Valyrian Scalpel

Κεντρώος επ’ ουδενί μεσαιοχωρίτης

[Valyrian Scalpel @ValyrianScalpel]

Για ευαίσθητους όλων των αποχρώσεων και για να μην ξεχνιόμαστε.

[Θάνος Τζήμερος @ThanosTzimeros]

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΩΝ

Πώς ανταπέδωσαν οι Παλαιστίνιοι το πολυετές αλληθώρισμα της εξωτερικής μας πολιτικής προς τη μεριά τους, που στα χρόνια του παπαντρέα είχε πάρει τη μορφή σφοδρού έρωτα; Έκαναν και στη χώρα μας το μόνο πράγμα που ξέρουν: τρομοκρατικές ενέργειες, σκοτώνοντας αδιακρίτως όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Να φρεσκάρουμε λίγο τη μνημη μας.

1. Επίθεση στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού (26 Δεκεμβρίου 1968)
Δράστες: Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP).

Δύο Παλαιστίνιοι επιτέθηκαν με αυτόματα όπλα και χειροβομβίδες εναντίον αεροσκάφους της ισραηλινής εταιρείας El Al την ώρα που ετοιμαζόταν για απογείωση.
Απολογισμός: Ένας Ισραηλινός επιβάτης νεκρός και μία αεροσυνοδός σοβαρά τραυματισμένη.

2. Χειροβομβίδα στο Γραφείο της El Al στην Αθήνα (27 Νοεμβρίου 1969) Δράστες: Οργάνωση «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης»

Στα γραφεία της ισραηλινής αεροπορικής εταιρείας El Al, τα οποία βρίσκονταν στη Σταδίου 5, στο κέντρο της Αθήνας, δύο νεαροί Παλαιστίνιοι, μέλη της οργάνωσης «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» πέταξαν χειροβομβίδα στον χώρο υποδοχής των γραφείων της εταιρείας. Απολογισμός: Ένα παιδί νεκρό και 13 τραυματίες: υπάλληλοι, διερχόμενοι και μικρά παιδιά. Το νεκρό παιδί ήταν ο Γεώργιος Νάστος ηλικίας 2,5 ετών. Τραυματίστηκε βαρύτατα στο κεφάλι από τα θραύσματα της χειροβομβίδας και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου πέθανε λίγες ημέρες αργότερα. Στην ίδια επίθεση τραυματίστηκε σοβαρά και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Αθανάσιος (4 ετών). Στη φωτογραφία τα δύο αδέλφια λίγο πριν τα πετύχουν οι κανίβαλοι.

3. Μακελειό στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού (5 Αυγούστου 1973)
Δράστες: Μέλη της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», που είχε αιματοκυλίσει έναν χρόνον πριν και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. 

Δύο Παλαιστίνιοι άνοιξαν πυρ και έριξαν χειροβομβίδες στην αίθουσα τράνζιτ του αεροδρομίου σε επιβάτες που περίμεναν να επιβιβαστούν σε πτήση της TWA για τη Νέα Υόρκη, νομίζοντας λανθασμένα ότι επρόκειτο για πτήση προς το Τελ Αβίβ!

Απολογισμός: 5 νεκροί (3 Αμερικανοί πολίτες, ανάμεσά τους μια Ελληνοαμερικανή, η Ιωάννα Θωμά, ηλικίας 24 ετών, που είχε έρθει στην πατρίδα για τον γάμο της αδελφής της, και 2 Αυστριακοί) και 55 τραυματίες.

4. Επειδή οι μακελάρηδες του Ελληνικού, Σαφίκ αλ Αρίδα και Ταλάλ Καλούχι συνελήφθησαν, σύντροφοί τους διέπραξαν, σε όλον τον κόσμο, σειρά εγκλημάτων και επιθέσεων με ομηρίες με αίτημα την αποφυλάκιση των μακελάρηδων. Να θυμηθούμε τα πιο σημαντικά:

- Ομηρία στο Ξενοδοχείο Meridian (Ιανουάριος 1974 - Κουβέιτ)

Τον Ιανουάριο του 1974, ένοπλοι Παλαιστίνιοι κατέλαβαν το ξενοδοχείο Meridian στο Κουβέιτ, συλλαμβάνοντας δεκάδες ξένους ομήρους (ανάμεσά τους και Δυτικούς διπλωμάτες). Απαίτησαν ρητά από την ελληνική κυβέρνηση (υπό το δικτατορικό καθεστώς Ιωαννίδη) την αμετάκλητη απελευθέρωση και αποστολή στο εξωτερικό των δύο συλληφθέντων του Ελληνικού. Η κυβέρνηση του Κουβέιτ μεσολάβησε ως διαπραγματευτής. Για να αποφευχθεί το λουτρό αίματος, η ελληνική κυβέρνηση ενέδωσε μερικώς στις πιέσεις: υποσχέθηκε ότι οι δύο δράστες δεν θα εκτελούνταν (παρότι το κακούργημά τους επέσυρε τη θανατική ποινή) και ότι θα μετατρέπονταν οι ποινές τους. Οι όμηροι στο Κουβέιτ αφέθηκαν ελεύθεροι.

