𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛

🌩 They have forgotten the old ways. The old ways have not forgotten them. 🌩 : 𝓓𝓜 𝟏𝟑/𝟓 : 𝓡𝓸𝓵𝓮𝓹𝓵𝓪𝔂 𝓑𝓸𝓽

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

บดขยี้กระดูกให้แหลก จนหยาดโลหิตหลั่งใหลเป็นสายธาร . .

. . สิ่งนั้นคือวิถีดั้งเดิมแห่งวอร์ริยาร์ด

❄ 𝚅𝚘𝚕𝚒𝚋𝚎𝚊𝚛 ❄
𝚁𝚎𝚕𝚎𝚗𝚝𝚕𝚎𝚜𝚜 𝚂𝚝𝚘𝚛𝚖

🌩 𝚁𝚘𝚕𝚎𝚙𝚕𝚊𝚢 : 𝚃𝚑𝚊𝚒
🌩 𝙳𝙼 /𝙴𝚡𝚌𝚑𝚊𝚐𝚎 𝚌𝚘𝚖𝚖𝚎𝚗𝚝

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" เวลาแสนสั้นที่นานเกินไป "
#MyXAnniversary

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" ทวยเทพ.. ไม่จำเป็นต้องรอให้เจ้าท้าพิสูจน์!!!! "

เมื่อสิ้นเสียงแผดคำราม มวลเมฆที่รวมตัวกันเหนืออากาศปกคลุมทั่วบริเวณก็ตอบรับเสียงคำรามศักดิ์ มันแปรปรวนและบ้าคลั่งเช่นเดียวกับนายของพวกมัน

" การฆ่าเจ้า ถือเป็นความเมตต��สูงสุดของข้าแล้ว "

เสี้ยววินาทีนั้นจึงเกิดสายฟ้าฟาดผ่าลงมา

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

นางแม่มดหันตรงหาอีกฝ่าย มือถือไม้คฑายกขึ้นสูง … คลื่นพลังสีแดงหม่นเริ่มปกคลุมตัวนาง

“ เช่นนั้น … สำแดงอิทธิฤทธิ์ของเจ้าเสีย , เจ้าหม���ตัวใหญ่ ”

“ พิสูจน์ว่าเจ้าคู่ควรกับนามแห่งทวยเทพ ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" ข้า?.. เป็นแค่หมี?... "

น้ำเสียงอันแสนป��ะหลาดใจของทวยเทพพร้อมสายตาที่หรี่ลงแสดงความเย่อหยิ่งเป็นหลักฐานชั้นดีว่าเขาไม่ได้พึงพอใจกับคำตอบนั้นของนางซักเท่าไหร่

" นั่นชัดเจนแล้วว่าเจ้ายังไม่รู้จักทวยเทพดีพอ.. สายลมที่แปลกประหลาดของข้า "

เขาผายกรงเล็บที่มีประกายสายฟ้าทั้งสองข้าง

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

นางส่ายหน้าอย่างช้า ๆ

“ … และเจ้าก็เป็นแค่.. หมี ”

“ ที่กลิ่นอายคล้ายท่านเทพที่ข้านับถือ ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" เจ้าไม่ใช่สายลมของข้า.. "

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

แม่มดสวมผ้าปิดตาสีดำสนิทปรากฏตัวในพายุหิมะไกลสุดสายตา

ไร้ซึ่งคำเอ่ย … เพียงจ้องมองด้วยความสงสัยใคร่รู้เ���่านั้น

ช่างคลับคล้าย, แต่กลับไม่คุ้นเคยอย่างแท้จริง

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" สายลมที่ไม่คุ้นเคย.. "

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ ถ้างั้นเจ้าคงกำลังเข้าใจผิด.. ข้าจะไม่ลังเลที่จะสู้กับเจ้า หากเจ้ากำลังขวางทางเดินของข้าแจนน่า..”

คุณหมีหลับตาลงอย่างผ่อนคลายเมื่อมือของนางลูบใล้ที่เคราจองเขาแม้จะขัดกับคำพูดเชิงขู่ที่พึ่งกล่าวออกมา

“ เจ้าควรดีใจที่เจ้า.. ไม่ใช่ศัตรูของข้า”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ เพราะข้าเห็นหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของเจ้า ... และมันแข็งแกร่งและงดงามมากนัก ”

“ และดวงใจของข้า ... ผู้แข็งแกร่งย่อมไม่เกรงกลัวสิ่งใด ”

นางเปลี่ยนมาลูบเคราคุณตุ๊กตาหมี ... อาจดูคล้ายว่านางเกาคางเขาอยู่ นั่นคงเป็นภาพที่ประหลาดสุด ๆ

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ เจ้าควรเลือกใช้คำที่เหมาะกับข้ามากกว่านี้นะแจนน่า.. น่าเกลีย��น่ากลัว ดุร้ายป่าเถื่อน.. ข้าจะกินโปโร่พวกนี้เพื่อพิสูจน์ก็ได้..”

