Δεν μπορώ να το πω ή να το γράψω πιο απλά. Όλα αυτά που ακούτε και σας λένε πως είναι "τεχνητή νοημοσύνη" είναι απλά χρήση υπολογιστών που γίνεται με τον ίδιο τρόπο εδώ και δεκαετίες, με άλλο όνομα.
Είναι απλός, νέτος, σκέτος, τεχνοφασισμός, με rebranding Hollywood 20ου αιώνα.
Δεν γνωρίζω άλλη περίπτωση ιστορικά, όπου κάτι σχεδόν 100% αθώο και άσχετο, θα γίνει η μάσκα πίσω από την οποία ο καπιταλισμός θα βγάλει το πραγματικό του πρόσωπο, προσπαθώντας να ισοπεδώσει τον σύγχρονο κόσμο για να τον ξαναμοιράσει πιο κοντά στα θέλω κάποιων.
<<όποιος κι αν είναι αυτός.
Αν δεν ξεχωρίσεις την κρέμα και τον κατιμά, στο τέλος όλοι βγαίνουν χαμένοι.
Και οτιδήποτε κι αν λέει οποιοσδήποτε, η ίδια η φύση της εκπαίδευσης είναι διαχωριστική και προάγει την διαφορετικότητα και τον ατομισμό. Και αυτό δεν είναι κακό, ίσα ίσα.
Η κοινή έμμεση παραδοχή του μέσου εκπαιδευτικού παγκοσμίως είναι πως <<αν είναι "καλός" ο μαθητής δεν με έχει ανάγκη & αν είναι "κακός" δεν μπορώ να τον βοηθήσω>>. Αλλά δεν το λένε ποτέ φωναχτά.
Και η αλήθεια είναι πως έχουν δίκιο, η μαζική εκπαίδευση απευθύνεται στον μέσο όρο>>
Αυτοί οι "αφήστε τα παιδιά ήσυχα να κάνουν ό,τι θέλουν", βρωμάνε καταπίεση σε σημείο αναγούλας.
Ή κομπλεξικός καταπιεσμένος πρέπει να είσαι σε αυτή τη ζωή ή κομπλεξικός καταπιεστής.
Να είσαι νορμάλ το έχουμε αποκλείσει εκ προοιμίου.
Όλοι θύματα καταστάσεων και ευθυνών.
Αν δεν προσπαθείς ενεργά, κάθε μέρα, όχι μόνο θα ξεχάσεις ποιος είσαι, αλλά δεν θα θυμάσαι καν πως κάτι κάποτε έχασες. Απλά θα ξεγλιστρήσει το πνεύμα σου από το νου σου, σαν την πιπίλα από το μωρό που κοιμάται.
Επίκληση στον ανθρωπισμό μπορείς να κάνεις μόνο από θέση ισχύος. Από μειονεκτική θέση, μπορείς να κάνεις μόνο επίκληση στο δικαίωμα να μην σε γαμήσουν πολύ γιατί δεν θα τους αρέσει η σούφρα σου χαλαρή.
Ο Μέσι, αποδείχθηκε πέρα από κάθε αμφιβολία, ο κοντύτερος γίγαντας στην ιστορία του αθλητισμού μέχρι σήμερα.
Ήταν ο πρώτος της γενιάς ποδοσφαιριστών που ακολούθησε. Άχρωμος, άγευστος, νερόβραστος, ξενέρωτος. Φλώρος σε υπερθετικό βαθμό, με κάθε σημασία της λέξης.
Ότι χρειάζεται να ξέρεις για την νεοελληνική ιστορία σε ένα tweet.
Αυτά τα καραγκιοζάκια κάνουν κουμάντο, πίσω από κλειστές πόρτες & σοβαροφανείς μάσκες, κουνώντας δάχτυλα & βγάζοντας βαρυσήμαντα λογυδρια στους χαχόλους κατοίκους της πρώην οθωμανικής επαρχίας που λεμε Ελλάδα.
«Highly advanced artificial intelligence» - What a stupid thing the Greek authorities said.
We just wrote an email from gmail to his office and they answered us :)))
Στην Ελληνική δημόσια σφαίρα, οι πανελλήνιες είναι ισοδύναμο της κλινικής αγχώδους διαταραχής.
Ναι, το τι θα σπουδάσεις είναι σημαντικό.
Ναι, θα αλλάξει την πορεία της υπόλοιπης ζωής σου.
Ναι, πρέπει να δουλεύεις σαν σκύλος αν θες να κάνεις κάτι που θα σε κάνει ικανοποιημένο.
Εν τω μεταξύ, αν πάρεις ένα παιδί που είναι για κάθε μετρική, ουσιαστικά αμόρφωτο, & το βγάλεις στην αγορά εργασίας, για κάποιο μαγικό λόγο, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα η ψυχούλα του.
Μόνο οι πανελλήνιες βιάζουν τις παιδικές ψυχούλες. Επειδή τους δειχνουν ότι είναι κουτορνιθια.
Το πρόβλημα δεν είναι οι πανελλήνιες, που είναι από τα ελάχιστα αξιοκρατικά συστήματα στην Ελλάδα.
Το πρόβλημα είναι η ανατροφή των παιδιών, η (ανύπαρκτη) ανατροφή των γωνιών, η κοινωνική ασυδοσία και ατιμωρησία, η θολή διασύνδεση μόρφωσης-εκπαιδευσης-εργασιας-επιβιωσης.
Πρέπει κάποια στιγμή να αντιμετωπιστεί η εκπαίδευση με σοβαρότητα και συνέπεια, απέναντι στον μαθητή και τον δάσκαλο.
Έχουμε φτάσει στο σημείο να δίνουμε πτυχία σε πλήρως αμόρφωτα άτομα, επειδή "τι να κάνει το παιδί; θα του κόψεις το μέλλον!"
Εχουμε φτάσει στο σημείο να συζητάμε στον διηνεκές για τις κακές πανελλήνιες, που για να γράψεις κάτω από 15, πρέπει να είσαι είτε τουρίστας είτε δυσλειτουργικός.
Κατά πλειοψηφία, συμμετέχουν παιδιά, που δεν θα έπρεπε να πάρουν απολυτήριο λυκείου, ίσως ούτε καν γυμνασίου.
Οι περισσότεροι σύγχρονοι άνθρωπο, ζουν μέσα στην ψευδαίσθηση πως είναι έξυπνοι, όμορφοι & ενδιαφέροντες & το μόνο που στάθηκε ανάμεσα στην πραγμάτωση του πεπρωμένου τους και αυτούς, ήταν οι κακοί δάσκαλοι και το αδηφάγο εκπαιδευτικό σύστημα -& οι κακοί γονείς βεβαίως βεβαιως-.
Η διαχρονική παπαριά πως τα παιδιά θέλουν αγάπη & φροντίδα,είναι τόσο κενή νοήματος που πρέπει να είσαι αμφίβολης νοητικής ικανότητας για να το επικαλείσαι.
Είναι σαν να λες "οι άνθρωποι χρειάζονται τροφή & αέρα για να είναι ευτυχισμένοι".
Μπράβο καθυστερημένε,πάρε μια καραμέλα
Ποιος το περίμενε,πως η κοινωνία που έβρισκε αστείο το Ρόδα Τσάντα & Κοπάνα πριν 44 χρόνια,σήμερα που το ΡΤ&Κ είναι η πραγματικότητα, το θεωρεί απαράδεκτο & δεν πιστεύει τα μάτια της.
Εν τω μεταξύ, για να βρεις το ΡΤ&Κ αστείο, πρέπει να είσαι κυριολεκτικά & μεταφορικά κρετίνος.