- Αεροπειρατεία στη Lufthansa (Δεκέμβριος 1973 - Ρώμη, Αθήνα, Κουβέιτ)

Παράλληλα με τις άλλες ενέργειες, στις 17 Δεκεμβρίου 1973, Παλαιστίνιοι τρομοκράτες εισέβαλαν στο αεροδρόμιο Fiumicino της Ρώμης, σκότωσαν 31 άτομα, κατέλαβαν αεροσκάφος της Lufthansa και υποχρέωσαν τον πιλότο να πετάξει προς την Αθήνα. Το καταληφθέν αεροσκάφος προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Οι αεροπειρατές ζήτησαν μέσω ασυρμάτου την άμεση μεταφορά των Αρίδα και Καλούχι στο αεροπλάνο. Οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν. Οι αεροπειρατές, αφού εκτέλεσαν έναν 20χρονο Ιταλό όμηρο που άρπαξαν ενώ εργαζόταν στο αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο (τον έβγαλαν στην πόρτα, τον πυροβόλησαν στο κεφάλι και τον πέταξαν στην πίστα) απογειώθηκαν τελικά με προορισμό το Κουβέιτ.

Πώς έληξε οριστικά η υπόθεση των δύο δραστών; Το 1974, το Ελληνικό Κακουργιοδικείο καταδίκασε τους Σαφίκ αλ Αρίδα και Ταλάλ Καλούχι σε θάνατο. Λίγο αργότερα, υπό την απειλή νέων αιματηρών αντιποίνων κατά Ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό, η χούντα μετέτρεψε τη θανατική ποινή σε ισόβια. Το 1975, η κυβέρνηση Καραμανλή απέλασε κρυφά τους δύο Παλαιστίνιους στη Λιβύη, ικανοποιώντας ουσιαστικά το αίτημα των τρομοκρατών, προκειμένου να βγει η χώρα από το στόχαστρο της παλαιστινιακής τρομοκρατίας.

5. Επίθεση στο Πλοίο «City of Poros» (11 Ιουλίου 1988) Δράστες: Οργάνωση Αμπού Νιντάλ (ANO).

Tο απόγευμα της 11ης Ιουλίου 1988, τρία μίλια ανοιχτά της Αίγινας, ένα άτομο άνοιξε πυρ αδιακρίτως και έριξε χειροβομβίδες κατά των επιβατών στο πλοίο «City of Poros» που έκανε ημερήσια κρουαζιέρα στον Αργοσαρωνικό. Μέρος του πλοίου τυλίχτηκε στις φλόγες. Kατά τη διάρκεια της επίθεσης έχασαν τη ζωή τους 7 επιβάτες ενώ τραυματίστηκαν 60. Επίσης σκοτώθηκε ο υποπλοίαρχος Αντώνης Δεϊμέζης, όταν εξερράγη μηχανισμός που είχε μαζί του ο ένοπλος, που βρισκόταν έξω από την καμπίνα του υποπλοιάρχου. Κατά την έκρηξη σκοτώθηκε και ο δράστης, ο οποίος αργότερα αναγνωρίστηκε ως ο Μοχάμεντ Σοζάντ Αντνάν, 21 ετών. Λίγες ώρες νωρίτερα, στο Τροκαντερό, εκεί που θα έδενε το πλοίο, είχε εκραγεί αυτοκίνητο με δράστες της ίδιας οργάνωσης, οι οποίοι σκοτώθηκαν επί τόπου από δικό τους λάθος.

Απολογισμός: 9 νεκροί και 98 τραυματίες.

6. Έκρηξη στην Οδό Μιχαλακοπούλου / Πάτρα (19 Απριλίου 1991)
Δράστες: Παλαιστίνιοι φοιτητές συνδεδεμένοι με τρομοκρατικές ομάδες.

Βόμβα εξερράγη στα χέρια Παλαιστίνιου τρομοκράτη μέσα σε είσοδο πολυκατοικίας στην Πάτρα. Ο στόχος ήταν το γειτονικό Βρετανικό Υποπροξενείο.

Απολογισμός: 7 νεκροί - ο ίδιος ο μεταφορέας της βόμβας και 6 Έλληνες πολίτες που βρίσκονταν στο σημείο: Γιώργος Παπασωτηρόπουλος 58 χρόνων, Βασίλης Κυριακόπουλος 53 χρόνων, Γιάννης Καυκάς 25 χρόνων, Όλγα Σταγγαλινού 25 χρόνων, Δημήτρης Σεϊτανίδης 23 χρόνων και Γεωργία Βέρρα 24 χρόνων..