คุณหมีแอบแยกเขี้ยวเหล่ตามองพวกโปโร่ทีาเกาะตามตัว

“ เจ้าไม่เคยกลัวข้าเลยซักครั้ง.. ทำไม?..”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ แต่ถึงอย่างนั้น … ข้าชอบหมีมากกว่าหมูป่านี่นา ”

แจน’อาห์เร็มยืดแก้มอีกฝ่าย — ยืด ~ หัวเราะดูพึงพอใจ

“ พอเจ้าขนาดเหมาะมือแบบนี้ … ก็น่ารักไปอีกแบบ ~ ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" ข- ข้าเปล่าเรียกร้���งความสนใจ!!.. "

วัลฮีร์ที่ร้อนตัวก็รีบเบิกตากว้างอย่างจริงจังขณะที่เจ้าตัวโดนบีบแก้ม จนเสียงที่ออกมาอาจจะดูแปลกๆไปหน่อย

" ข้าหมายความว่า.. ถ้าเจ้าชอบอะไรนุ่มนิ่ม.. ก็ไม่เห็น��ำเป็นต้องเป็นโปโร่.. รู้หรือเปล่าว่าหมูป่าก็นุ่มนิ่ม?.. "

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

สายลมตัวน้อยหันไปมองพร้อมยิ้มกรุ้มกริ่ม ~ ก่อนจะวางเจ้าโปโร่ลงบนไหล่เขา

“ ... โอ๋ วัลฮีร์ก็นุ่มนิ่มนุ่มนิ่ม ~ ”

นางจับสองแก้มคุณตุ๊กตาหมีบี��� ๆ พอประมาณ

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

" หากเจ้าประทับใจเพียงเพราะพวกมันนุ่มนิ่ม.. ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเป็นโปโร่.. "

จะให้บอกว่าข้าเองก็นุ่มนิ่มก็จะยังไงอยู่ส���นะ..

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ เจ้าตัวน้อย ~ นุ่ม~ นิ่ม ~ ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ หนอนแมลงเล็กจ้อยที่หาญกล้าท้าทายความพิโรธของอสุนีบาต.. จะไม่เหลือแม้แต่เศษเถ้าธุลีให้ผู้ใดได้จดจำ”

#NewProfilePic

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ เจ้าจำได้นี่?…”

คุณหมีแสยะยิ้มที่มุมปาก แม้จะรู้ว่าท้ายที่สุดแล้วเรื่องของพวกเขาจะจบได้ไม่สวยงามด้วยอุดมการณ์ที่สุดโต่งของเขา แต่จะอย่างไรซะ คุณหมีก็คงไม่เปลี่ยนใจอยู่ดี

“ ข้าเองก็จะเฝ้ารอเจ้ากลับมา ตลอดไป.. ข้ารักเจ้าตลอดไป เจนอาห์เร็ม..”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

เพียงได้สัมผัสแนบชิด ... คล้ายกับความกังวลได้มลาย���ิ้นไป

รอยยิ้มบางปรากฎบนใบหน้าของนางอีกครา ... นางหันมาจุมพิตปลายจมูกของเขาอย่างแผ่วเบา

“ วัลฮีร์ ... พายุอัสนีผู้ยิ่งใหญ่แห่งวอร์ริยาร์ด , ผู้ถือครองดวงใจของข้า ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ข้าอยู่ในจุดที่ทำให้เจ้าเป็นกังวลขนาดนั้นเชียวหรือ?..”

คิ่วของเขาเลือกขึ้นแล้วหุบปลายกรงเล็บคว้าจับตัวนางอย่างเบามือราวกับพยายามไม่หนักมือเกินไป เพราะนางดูง่ายดายที่จะแตกสลายในมือนี้

“ความคนึงหาคงจะทำให้เจ้าหลงลืมไปว่าข้า.. คือใคร”

เมื่อนำนางมาใกล้ชิด ปลายจมูกก็เริ่มถูไถแก้ม

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

กายนางขยับแนบชิด หลับตาพริ้มลง ... แก้มนางคลอเคลียกรงเล็บชายผู้เป็นที่ร���กตรงหน้าอย่างรักใคร่

“ ข้ารู้ว่าเจ้าจะรอ และเจ้าแข็งแกร่งมากเพียงใด , แต่ถึงเช่นนั้น ... ”

นางเม้มปากราวลังเลจะเอ่ยออกไป

“ ข้าเป็นห่วงเจ้า , ยอดรักของข้า ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ เจ้ากำลังพูดกับผู้ที่เจ้าเรียกว่าพายุผู้ยิ่งใหญ่อยู่นะ เจนอาห์เร็ม.. ”

ปลายกรงเล็บนิ้วชี้ของคุณหมี ถือวิสาสะขยับเข้าไปเขี่ยๆร่างกายของนางด้วยความใคร่สงสัย

“ เจ้ามีศึกของเจ้า ข้ามีศึกของข้า.. เจ้ารู้ว่าข้าจะรอเจ้ากลับมา ใช่ไหม? ”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ ข้าดีใจที่เจ้าชอบนะ ... คุณตุ๊กตาหมี ”

นางหมุนตัวไปมา พลางยกแขนขึ้นเท้าเอวหมุนดูทั้งมองดูกายตน ... และยังให้เขาลองมองดูกายนางด้วย

ไม่นาน , แจน'อาห์เร็มมองอีกฝ่ายด้วยสายตาจริงจัง

“ แท้จริง ... มีเรื่องราวมากมายกำลังจะเกิดขึ้น กระแสลมกำลังเปลี่ยนผัน , ���ัลฮีร์ ... ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ เจนอาห์เร็ม..”

