرات با الهام از مانیفست حزب کمونیست (پانویس انگلس) ۱۹۴۸.
ولی وقتی اقتصاد خوندم فهمیدم که اصلا سرمایه گوشش بدهکار این حرفا نیست ( البته راهکار پیکتی در کتاب کاپیتال در قرن ۲۱ هم به این مفروضه)
متنی که به دستم رسیده است:
دعوتی به خروج از انزوا، ائتلاف، و بازگشت به جامعه
چپ ایران امروز در موقعیتی ایستاده است که دیگر نمیتوان آن را با واژههایی چون «دورهٔ سخت»، «عقب ن��ینی موقت» یا «بازآرایی نظری» توصیف کرد. مسئله عمیقتر است. ما با خطر حذف تاریخی مواجهایم. در شرایطی که بحران معیشت، ناامنی اجتماعی و فرسایش زندگی روزمره مردم را به ستوه آورده، این راست است که توانسته زبان پاسخگویی به این اضطراب عمومی را به دست بگیرد. اگر این روند ادامه یابد، هژمونی راست نهفقط قدرت سیاسی، بلکه تخیل اجتماعی جامعه را نیز در اختیار خواهد گرفت.
این متن نه بیانیهای نظری، بلکه فراخوانی برای تغییر جهت عملی است. متن را نقد کنید. بسنجید. راهی بیاید. ما جوانان مارکسیست ایرانی از شما عزیزان دعوت میکنیم که برخیزید.
ما باید از تجربه ها (بویژه از دیماه)درس بگیریم. آن لحظه نشان داد که جامعه میتواند ناگهان به حرکت درآید، اما اگر نیرویی ریشهدار، سازمانیافته و قابل اعتما�� حضور نداشته باشد، انرژی اعتراضی یا فرومینشیند یا بهراحتی توسط نیروهای دیگر مصادره میشود. مشکل، نبود خشم یا نارضایتی نبود؛ مشکل، غیبت ما بود.
اکنون پرسش اصلی این نیست که «حق با کدام گرایش چپ است»، بلکه این است: آیا چپ میخواهد در تاریخ بماند یا به حاشیهٔ آن رانده شود؟
برای ماندن، باید چند تغییر اساسی را بپذیریم.
۱. از حاشیهٔ گفتار به متن زندگی بازگردیم چپ سالهاست بیشتر سخن گفته تا حضور داشته باشد. بازسازی از نوشتن برنامههای کلان آغاز نمیشود؛ از درگیر شدن با مسائل مشخص آغاز میشود. باید در کنار مطالبات واقعی مردم—دستمزد، اجاره، درمان، امنیت شغلی—حضور پیدا کنیم. مردم به نیرویی اعتماد میکنند که در لحظهٔ دشوار کنارشان دیده شود، نه فقط در سطح تحلیل.
۲. سازماندهی را از مقیاس کوچک و واقعی آغاز کنیم تشکیلاتهای بزرگِ اعلامی، بدون ریشهٔ اجتماعی، فقط نامهایی توخالی ��یسازند. باید هسته های کوچک، منعطف و مداخله گر ایجاد کرد؛ جمعهایی که در محیط کار، محله یا یک مسئلهٔ مشخص فعال شوند، اعتماد بسازند و به تدریج به شبکهای گسترده تبدیل شوند. آینده از اتصال این نقاط کوچک ساخته میشود.
۳. زبان خود را تغییر دهیم بخش بزرگی از جامعه امروز بیش از هر چیز به «ثبات» و «قابلیت پیشبینی زندگی» میاندیشد. اگر چپ نتواند عدالت اجتماعی را به زبان امنیت زندگی ترجمه کند، میدان را واگذار کرده است. باید نشان دهیم که عدالت، نه آرمان دوردست، بلکه شرط یک زندگی قابل دوام است.
۴. به محیطهای کار و زیست واقعی بازگردیم سیاست فقط در فضای مجازی یا محافل فکری شکل نم��گیرد. محل کار، مدرسه، بیمارستان، کارخانه، و محله همانجایی است که اعتماد اجتماعی ساخته میشود. بدون حضور در این فضاها، چپ به صدایی بیرونی تبدیل میشود.
۵. رسانه را به ابزار پیوند بدل کنیم، نه نمایش دانایی نیاز به تولید مستمر محتوای ساده، قابل فهم و مرتبط با زندگی روزمره داریم. رسانه باید توضیح دهد، آموزش دهد، تجربه ها را به هم وصل کند و امکان همبستگی بسازد. پیچیدگی زبانی، ما را از جامعه دورتر کرده است. بسیار از رفقای چپ گرا در داخل کشور درحال تولید محتواهای بی نظیر هستند اما به کمک شما احتیاج دارند.
۶. مبارزات پراکنده را به یکدیگر متصل کنیم امروز هر گروه اجتماعی جداگانه میجنگد و همین پراکندگی، نیروی اعتراض را فرسوده میکند. نقش چپ باید ایجاد پیوند میان این مبارزات باشد؛ نشان دادن اینکه ریشهٔ مسائل مشترک است و راه حل نیز باید جمعی باشد. دست از تک روی برداریم. بیاید باهم بسازیم.
۷. اختلافات درونی را به سطحی ثانویه ��بریم تداوم منازعات فرقه ای، در شرایط کنونی، به معنای خودانحلالی است. هیچ گرایشی به تنهایی قادر به بازسازی چپ نیست. باید یاد بگیریم حول حداقلهای مشترک همکاری کنیم، حتی اگر در افق های نظری اختلاف داشته باشیم. ائتلاف، امروز یک انتخاب تاکتیکی نیست؛ شرط بقاست.