7. Αεροπειρατεία στην πτήση TWA 847 (14 Ιουνίου 1985) Δράστες: Φιλοϊρανοί Λιβανέζοι παλαιστινιακής καταγωγής.

Το αεροσκάφος Boeing 727 της αμερικανικής TWA πετούσε από το Κάιρο προς το Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ με ενδιάμεσες στάσεις στην Αθήνα, τη Ρώμη, τη Βοστώνη και το Λος Άντζελες.
Δύο Λιβανέζοι τρομοκράτες κατάφεραν να περάσουν όπλα και χειροβομβίδες μέσα από τους ελέγχους ασφαλείας του Αεροδρομίου του Ελληνικού. Λίγο μετά την απογείωση από την Αθήνα, κατέλαβαν το σκάφος. Υπήρξε η πιο περιπετειώδης αεροπειρατεία στην ιστορία, που διάρκεσε 17 μέρες και κόστισε τη ζωή στον 23χρονο Αμερικανό, Robert Stethem. Τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ με μια σφαίρα στο κεφάλι και έριξαν το πτώμα του στην πίστα του αεροδρομίου. (Ανάμεσα στους ομήρους ήταν και ο Ντέμης Ρούσσος.)

Οι ΗΠΑ κατηγόρησαν την Ελλάδα για «πλημμελή μέτρα ασφαλείας» στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού και εξέδωσαν αυστηρή ταξιδιωτική οδηγία, συστήνοντας στους Αμερικανούς πολίτες να αποφεύγουν τα ταξίδια στην Ελλάδα. Η οδηγία αυτή επέφερε βαρύτατο πλήγμα στον ελληνικό τουρισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Να θυμηθούμε επίσης μερικές κτηνωδίες στη γειτονιά μας όπως την κατάληψη στο ιταλικό κρουαζιερόπλοιο Achille Lauro (Οκτώβριος 1985, Δράστες: «Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» PLF — ομάδα του Αμπού Αμπάς) όπου οι κανίβαλοι εκτέλεσαν εν ψυχρώ έναν καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο τον 69χρονο Αμερικανοεβραίο επιβάτη, Leon Klinghoffer, και πέταξαν το πτώμα του μαζί με το αμαξίδιο στη θάλασσα.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 σημειώθηκαν επίσης στην Αθήνα δολοφονίες και απόπειρες δολοφονίας Ιορδανών, Σαουδαράβων και Ισραηλινών διπλωματών ή πολιτών από την οργάνωση Αμπού Νιντάλ, στο πλαίσιο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών ανάμεσα στις πολλές εγκληματικές ομάδες που διεκδικούσαν τη μερίδα του λέοντος από τη δυτική "βοήθεια" στην Παλαιστίνη.

Αυτά τα ανθρωπόμορφα κτήνη υποστηρίζουν οι αριστεροϊσλαμοφλοτίλες, που είναι "με τον άνθρωπο".

Διαδώστε! Οι νέοι δεν ξέρουν ιστορία και είναι ευάλωτοι στην προπαγάνδα. Πρέπει να τα μάθουν αυτά!

[Manos Voularinos @ManosVoularinos]

Ένορκη διοικητική εξέταση για τη δασκάλα στα Λιόσια. Κατηγορείται οτι φωνάζε πολύ την ώρα που την έδερναν.

[Αμαλία🇬🇷 @4fABkkc5xTv2aek]

