Το υλικό που δημοσιεύω είναι από τα προσωπικά μου βιώματα. Δεν μπαίνω στο τρυπάκι της μάζας του παρόντος μέσου που με θέλει να πλημμυρίζω τον τοίχο μου με κάθε λογής σαχλαμάρες! Ενίοτε αναδημοσιεύω κάτι που με έχει αγγίξει ουσιαστικά.
Η μικρότερη κόρη μου αποφάσισε να ανοίξει ζαχαρολαστείο που θα λέγεται "Sook" και θα δίνει γλυκά -αυστηρά ένα την ημέρα-σε όλα τα παιδιά, με κόστος να της ζωγραφίζουν μία καρδούλα.
Σχεδόν 6, τα καλύτερα όνειρα. Tο καταγράφω για να το θυμάμαι όταν πρέπει.
Ημέρα μνήμης η σημερινή.
Η Κωνσταντινούπολη δεν παραδόθηκε ποτέ! Καταλήφθηκε έπειτα από σκληρή και αδυσώπητη πολιορκία και τον ηρωικό θάνατο των υπερασπιστών της.
Ο ΚυΜ της καρδιάς μας.
Γι' αυτό τον πάμε. Γιατί είναι ετοιμόλογος και ξέρει να σε αιχμαλωτίζει με τις βαθυστόχαστες απαντήσεις του.
Τρέμει ο δημοσιογραφικός κόσμος με το βάθος του πνεύματός του.
Όταν μια γυναίκα έχει πάνω από ένα χάρισμα, τότε παθαίνουν βραχυκύκλωμα οι σωβινιστές όλων των φύλων. Κι αν έχει πάνω από δύο; Τότε αρχίζει η συνωμοσιολογία, ο Μεσαίωνας, η Ιερά εξέταση.
Μια γυναίκα επιτρέπεται να είναι εντυπωσιακή και να μην είναι ΑΙ, μόνο όσο παραμένει διακοσμητική.
Μόλις αρχίσει να σκέφτεται, να σατιρίζει, ή να διαφωνεί, αρσενικοί σκατομισογύνηδες και ψωλοκατευθυνόμενες με θέματα, παθαίνουν υπαρξιακή βλάβη και ψάχνουν τεχνική εξήγηση.
Μόλις εκφράσεις άποψη, ειρωνεία, κριτική, διαμαρτυρία ή πεις κάτι που χαλάει την πιάτσα, ξαφνικά είσαι ΑΙ, "δεν γίνεται να είναι αυτή στις φωτογραφίες", "δεν τα γράφει αυτή", "fake profile", απεσταλμένη των Εβραίων, του πάπα, του τζιχάντ, των κομμουνιστών, της χρυσήσ αυγής.
Όσο είσαι χαριτωμένη, προσιτή, συμφωνείς, ποστάρεις γάτες, λουλούδια και ηλιοβασιλέματα, είσαι θεά, γυναικάρα, μοναδική ψυχή και βάλε.
Τότε επιτρέπεται και η ομορφιά, ακόμη κι αν είναι fake, AI και ξέρω γω τι σκατά.
Πιστέψτε με, τα βλέπω με τα μάτια μου χρόνια τώρα.
Σκυλοκαυγάς Δημητριάδη-Μαρινάκη: ο Δημητριάδης είναι τόσο θερμόαιμος ώστε επιτέθηκε στον Μαρινάκη μια μέρα όπου όλες οι κάμερες ήταν στραμμένες στον αγωνιστικό χώρο. Ο Μαρινάκης πάλι με τα τόσα φράγκα φορούσε μια μπλούζα από τη λαϊκή που έγινε κουρέλι με ένα τράβηγμα.
Υπάρχει η Βίσση, κοντά στα 70, που παρτάρει στην Ibiza σε παρτάρα με τεκνό, υπάρχω και γω, που από τις πέντε το απόγευμα σκέφτομαι πότε θα νυχτώσει να μετρήσουμε προβατάκια...