Barikat’ın öncülerini hedef alan operasyonel hesaplar var. Açıkça bir ajan ve devlet pratiği, bir düşman pratiği sergiliyorlar. Öncüleştikçe bu tür girişimlerle karşılaşmamız olağandır. Devletin özel savaş politikaları bazen böyle devreye girer. Ancak asıl dikkat çekici olan, yoldaşlarımızın bu hesapları ciddiye alıp cevap verme ihtiyacı duymasıdır. Oysa beraber yol yürüdüğümüz yoldaşlarımızın birbirine güveni tamdır.
Cevap verdikçe bu hesapları daha fazla motive ediyoruz. Yoldaşlarıma açık çağrımdır, bu hesapları ciddiye almayalım, cevap vermeyelim, engelleyelim.

“Her devrim küçük bir kıvılcımla başlar. Ve vardır her namlunun ucunda bir yaşam ateşi. Böyle büyük düşler de yolculuklarla başlar. Ve serüvenciler düşer bu yollara.”
Kader Ortakaya Ölümsüzdür!
Baştan sona liberal bir iyimserlik, Kürt Özgürlük Hareketi’nin legal alandaki kurumlarına maalesef giderek sirayet etmiş durumda. Sermayeyle uzlaşılmaz. Burjuvazi, ilerici rolünü yitireli çok zaman olmuştur. Dolayısıyla burjuvaziyle işbirliğini esas alan bir siyasal yaklaşım, sınıfsal mücadeleden uzaklaşmanın da göstergesidir.
Bugün parti ile halk arasında giderek derinleşen bir kopuş yaşanıyor. Bu kopuşun temelinde, halkın gerçekliği ile kadroların toplumsal gerçekliğe yaklaşımı arasındaki farklılaşma yatıyor. Yapı içerisindeki liberalleşme eğilimini büyüten de tam olarak bu farklılaşmadır. Sınıf temelli bir siyasal perspektifin giderek zayıflaması, bu sürecin en önemli nedenlerinden biridir.
Kürt Özgürlük Hareketi tarihsel olarak yoksulların, emekçilerin ve ezilenlerin mücadelesinden beslenen bir hareket olmasına rağmen, bugün bu toplumsal kesimlerin parti içerisindeki ağırlığının giderek gerilediği bir tabloyla karşı karşıyayız. (Legal alan için bu söylediğim) İşçilikten gelen, emekçi sınıflarla doğrudan bağ kuran kadroların etkisi azalırken, siyasetin giderek “profesyonel siyasetçiler” ve “siyasal alan uzmanları” üzerinden şekillendiği bir yapı ortaya çıkıyor. Bunun sonucu olarak siyasetin gerçek özneleri olması gereken halkın ve emekçilerin karar alma süreçlerindeki belirleyiciliği de zayıflıyor.
Özcesi, bugün yaşadığımız sınıfsal bir ayrışma ve çatışmadır. Bir tarafta halkın, yoksulların ve emekçilerin toplumsal gerçekliğinden beslenen mücadele çizgisi; diğer tarafta bu gerçeklikten giderek uzaklaşan, liberal bir siyasal hatta yönelen anlayış bulunuyor.
Proleterlerin emekler ve bedeller vererek elde ettikleri kazanımları sermayeye dönüştürüp yine proleterlere daha ağır bedeller ödetmek, proleter mücadeleyi ve devrimi boşa düşürmektir. Kürdistan’da gerçekleşen tam anlamıyla budur. Oluşturulan sermaye TASFİYE’ye hizmet ediyor. ⬇️
Amedspor’u yönetenler, Amedspor atkısını kimin boynuna taktığını iyi bilecek yeterlilikte olmalıdır. Livaneli örneği iyi bir ders. Bir haftadır kendini savunuyor, ben takmadım onlar taktı diye. Konuyu sonunda “dostu” Onat Kutlar’a bile getirdi. Ya alt tarafı bir atkı takılmış. Madem bu kadar hesap vereceğin bir kitlen var. Çıkar orada ve kimseyi de selamlama yani. Ayıp gerçekten. Bu nasıl aciz aydınlıktır.
Amedspor tribünlerinin değerleri ve duruşundan uzak bazı görüntülerin birilerinin yönlendirmeleriyle dolaşıma sokulması, tribünlerimiz üzerinden algı yapılmaya çalışılmasını kabul etmiyoruz.
Bu amaçla hareket eden kim olursa olsun karşısında olacağız.