🔴Αλήθεια, πώς βρέθηκαν οι ρωσσόφωνοι στις χώρες της Βαλτικής;
🔴Τις προηγούμενες ημέρες, ο Πούτιν δήλωσε πως: «Η Μόσχα γνωρίζει ότι τα δικαιώματα των ρωσσόφωνων παραβιάζονται στις χώρες της Βαλτικής». Πέραν από την παρατήρηση, ότι τα ίδια ακριβώς έλεγε και πριν εισβάλλει στην Ουκρανία, ας εξετάσουμε ποιοι είναι αυτοί οι ρωσσόφωνοι και πώς βρέθηκαν στις χώρες της Βαλτικής.
🔴Οι γηγενείς πληθυσμοί των Βαλτικών Χωρών (Εσθονίας, Λιθουανίας και Λετονίας), δεν ανήκουν στην σλαβική φυλή και δεν έχουν κοινά εθνοτικά και γλωσσικά στοιχεία με τους Ρώσσους. Όμως, έχουν την μεγάλη ατυχία να συνορεύουν με την Ρωσσία. Τον 18ο αιώνα, οι περιοχές αυτές προσαρτήθηκαν βίαια στην τσαρική αυτοκρατορία. Εξασφάλισαν την ανεξαρτησία τους, το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όχι για πολύ.
🔴Τον Ιούνιο του 1940, ενσωματώθηκαν βίαια στην Σοβιετική Ένωση, βάσει του μυστικού πρωτοκόλλου του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολοτωφ. Το 1941, κατελήφθησαν από τον γερμανικό στρατό. Ωστόσο, το 1945 κατελήφθησαν ξανά από τους Σοβιετικούς και ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ, ως δήθεν ανεξάρτητες «Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες». Εν τέλει, το 1991, απέκτησαν ξανά την πλήρη ανεξαρτησία τους.
🔴Η «σοβιετοποίηση» των περιοχών αυτών, ήταν εξίσου βίαιη με την σοβιετοποίηση της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Σε πρώτη φάση, αμέσως μετά την σοβιετική εισβολή, το 1940, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, περίπου 20.000 «εχθρικά στοιχεία». Επρόκειτο για τα πιο εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής, της οικονομίας, των επιστημών και των τεχνών.
🔴Στις 13 και 14 Ιουνίου 1941, άρχισε η «εκκαθαριστική επιχείρηση των περιοχών που είχαν πρόσφατα ενσωματωθεί στην ΕΣΣΔ, από τα αντισοβιετικά, κοινωνικώς επικίνδυνα εγκληματικά στοιχεία και ξένα σώματα της κοινωνίας». Συνολικά, 25.711 άτομα από τις Βαλτικές χώρες, εκτοπίστηκαν στο μακρινό Καζακστάν, στοιβαγμένοι σε βαγόνια μεταφοράς ζώων.
🔴Η βίαιη σοβιετοποίηση, διακόπηκε λόγω της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, αλλά συνεχίστηκε και εντάθηκε μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, 22 και 23 Μαΐου 1948, μόνο στην Λιθουανία, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία 36.392 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που είχαν προγραφεί ως «συμμορίτες, εθνικιστές και μέλη των οικογενειών αυτών των δύο κατηγοριών».
🔴Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο 1949, και από τις τρεις Βαλτικές χώρες, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία περί τα 95.000 «εχθρικά και επικίνδυνα για την σοβιετική τάξη στοιχεία». Ανάμεσά τους, σύμφωνα με αναφορά του υπευθύνου (Κουγκλώφ) στον Στάλιν: 27.084 παιδιά μικρότερα των 16 ετών, 1.785 νήπια χωρίς οικογένεια, 146 ανάπηροι και 2.850 καταβεβλημένοι γέροντες. Τον Σεπτέμβριο 1951, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ακόμα 17.000.
🔴Συνολικά, για την περίοδο 1940-1953, οι εκτοπισμένοι κάτοικοι των Βαλτικών χωρών, εκτιμώνται σε περισσότερους από 200.000. Από αυτούς, περίπου 120.000 ήταν Λιθουανοί, 50.000 Λετονοί και 30.000 Εσθονοί. Δηλαδή, το 10% του πληθυσμού των τριών χωρών.
🔴Όπως καταλαβαίνετε, σε κάθε «κύμα» εκτελέσεων και εκτοπίσεων των μελών ολόκληρων οικογενειών, χιλιάδες σπίτια έμεναν άδεια και χιλιάδες θέσεις εργασίας κενές. Έτσι, κάθε οικογένεια που απομακρυνόταν, οι σταλινικοί την αντικαθιστούσαν με Ρώσσους εποίκους. Αυτό δεν γινόταν απλώς και μόνον για να καλυφθούν τα κενά, αλλά μέσα σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο αντικατάστασης πληθυσμού, για να μην υπάρχουν στο μέλλον οι προϋποθέσεις για ανεξαρτησία των χωρών αυτών. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόστηκε και στην Ουκρανία, την Μολδαβία, την Γεωργία, αλλά και στις μουσουλμανικές «Σοβιετικές Δημοκρατίες».
🔴Αυτοί οι Ρώσσοι έποικοι, δεν έμαθαν τις τοπικές γλώσσες, διότι ήταν ποτισμένοι με το δηλητήριο του μεγαλορώσσικου σωβινισμού. Θεωρούσαν ότι είναι «λαός κυρίων», άρα οι δευτέρας κατηγορίας γηγενείς πολίτες, επιβάλλεται να μιλάνε την γλώσσα των κυρίων τους. Και πράγματι, σε όλες τις χώρες που συναποτελούσαν την ΕΣΣΔ, μέχρι το 1991, η επίσημη γλώσσα ήταν τα ρωσσικά.
🔴Μετά, άλλαξαν τα πράγματα. Όμως, οι Ρώσσοι σωβινιστές έποικοι, από την μία απολαμβάνουν τα αγαθά της δυτικής κοινωνίας, κι απ’ την άλλη γκρινιάζουν ότι «καταπατώνται τα δικαιώματά τους», θεωρώντας ότι είναι δικαίωμά τους, να επιβάλλονται στους γηγενείς. Αν δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι εποχές που ήταν κυρίαρχοι πέρασαν ανεπιστρεπτί, υπάρχει λύση: να επιστρέψουν πάραυτα στην μιζέρια του ρωσσικού τους κόσμου! Δεν θα λείψουν σε κανέναν!
🔴Τα σχόλια, δικά σας!

