@mindcompiler010@navidmohebbi اگه حروملقمه نبودی و مزدور و یه دور توی شهرهای مختلف ایران کف جامعه میزدی میفهمیدی رهبر واقعی شاهزاده رضاوپهلوی هستن ، منتهی ذات کثیف ملا چپی مزاحم خلقی تون نمیذاره واقعیت رو بگید
یاد بگیریم اختلاف سلیقه در داخل یک خانواده سیاسی را با رقابت های سیاسی ، عقده گشایی و حسادت و ترغیب یک عده کوتوله سیاسی تازه به دوران رسیده برای ادامه اختلاف؛ آلوده نکنیم .
یادبگیریم بدون سند و مدرک محکمه پسند ؛ کسی را مزدور یا نفوذی خطاب قرار ندهیم.
بحث کردن و گفتگو و جدل سیاسی را بدون حاشیه سازی و تنها با هدف شفافیت نظرات و صیقل خوردن افکار و سنجش میزان امکان اعتماد به افراد و میزان توان سیاسی مورد ادعایشان ،انجام دهیم.
انتظار می رود که پس از بحث ها و آزمون و خطاهای ۴۵ ساله در اپوزیسیون؛ امروز حداقل در میان نیروهای ملّی ، یک خروجی از الّیت معقول و بالغ و پخته سیاسی شاهد باشیم.
“بیایید همگی در این مقطع حساس تاریخی ، تنها به #ایران بیاندیشیم”
#نجات_ایران
فقط میخوام اینرا بگم و برم:
در این ۷۲ساعت گذشته …
اعلیحضرت شاه رضاپهلوی،
رضاشاه دوم
برای حفظ منافع ایران و ایرانی در جهان…
👈 کولاک و غوغا کرده است.
بیش از ۱۰ مصاحبه و سخنرانی
بدون وقفه و بدون استراحت…
با همه خبرگزاری های جهان
برای حفظ حقوق و منافع ایران و توِ ایرانی
به هوش باشید! در لحظات آخر رژیم، امنیتیها قصد دارد جملات پایین را به ایران بگوید:
«رضاشاه و محمدرضاشاه خوب بودن، اما پسر محمدرضاشاه...فلان!»
میخواهند شانس تاریخی ملت رو نابود کنند.
قدرتمندتر از همیشه پشت رضاشاه دوم @PahlaviReza یعنی #KingRezaPahlavi باید باشیم در فضای رسانه.
♦️♦️موافق یا مخالف حمله نظامی خارجی کدام راهبرد در مفهوم میهن پرستی و منافع ملی می گنجد؟
جمهوری اسلامی همه نشانه ها ی یک حکومت اشغالگر را دارد نیاز به بحث در باره اش نیست با ایرانی مانند یک گروگان رفتار می کند و با سرزمین ایران بعنوان غنیمت جنگی ،سپاه پاسداران بعنوان بازوی نظامی و اخیرا سیاسی اقتصادی در معنای کلی اش سپاهی برای توجیه و دفاع از این نگرش جمهوری اسلامی است نه نیرویی برای پاسداری از منافع ملی ایران.
دستاوردهای نظامی سپاه اگر چه با تکیه بر منابع ملی ایران و دانش فرزندان ایران بدست آمده اما در لحظه اکنون در خدمت تمام قد حفظ انقیاد رژیم عمل می کند در فردای آزادی و روی کار آمدن حکومت ملی اینکه چگونه از این دانش و توانایی بومی بهره باید برد بحث دیگری است.
بنابر این هرگونه تحسین آن تنها به مشروعیت بخشیدن گفتمان رژیم منتهی می شود،افکار عمومی جهان در لحظه اکنون از دریچه اینکه این ابزار نظامی توسط کدام بخش از مردم ایران ساخته شده یا نشده آنرا داوری نمی کنند بلکه معنای کلی عملکرد یک حکومت را معیار سنجش قرار می دهند. در عرصه داخلی هم آن جوانی که چشمش با اسلحه سپاه کور می شود اساسا جهان پیش دیدگانش آن اندازه تاریک شده که برایش فرقی نکند این دانش و توانایی سپاه را در کدام تقسیم بندی قرار دهد.
با این همه باور داریم وقتی از سپاه سخن می گوییم منظور همه ارکان سپاه نیست بخش بزرگی از نیروهای نظامی ائم از سپاه و غیره فرزندان این سرزمین هستند و در لحظه موعود برای اثبات این موضوع باید همراه مردم باشند تا آن لحظه ما باید فقط به آنها این پیام را بدهیم اما در لحظه اکنون نمی توانیم تحسین گر آنان و دانش شان باشیم. بی شک دانش و توانایی فرزاندان حقیقی ایران در فردای ایران در خدمت کشور خواهد بود.
اما روی دیگر سکه
حقیت آن است که نوع و شیوه برخورد با جمهوری اسلامی یکی از بزرگترین چالش های تاریخ ایران است، بزرگتر نه از این جهت که جمهوری اسلامی بزرگ است از این دیدگاه که در مسیر به زیر کشیدن این رژیم باید شبیه یک جراح چیره دست عمل کرد چطور می شود هم با رژیم مبارزه کرد هم بدنه نیروی نظامی و توانایی اش را در خدمت منافع ملی قرار داد شاید در طول تاریخ انگشت شمار مواردی بوده که ما در تصمیم گیری این اندازه با چالش و حساسیت مواجه بوده ای�� با این همه آنچه به صورت کلی و از دید شخصی می توانم بگویم یقینا حمایت از حمله نظامی خارجی راهش نیست.
