Tarçın Ve Karabiber Sayfa 156/2.Sayfa
İstanbul’da kimim var, söyle usta.
Toz duman içinde kaldı bütün yollar.
Bir ses aradım gecenin koynunda.
Usta,bu şehir yordu beni biraz…
Tarçın Ve Karabiber Sayfa 156/1. Sayfa
İstanbul’da yürürken kayboldum,usta.
Kalabalıklar içinde sustu içimdeki rüzgâr.
Bir sokak lambası altında bekledim geceyi.
Usta,bu şehir insana bazen kendini unutturur.
anlaşamıyorum,ne kendimle ne bir başkasıyla. ya ben çok düşünüyorum ya da onlar az düşünüyor.ya ben çok hassasım ya da bu bir manipülasyon.ya sorun bendeydi ya da bana böyle düşündürttüler. ve çok uzun süre bir şeyi düşünürsen,düşündüğüne dönüşürsün. Sayfa/137
ama dedim ya benim bir problemim var özür dileyememek herkes benim özür dileyeceğimi beklerken ben kafamdaki metnin yüzüne bile bakmadım masanın üstüne koydum içimden geçen konuşmayı yaptım. +++
usulüne göre gömülmeyen yas hiç bir zaman tam manasıyla iyileşemiyomuş.
kardeş?
bi dur bi dakika dinle.
ben inkarı bıraktım abi,inkardan sonra ne geliyo bildim mi sen onu?
öfke…
nerede kalmış baban geliyor değil mi?
gelmiyor abi babam gelmiyor.
sen yasın beş evresi varmış biliyo musun?
mesela sen inkardaymışsın bende senin gibiymişim. bizim yasımızı korumamız gerekiyormuş,bizim korkularımızla yüzleşmemiz gerekiyomuş++++
az mıyım, çok muyum? var mıyım, yok muyum?masal mıyım, gerçek miyim?kaç mıyım, göç müyüm?hiç miyim, suç muyum? ibret miyim,cinnet miyim? her ihanete akıl erdiren,her cehalete kılıf uyduran,her esarete fiyat biçtiren siz değilsiniz de ben miyim?
ses miyim,sus muyum?sis miyim,pus muyum?deha mıyım,heba mıyım?ak mıyım,pak mıyım?al mıyım,sat mıyım?yarar mıyım,ziyan mıyım?hiçlikler içinde kanayan yürek,yokluklar içinde savaşan beden,boşluklar içinde karışan zihin,güçlükler içinde değil miyim?
bana hayal kurmayı öğretip nasıl savaşıcağımı gösterip… ya bi insan diğerine daha ne kadar yakından dokunabilir ki? olduğun gibi kal göz yaşı dökme arkamdan sonra da bi sabah güneşiyle yanına gelen atı vur benide unut gitsin…
her gün bir kere hatırlar mısın beni? her hatırladığında bir kere gülümser misin kimseye belli etmeden yada gözlerin dolar mı bazen aklına gelirse çaresiz miydi diye düşünürsün? o yolun yolcusuydu muydu dersin? yoksa yavaş yavaş unutur musun beni?
Yıkılmış duvarların arasında,çıplak ayaklarıyla duran küçük bir çocuk… elinde ise hala o şişe.
Belki de onun dünyasında mutluluk,büyük şeyler değildi.. belki de yanlış anlaşıldı… kim bilir. belki…
denize bak oğlum martıları seyret rakını iç yırtıkla sökükle yorma kafanı… kendi üstümüze titremekten yorgunuz biz kaybolsak nolucak ki güneş doğmaktan vaz mı geçicek?
konu sen değilsin benim. duygusalım,bağlanıyorum.sen?ben.bu kadar sert ve katı gibi görünsemde birini sevdiğim zaman hayatımdan çıkarmakta zorlanıyorum.birini seviyosun hayatının merkezine koyuyosun.sonra dönüp bir bakıyosun senin koyduğun yere o seni koymamış…