📍Τα στατιστικά στοιχεία, ελήφθησαν από το συλλογικό έργο «Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού».

[Ευγενία Στράτου-Λυγγερίδου @stratou31]

Η υπόθεση ΛΥΓΓΕΡΙΔΗ στον κάλαθο των αχρήστων;
ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ;;;

Το σκίτσο αυτό τα λέει όλα. Κάντε ζουμ και θα καταλάβετε.
Ανεξάρτητη ελεύθερη δημοσιογραφία κατά τα άλλα.
Η πλειοψηφία των ΜΜΕ αποσιωπούν...
#λυγγεριδης

[Φαήλος Κρανιδιώτης @failosK]

Αναδημοσιευουμε ό,τι αναρτά η οικογένεια Λυγγερίδη. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε

[eno @aristhetop]

Albania was an ally to Nazi Germany

[Grumpy Man @TheGrumpyMan_87]

Πάνω από 1.700 Έλληνες (όχι Γερμανοί ναζί) σφαγιάστηκαν από τους κομμουνιστοσυμμορίτες στον Μελιγαλά τον Σεπτέμβριο του 1944.

Ανάμεσά τους και πολλά μικρά παιδιά.

Ακόμη και σήμερα οι πολιτικοί απόγονοι των εγκληματιών των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ τάζουν "πηγάδες", απειλώντας στην ουσία με νέο αιματοκύλισμα στην Πατρίδα μας.

Αναρωτιέμαι : Το λεγόμενο συνταγματικό τόξο, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η Δικαιοσύνη δεν ακούν και δεν βλέπουν τις βίαιες αυτές απειλές;

Και τελικά τι ορίζουμε ως ακραίο σε αυτή την χώρα;

Είναι ακραίο και κατηγοριοποιείται ευκόλως στην άκρα δεξιά και στον φασιστικό χώρο το να νοιάζεται και να φωνάζει κανείς υπέρ πίστεως και πατρίδας από αγάπη και ανησυχία για το παρόν και το μέλλον της χώρας του;

Και δεν είναι ακραίο να υποστηρίζει κανείς σφαγείς Ελλήνων, εθνοπροδότες, τρομοκράτες, τρομοκρατικές οργανώσεις, αναρχικές επιθέσεις, Ισλαμικά καθεστώτα και Τουρκικές προπαγάνδες;

Κάποια στιγμή πρέπει να τελειώνουμε με τα παραμύθια της αριστεράς στην Ελλάδα.

Ο μόνος ακραίος χώρος στην Ελλάδα δεκαετίες τώρα ήταν και είναι αυτός της αριστεράς, παραφυάδων και των άκρων της.

Τελεία. Παύλα. Παράγραφος.

[Danny Danon 🇮🇱 דני דנון @dannydanon]

הקשיבו לנשיא קפריסין שחשף את הצביעות של ארדואן מעל בימת האו״ם: טורקיה מטיפה לעולם על ״כיבוש״ ושלמות טריטוריאלית, בזמן שהיא כובשת חלקים מקפריסין ומחזיקה כוחות בשטח סוריה.

[UN Watch @UNWatch]

🇺🇳 António Guterres: “The scale of killing in Gaza is unlike anything I've witnessed in my years as Secretary-General.”

FACT-CHECK: ❌
Under Guterres's watch since 2017:
🇸🇾 Syria: 120,000+ killed
🇸🇩 Sudan: 150,000+ killed
🇪🇹 Ethiopia: 162,000+ killed
🇾🇪 Yemen: 200,000+ killed

[Arshak Makichyan @MakichyanA]

Breaking news: according to Erdoğan, Turkey has no right to exist.

[Grumpy Man @TheGrumpyMan_87]

Αλβανός ο δολοφόνος γυναίκας στην Ροδόπη.

Αλβανός ο δολοφόνος γυναίκας στην Νέα Σμύρνη.

Αντίφα ο δολοφόνος της κοπέλας στην Ηγουμενίτσα.

Πακιστανοί, Μαροκινοί κι Αιγύπτιοι συλλαμβάνονται κάθε τρεις και λίγο για σεξουαλικές επιθέσεις σε γυναίκες.

Οι γύφτοι παντρεύονται απ’τα 12.

