نمیدونم شما هم این حس و دارید یا نه، ولی از ژانویه چنان روزها پر از تلخی و تراما و وحشت و عزا بودن که اصلا باورم نمیشه اپریل شده. واقعا نمیدونم روزها کجا اومدن و رفتن.
من تو همون دی ماه گیر کردم.
@elonmusk
Dear Elon,
In these critical days, the people of Iran need internet access. Please help them stay connected as they struggle to reclaim their country from the rule of the mullahs. Stand with the Iranian people. Iran will not forget its friends.
A public commemoration for the terrorist-in-chief — right here in Canada — in a province home to hundreds of thousands of Iranian dissidents?
This is why no freedom-loving person should feel safe in this country.
@AnitaAnandMP@MarkJCarney@fordnation
مرد فریاد میزند «باریکالله» و زن میگوید «جنگندهاش را ببین»!
بعد ایرانی خارجنشین که به اندازه سر سوزن درکی از بدبختی درون کشوریها ندارد، ژست خر دانا میگیرد و به کسانی که از مرگ خامنهای خوشحالند، میگوید «وطنفروش»!
نسلتان تمام شود که از صدقه سر شما آخوند ۴۷ سال نفس کشید.
این که تا یه نفر به وضع الان انتقاد یا اعتراض میکنه شروع میکنید به گشتن در گذشتهش تا یه اشتباهش رو پیدا کنید باعث میشه هیچکس نتونه کنار مردم وایسه. نتیجه این روند به نفع کیه؟
دوستان سکوت گزینه خوبیه. اگه تو این روزها هزینه ندادین اگه ایران زندگی نمیکنین، اگه کمکی به داغ مردم نمیتونین بکنین یا صحبتی در جهت اتحاد ندارین میتونین سکوت رو امتحان کنین. باور کنین کسی به سکوت شما اعتراض نمیکنه.