در اینجا برخی آسیب های تکیه بر قدرت های خارجی را نمونه می آورم
تکیه بر قدرت خارجی بویژه درزمینه براندازی با مداخله نظامی ، ایران را برای مدت طولانی وامدار کشور خارجی می سازد و در آینده قدرت چانه زنی و دفاع قاطع از منافع ملی را در سطح جهانی از ما می گیرد.
تکیه بر قدرت خارجی عادت تکرار تاریخی می آفریند این عادت تکرار، آسیب جدی به خود باوری می زند و موجب می شود هر بار برای هر مشکلی دست به دامان خارج از مرزها بشویم و آنرا به فرزندان خود بیاموزیم.
تکیه بر قدرت خارجی م��جب شکاف ملی می شود و انسجام و اتحاد ملی را دچار تزلزل می کند دولت ها و حکومت هایی که از این طریق بر سر کار می آیند هرگز از ثبات نسبی برخودار نخواهد بود و برای رفع این معضل ممکن است بیشتر به سمت قدرت خارجی کشیده شوند تا بر توانایی های بومی تکیه کنند.
#حمله_نظامی می تواند توان بالقوه نظامی #ایران را برای دهه ها عقب براند اگرچه در فردایش به فرض براندازی رژیم، ما ایرانی بدون جمهوری اسلامی را تجربه کنیم اما ��احب کشوری با ضعف نظامی عمیق در خاورمیانه ای پر حادثه و رقبای قدری هستیم
حمایت از حمله نظامی خارجی موجب شکستن قبح تقدس وطن می شود اگر باور داریم ایران معبد ماست برای ورود به این معبد باید آداب آنرا آموخت نه با هر شیوه به آن وارد شد.
ما در طول تاریخ نمونه هایی از تکیه بر قدرت خارجی را تجربه کرده ایم سه مثال از دوره اساتیری تا امروز را می آورم. هرچند ادعا نمی کنم هر سه مثال انطباق تاریخی مطلق با امروز دارد و جمهوری اسلامی قابل مقایسه دست کم با دو مورد آن است اما جای تامل دارد.
سهراب پرورش یافته در فرهنگی غیر ایرانی برای تصاحب قدرت و شکست کیکاوس به تورانیان تکیه می کند، با این همه شاهنامه با رمز و اشاره، لشگر کشی سهراب را نمی پسندند و او باید بدست پدر در راه پدافند ایران قربانی شود .
خسرو پرویز در درگیری با بهرام به امپراطوری بیزانس پناه می برد و با کمک بیزانس بار دیگر قدرت را در ایران بدست می گیرد اما دیری نمی پاید که روابط دو امپراطوری تیره می شود و جنگهای بعد را رقم می زند، از این جهت کمک خارجی ضامن حفظ منافع ملی در آینده نخواهد بود .نمونه دیگر در عصر حاضر مجاهدین خلق است که شرح تبعاتش را خواننده بهتر می داند.
گفته می شود در فلان کشور اروپایی مانند فرانسه و آلمان این چنین شد، پاسخ این است که اینجا ایران است و خاورمیانه با معضلات قومی و مذهبی هزاران ساله اش و دهها گروه ریز و درشت اسلامگرا و قوم گرا و غیره برای ایران باید نسخه ایرانی نوشت.
گفته می شود جمهوری اسلامی خونخوار و بی رحم است و ملت ایران در مقابلش ناتوان و تا به حال تمام تلاش های مردم برای براندازی این رژیم با شکست مواجه شده از اینرو چاره ای جز اتکا به قدرت خارجی نداریم. نخست باید گفت هیچ کجا هیچ کشور خارجی تا کنون اعلام نکرده من اگر به جمهوری اسلامی حمله می کنم قصد براندازی آن را دارم دو آنکه به نتیجه نرسیدن مبارزات مردم ایران ناشی از قدرت جمهوری اسلامی نیست تلاش ما ناکافی بوده می شود در مورد آن بحث کرد
اما در شرایط امروز من درک می کنم چند تفاوت وجود دارد. نخست آنکه جمهوری اسلامی حکومتی ایرانی نیست و معنای مطلق یک اشغالگر را با خود یدک می کشد دو آنکه مشخصا در مورد #اسرائیل ایدئولوژی را رهبری می کند که بر آمده از خواست ملت ایران نیست. سه آنکه روابط ایران و ملت یهود رابطه ای تاریخی و ناگسستنی است افزون بر آنکه برخی از باشندگان اسرائیلی تبار ایرانی دارند و به نوعی ایرانی را در برابر ایرانی قرار داده است با این همه ،و با در نظر گرفتن همه این موارد شخصا نمی توانم حمله نظامی به ایران را بعنوان یک فرد میهن پرست بپذیرم هرچند نه اسرائیل نه جمهوری اسلامی بنابر تحلیل های من و شما تصمیم سازی نمی کنند.
اما آنچه از سیاست فهم می کنم این است که راه براندازی این رژیم تنها از درون ایران و براندازی وظیفه ما ملت ایران است.حال داوری اش با آینده.
اهورای ایران این سرزمین را بپایاد.