Αλλά για τις ψυχιατρικές και κλινικές περιπτώσεις των metooδων, των αριστερών και των αλληλέγγυων φταίει η πατριαρχία στην Ελλάδα ο κυρ Παντελή και ο μέσος Έλληνας.

Το μίσος για την Ελλάδα και τους Έλληνες που έχει καλλιεργήσει ο χώρος της αριστεράς είναι ασύλληπτο, και αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους, αυτός ο χώρος δεν είναι προοδευτικός αλλά ξεκάθαρα προβληματικός.

[Elk 🇬🇷 @Schopenhaueress]

President of the Republic of Cyprus Christodoulides at his UN speech today:

"I listened very carefully to President Erdoğan’s speech yesterday: references to international law, respect for the sovereignty and territorial integrity of all states, illegal occupation, and the plight of refugees. Yet, when it comes to Cyprus, Turkey does the exact opposite. The hypocrisy is staggering."

[Grumpy Man @TheGrumpyMan_87]

Ζούμε στην χώρα που αντί να ντρέπονται αυτοί που την μισούν ντρέπονται αυτοί που την αγαπάνε.

[Ευγενία Στράτου-Λυγγερίδου @stratou31]

🤔 Τι γίνεται και δεν μεταφέρεται η δίκη Λυγγερίδη σε αίθουσα του Εφετείου;
Απορώ:❓Γιατί δεν μας αλλάζουν την αίθουσα; ❓Τι φοβούνται;❓Ποιον προστατεύουν;❓Τι υπάρχει πίσω από αυτή τη δίκη; ❓Ποιον καλύπτουν; ❓Τι γίνεται;»
#λυγγεριδης #δικαιοσυνη
https://t.co/L9fp2UjX4P

[Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 @AleaJactaEst101]

Καταργήθηκε επί τρόικας, επανέρχεται με ΝΔ.
Μπορεί ο Κυριάκος να μην του καίγεται καρφί για βιομηχανία/τεχνολογία, όμως ως καλός πολιτικάντης φροντίζει τις παραδοσιακές συντεχνίες.

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Χριστούγεννα 1942: το Βαρλίκ Βεργκισί και η οικονομική εξόντωση των Ελλήνων της Πόλης.

Δώδεκα χρόνια μετά το Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας του 1930, και ενώ η Ελλάδα λιμοκτονούσε υπό ναζιστική Κατοχή, η τουρκική πολιτεία επέβαλε στους μη μουσουλμάνους της Κωνσταντινούπολης έναν «έκτακτο φόρο περιουσίας» που δεν ήταν φορολογία. Ήταν μηχανισμός κατάσχεσης, χρεοκοπίας και εκτόπισης.
Οι κατάλογοι βγήκαν τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1942. Το όνομα του νόμου έμεινε στην ιστορία ως Varlık Vergisi — Βαρλίκ Βεργκισί, το «βαρλίκι» των Πολίτικων.

Τον Ιούνιο του 1941 η Τουρκία υπέγραψε Σύμφωνο Φιλίας με τη ναζιστική Γερμανία. Ακολούθησε εμπορική διευθέτηση για την προμήθεια χρωμίου, μετάλλου κρίσιμου για την πολεμική βιομηχανία. Η Άγκυρα διατηρούσε επιτήδεια ουδετερότητα. Η Ελλάδα βρισκόταν ήδη σε πόλεμο. Ο κόσμος ήταν απασχολημένος αλλού.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το πρώτο βήμα: τον Μάιο του 1941 κηρύχθηκε επιστράτευση μη μουσουλμάνων ανδρών 20 έως 45 ετών, οι λεγόμενες «Είκοσι Κλάσεις». Δεν πήραν όπλα. Οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα στην Ανατολία. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις έμειναν χωρίς τους ανθρώπους που τις κρατούσαν όρθιες.
Ο πρόεδρος Ισμέτ Ινονού και ο πρωθυπουργός Σουκρού Σαράτσογλου προχώρησαν στο δεύτερο, αποφασιστικότερο μέτρο: έναν φόρο τόσο εξωφρενικό, ώστε όσοι δεν μπορούσαν να τον πληρώσουν να χάσουν την περιουσία τους και, αν χρειαζόταν, να σταλούν σε στρατόπεδα εργασίας.