คุณหมีพยักหน้าเป็นเชิงรับทราบว่านี่คงเป็นรูปลักษณ์ของเจนอาห์เร็ม ที่วัลฮีร์เคยได้ยินเพียงชื่อแต่กลั��ไม่เคยพบเห็น

“ ข้าก็ต้องยอมรับว่าเจ้า.. ดูวุ่นวายน้อยลง และทำให้ข้าพึงพอใจได้มากขึ้น..

เจ้าหวนคิดถึงวันวานเก่าๆขึ้นมาหรือไง?”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ โธ่ คุณตุ๊กตาหมี … ข้าเพียงลองเปลี่ยนรูปลักษณ์ดูเท่านั้นเอง ”

สา��ลมยกยิ้มพลางลูบเกราะบนอก … ผืนผ้าพริ้วไหวยามต้องลม

“ เพียงคิดถึงสมัยเก่าก่อน … รูปลักษณ์นี้เป็นของข้ายามอดีตกาลแสนไกลนัก ~ ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ ข้าจำไม่เห็นได้เลยว่ารู้จักเจ้า.. ”

วัลฮีร์ไม่ได้พูดเกินจริงเลยที่รูปลักษณ์ของนางแปรเปลี่ยน��ปมากมาย ใครจะคิดว่าพริบตาเดียวทีาไม่ได้พบกันจะทำให้เขาแทบจะจำนางไม่ได้

“ พี่สาวของสายลมตัวน้อย?.. ข้าควรเรียกเจ้าว่าสายลมกลางหรือเปล่า ”

[𝓒𝓸𝓿𝓮𝓷 𝙹𝚊𝚗𝚗𝚊 @SwiftlyJanna]

“ พูดถึงอะไรอยู่งั้นหรือ … คุณตุ๊กตาหมี ~ ? ”

มีเพียงเสีย���มาตามสายลม … พร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคัก

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

“ ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น.. จะไม่มีการเฉลิมฉลองใดๆทั้งสิ้น ”

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

@SwiftlyJanna " แบมือของเจ้าออกมา.. "

คุณหมีขี้สงสัยออกคำสั่ง เพื่อให้นางผายมือทั้งสองข้างที่อาจจะซ่อนอะไรได้ออกมาให้เขาดูเดี๋ยวนี้.. ตอนนี้เขาเริ่มจริงจังมากขึ้นแล้วนะดูสิ

" อย่าคิดจะเล่นตุกติกอะไรทั้งนั้น.. "

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

@SwiftlyJanna " เจ้าเก็บมันไว��ตรง���หน.. ทำไมข้ามองไม่เห็นเลย.. "

คุณหมีขี้สงสัยยื่นหน้ามาสำรวจตัวนางที่กอดซุกเขาอยู่.. ถึงปากจะบอกว่าไม่สนใจ แต่คำพูดของนางทำให้คุณหมีอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

" ตรงนี้หรือเปล่า?.. "

เขาถือวิสาสะเอาปลายกรงเล็บเกลี่ยคุ้ยเปิดผมฟูฟ่องของนางดู

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

@SwiftlyJanna " .......... "

พอนางพูดราวกับว่านั่นมีอะไรน่าสนใจ.. ใบหูของคุณหมีก็เริ่มตั้งด้วยความใคร่สงสัย ก่อนที่จะกรอกสายตามองไปทั่วร่างของนางเพื่อหาสิ่งแปลกปลอม.. นางคงซ่���นมันไว้ที่ไหนซักที่

" ลองโชว์มันให้ข้าดูหน่อยสิ.. ข้าจะได้ปฏิเสธมันอย่างเป็นทางการได้.. "

นี่จะหลอกขอดูของนี่นา..

[𝚅𝚘𝚕𝚒𝙱𝚎𝚊𝚛 @VolibearValhir]

@SwiftlyJanna " เหอะ~.. เจ้าไม่ได้คิดถึงข้า แต่เจ้าคิดถึงขนของข้าต่างหาก.. "

คุณหมีอมยิ้มที่มุมปาก เลื่อนหน้ามาสบมองสายลมน้อยที่กำลังกอดรัดซุดไรขนพวกนั้น

" ข้าไม่ขอรับของขวัญใดที่เจ้าเตรียมมาเซอร์ไพร์ซข้าหรอกนะ.. นั่นจะเกะกะเปล่าๆ.. "

เพราะแค่นางโผล่มาก็เป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยมแล้ว