۸. از دگماتیسم عقب نشینی کنیم وفاداری به سنت فکری، زمانی معنا دارد که بتواند در واقعیت زنده عمل کند. تکرار قالب های گذشته، بدون بازاندیشی در شرایط امروز، ما را به نیرویی موزهای بدل میکند. مارکسیسم، اگر زنده است، باید در تحلیل اکنون و عمل امروز بازتولید شود، نه در حفظ شکلهای کهنه.
۹. مفهوم جمعی «ایران» را به میدان عدالت اجتماعی بازگردانیم احساس تعلق ملی را نمیتوان به نیروهای اقتدارطلب واگذار کرد. دفاع از کرامت و آیندهٔ این سرزمین، فقط با دفاع از زندگی مردم آن معنا پیدا میکند. عدالت اجتماعی باید بهعنوان شرط بازسازی جامعه طرح شود، نه در تقابل انتزاعی با مسئلهٔ ملی.
۱۰. صبور، اما مداوم باشیم بازسازی اجتماعی یک پروژهٔ بلندمدت است. نمیتوان با شتابزدگی یا انتظار جهش ناگهانی، آن را پیش برد. باید حضوری پیگیر، قابل اعتماد و ماندگار ایجاد کرد. اگر ما این کار را نکنیم، دیگران جای آن را پر خواهند کرد.
چپ امروز زمین خورده است، اما هنوز از میدان بیرون نرفته است. اگر اکنون دست به بازسازی نزنیم، فردا دیگر نیرویی برای بازسازی باقی نخواهد ماند. این متن دعوتی است برای رها نکردن چپ در لحظه ای که بیش از همیشه به آن نیاز است. نه برای بازگشت به گذشته، بلکه برای ساختن حضوری تازه در دل جامعهٔ امروز. زمان آن رسیده است که به جای دفاع از نامها، به بازسازی یک نیروی اجتماعی واقعی بیندیشیم. یا این کار را با هم انجام میدهیم، یا جداگانه حذف خواهیم شد.
این ده گزینه هرروز درحال به روزرسانی و دریافت نقد سازنده است. به کمک کردنش بپیوندید.
به یاد رفیق کشته شده ما، جاوید نام امین
حلقه جوانان مارکسیست ایرانی
بعد از این بر وطن و بوم و برش باید رید
به چنین مجلس و بر کر و فرش باید رید
به حقیقت در عدل ار در این بام و در است
به چنین عدل و به دیوار و درش باید رید
پدر ملت ایران اگر این بی پدر است
بر چنین ملت و روح پدرش باید رید
به مدرس نتوان کرد جسارت اما
آنقدر هست که بر ریش خرش باید رید
فردوسی از مرداس پدر ضحاک به نیکی یاد می کنه و میگه عرب بوده ولی از اونجاییکه میگه پسر مرداس نبوده به این دلیل که مادرش خراب بوده بدخویی ضحاک رو به عرب بودنش ربط نمیده بلکه علتش رو مادرش میدونه
در داستان فريدون و ضحاك فردی هست در دربار ضحاك که مقام و منصبی داره و اسمش هست «کندرو» که فردوسی از او به عنوان فردي یاد می کنه که در برابر ستم بی تفاوت و بی عمل بوده . به این دليل هم بهش میگه کندرو
در آ��مایشی که اسکینر انجام میده موش ها حاضرن از روی میله های داغ بگذرن و خودشون رو دکمه ای برسونن که با فشار دادن اون در مغزشون که ب��سیله دستگاهی کنترل میشه، دوپامین ترشح بشه.
#مهسا_امینی
اینجا کسی نمرده است
تمامی مردگان این جمع را کشته اند
زجرکش کرده اند
تمامی این مردگان را هر روز به مسلخ عشق و امید و اعتماد برده اند
هر روز ذره ذره وجودشان را تحقیر کرده اند
و با انبانی از خشم و سرخوردگی
به مبارزه با خویشتن
فر��خواندهاند...
#مهسا_امینی
@jannatkhah_ir این رو بیزینس ها باید بفهمند و واقعا اجرا کنند. مثلا شنیدم مدیرعامل یکی شون می گفت ما نمی دونستیم جنگ میشه وگر نه فلان می کردیم در صورتیکه خود من یک سال قبل بهشون گفتم سناریو تون چیه به ریشم خندیدن. حالا بحث من بحث black Swans بود به صورت ک��ی. جنگ هم یکی اش.
@jesusology1 و باو�� کرده که دارد درباره یک پرونده در جزیره شاتر تحقیق میکند.
•تمام اتفاقات فیلم در واقع بخشی از یک تجربه درمانی بزرگ بوده که پزشکان بیمارستان روانی جزیره ترتیب دادهاند تا او با بازی در این نقش خیالی، کمکم حقیقت را بپذیرد
@jesusology1 •تِدی در واقع اسم واقعیش اندرو لِیدیس بوده.
•او یک مارشال آمریکایی سابق بوده که همسرش دولورِس رو کشته، چون او در یک جنون روانی بچههایشان را غرق کرده بوده.
•بعد از این اتفاق، اندرو دچار شوک روحی شدید شده و برای فرار از واقعیت، یک هویت خیالی به نام “تدی دنیلز” ساخته