Στις 11 Νοεμβρίου 1942 η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε τον νόμο 4305. Την επομένη δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Επίσημα παρουσιαζόταν ως έκτακτη εισφορά στα «υπερβολικά κέρδη του πολέμου». Στην εφαρμογή του χώριζε τους υπόχρεους σε κατηγορίες που αποτυπώνονταν στους φακέλους με γράμματα:

M: μουσουλμάνοι
G: μη μουσουλμάνοι — Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι
D: ντονμέδες
E: ξένοι υπήκοοι

Οι επιτροπές που όριζαν τα ποσά ήταν εξ ολοκλήρου μουσουλμανικές. Έφεση δεν προβλεπόταν. Η προθεσμία ήταν δεκαπέντε ημέρες. Καθυστέρηση σήμαινε πρόστιμο. Μετά τον μήνα ερχόταν κατάσχεση και εκτόπιση.
Τα ποσοστά που έχουν καταγραφεί στη βιβλιογραφία δείχνουν το μέγεθος της διάκρισης: στους Αρμενίους περίπου 232% της εκτιμώμενης περιουσίας, στους Εβραίους 179%, στους Έλληνες 156%, στους μουσουλμάνους κάτω από 5%. Το συντριπτικό μέρος του βεβαιωθέντος φόρου — περί το 87% — έπεσε στους μη μουσουλμάνους.

Ο τότε έφορος Κωνσταντινούπολης Φαΐκ Οκτέ, στο βιβλίο του Varlık Vergisi Faciası («Η συμφορά του φόρου περιουσίας»), περιγράφει πώς γινόταν η «εκτίμηση». Άνοιγε ο φάκελος, βεβαιωνόταν θρήσκευμα και καταγωγή, και ακολουθούσε διάλογος του τύπου:
«Πόσο θα πληρώσει αυτός;
— 500.000 λίρες.
— Όχι, ένα εκατομμύριο.
— Πες ένα ενδιάμεσο να τελειώνουμε.»

Το παράδειγμα που ο ίδιος παραθέτει είναι αποκαλυπτικό: στο ίδιο τετράγωνο, μικρό κατάστημα χριστιανού με φόρο 5.000 λιρών· διπλανό μουσουλμανικό με φόρο 5 λιρών.

Οι κατάλογοι τοιχοκολλήθηκαν στα μέσα Δεκεμβρίου 1942. Η μειονότητα γέμισε τις εφημερίδες με αγγελίες πώλησης. Εργοστάσια, στοές, πολυκατοικίες, σπίτια, μαγαζιά και οικόπεδα βγήκαν στην αγορά μέσα σε πανικό. Οι τιμές κατρακύλησαν. Περιουσίες άλλαξαν χέρια «για ένα κομμάτι ψωμί». Αγοραστές ήταν, σε μεγάλο βαθμό, μουσουλμάνοι ιδιώτες και κρατικοί φορείς.

Όσοι δεν εξόφλησαν είδαν τα ονόματά τους στις εφημερίδες από τις αρχές Ιανουαρίου 1943. Η ακίνητη περιουσία κατάσχονταν. Οι ίδιοι οδηγούνταν σε καταναγκαστική εργασία.
Από τις 27 Ιανουαρίου 1943 ξεκίνησαν οι αποστολές στο Ασκάλε της Ερζερούμ — περιοχή που οι ίδιοι οι εκτοπισμένοι αποκαλούσαν «Σιβηρία της Ανατολής». Συνολικά 1.229 μη μουσουλμάνοι από την Πόλη στάλθηκαν εκεί· άλλοι από Σμύρνη και Προύσα συμπλήρωσαν τον αριθμό των εκτοπισμένων. Δούλευαν από τα ξημερώματα ως το βράδυ. Το ημερομίσθιο των δύο λιρών «συμψηφιζόταν» με το χρέος — χρέος που στην πράξη ήταν αδύνατο να ξεπληρωθεί με εργασία μιας ζωής.
Στα στρατόπεδα καταγράφονται 21 θάνατοι. Ο αριθμός είναι μικρότερος από όσα κυκλοφορούν σε ορισμένα λαϊκά κείμενα· δεν μειώνει όμως την ουσία. Όσοι επέστρεψαν ήταν συχνά αγνώριστοι. Οι οικογένειες είχαν ήδη χάσει σπίτια, μαγαζιά και κεφάλαιο.

Τον Σεπτέμβριο του 1943 οι New York Times δημοσίευσαν επικριτικά άρθρα. Η τουρκική Βουλή διέγραψε ανείσπρακτα υπόλοιπα. Τον Δεκέμβριο διαλύθηκαν τα τάγματα εργασίας. Ο νόμος καταργήθηκε οριστικά στις 15 Μαρτίου 1944 — τη στιγμή που ο σοβιετικός στρατός πλησίαζε τα σύνορα της Ρουμανίας και η Άγκυρα είχε κάθε λόγο να σβήσει τα ίχνη μιας πολιτικής που πλέον δεν τη συνέφερε διεθνώς.
Ο Σαράτσογλου το είχε πει καθαρά σε κλειστή συνεδρίαση του κυβερνώντος κόμματος: ο νόμος ήταν και «νόμος επανάστασης»· ευκαιρία να φύγει η αγορά από τα χέρια των «ξένων» και να περάσει σε τουρκικά.

Το Βαρλίκ Βεργκισί δεν ήταν πογκρόμ με μαχαίρια στους δρόμους, όπως τα Σεπτεμβριανά του 1955. Ήταν κάτι πιο ψυχρό: κράτος, εφορία, επιτροπές, εφημερίδες και στρατόπεδα εργασίας που μετέφεραν πλούτο και έσπασαν τον οικονομικό ιστό των Ρωμιών, των Αρμενίων και των Εβραίων της Πόλης.

Το ισχυρότερο είναι το αρχείο: ο νόμος 4305, οι κατάλογοι του Δεκεμβρίου 1942, η μαρτυρία του Οκτέ, οι αριθμοί των εκτοπισμένων και η ημερομηνία κατάργησης — όταν πια το διεθνές ισοζύγιο είχε αλλάξει.

[Θάνος Τζήμερος @ThanosTzimeros]

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ
Μου γράφει φίλος δικηγόρος για το πελατειακό αλισβερίσι που ετοιμάζεται:
"Το πρόβλημα της ελληνικής Οικονομίας είναι ακριβώς αυτή η νοοτροπία: επειδή μάθαμε δεκαετίες τώρα να θεωρούμε τα υποχρεωτικά χαράτσια και τα παράνομα προνόμια ως κεκτημένα και το κράτος ως τον πατερούλη που θα μας φροντίζει, νομίζουμε ότι η κατάργησή τους βλάπτει τη χώρα.
Ας είμαστε ειλικρινείς: πολλοί συνάδελφοι περιμένουν τέτοιες ρυθμίσεις απλά για να βγάζουν εύκολο χρήμα, χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή ουσιαστική υπηρεσία, εις βάρος των πολιτών. Η νομική συμβουλή έχει αξία όταν την επιλέγει ο συναλλασσόμενος. Όταν το κράτος την επιβάλλει υποχρεωτικά, παύει να είναι υπηρεσία και μετατρέπεται σε συντεχνιακό νταβατζιλίκι.
Το ότι υπάρχουν κι άλλα γραφειοκρατικά βάρη (μηχανικοί, συμβολαιογράφοι) δεν είναι δικαιολογία για να προσθέτουμε νέα, αλλά ο λόγος που η χώρα παραμένει καθηλωμένη και περιθωριοποιημένη. Η ανάπτυξη δεν έρχεται με υποχρεωτικές σφραγίδες και τεχνητή συντήρηση παρασιτικών εισοδημάτων, αλλά με ελεύθερες συναλλαγές και διαφάνεια όπως έγινε σε όλες τις χώρες του κόσμου. Δεν υπάρχει σωτηρία δυστυχώς."
Δείτε όμως τι λέει η συντεχνία:
"Η εξέλιξη αυτή έρχεται να δικαιώσει πλήρως τον αγώνα της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, η οποία μέχρι σήμερα διεκδικούσε σταθερά την επαναφορά της υποχρεωτικής νομικής παράστασης στις εμπράγματες πράξεις —που είχαν καταργηθεί στα χρόνια των μνημονίων, στο πλαίσιο της τότε ευρείας απελευθέρωσης των επαγγελμάτων και της μείωσης των εξόδων μεταβίβασης για τους πολίτες—, καθώς και την επέκτασή της σε ενοχικές συμβάσεις βάσει συγκεκριμένου χρηματικού ορίου."
Το πελατειακό κράτος που κατέρρευσε ξαναχτίζεται, για να μας οδηγήσει σε νέα χρεοκοπία.

[Déjà vu @DejaLogic]

Tούς τρολάρει, τους δουλεύει, τους κάνει πλάκα
και οταν χρειαζεται μιλάει και πολιτικά με στοιχεία.
Ασυναγώνιστος 😎

[Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος @NIKSOTIROPOYLOS]

Η #ΕΡΤ επιλέγει ποιες δολοφονίες «συμφέρει» να προβάλλει!
4 λεπτά για το συλλαλητήριο Φύσσα, μούγκα για τη δίκη #λυγγεριδη.
Σιωπάτε προκλητικά για τον νεκρό αστυνομικό. Η υποκρισία της δημόσιας τηλεόρασης που πληρώνει ο ελληνικός λαός προκαλεί μόνο οργή.

[AegeanGreek🇬🇷🇨🇾 @AegeanGreek]

Η επίσημη ΑΟΖ της Τουρκίας. Καθηγητής Θ.Καρυώτης: "Είναι η «Κόκκινη Πατρίδα» μια και η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι δικιά μας για τουλάχιστον 4000 χρόνια."Ό,τι χρειάζεται να μάθουν στην Τουρκία αντί για τις θεωρίες του ημίτρελου Yayci.👇