089 | พั่วเลี่ยง

พั่วเลี่ยง | 173/52 | อายุ 16 | ไป๋เฟิ่ง

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

"ผู้น้อยไม่สมประกอบ มิอาจประสานมือคำนับท่านได้"

"ถึงอย่างนั้นก็ได้โปรดรับความเคารพจากผู้น้อยด้วย"

"ผู้น้อยมีนามว่า'พั่วเลี่ยง' ได้ยินเรียกว่า'เพี่ยวเลี่ยง'อีกครั้ง จะตัดลิ้นเจ้าซะ!"

#แอคเก่าบินค่ะTT #ฝากเนื้อฝากตัวอีกครั้งนะคะ💦
https://t.co/s6TbkPbyca

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong (/มองด้วยสายตา

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@LiuFuLing_WLTX (/ไม่ได้ทำผิดแต่ก็จะไป🥺💕)

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian "แค่เช็ดตัว มิใช่อาบน้ำ จะล้างขี้ไคลไปทำไม" ยกมือกุมแก้มพลางบ่นอุบอิบๆคนที่หายเข้าม่านไป ไม่ได้สังเกตว่ายังมีอีกคนรอเช็ดตัวต่อข้างๆ "……เขาเช็ดข้าเสียแห้ง ท่านไม่ต้องเช็ดเพิ่มแล้วกระมัง"

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YuQingLian @WLTX_YangLong นั่งเป็นตุ๊กตาโดนเช็ดตัว มองพวกท่านเถียงกันไปมา …มีคนงอแงไม่กล้าทำแผลล่ะ

"ฟังเขาเถอะท่านจอมยุทธอวี้ ไม่ทำตอนนี้ยังไงท่านก็ต้องทำภายหลังอยู่ดี"

"…รึต้องให้พวกข้าเข้าไปเฝ้าท่านตอนทำแผลด้วย?" ส่งสายตาดุในประโยคหลัง ขู่ไปแบบนั้นแต่ไม่ให้ทำจริงหรอก …

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian ล้มลงขดเป็นกุ้งเหมือนเดิม …นอนเหงื่อโชกทั้งหน้าหลัง มองคนข้างๆอย่างหมั่นไส้ "…ซ้ำเติมเสียให้พอ ไว้ข้าดีขึ้นจะเอาคืนให้สาสม"ถึงงั้นก็ยังคงปากดีอยู่

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian เจรจากับหมอครู่หนึ่งก็ถอดเสื้อดูแผล ฟังคำวินิจฉัยว่าเป็นเพราะพิษบาดแผล ร่างกายถึงอ่อนแอจับไข้เพียงนี้ เช็ดตัวพักซักครึ่งวันไม่นานอาการก็ดีขึ้น กล่าวจบท่านหมอก็ออกไป

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian ได้ยินเสียงอื้ออึงก็ลืมตาตื่น รู้สึกหนักหัวเหลือเกิน…เห็นชิงเหลียนยังอยู่ข้างกายคนเดียว มือทาบลำคอตนอยู่ "…อีกคนกลับไปแล้วรึ?"

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian ยังคงนอนหลับเหงื่อท่วม ตัวร้อนอย่างที่คิด… เพราะคิดว่าตนบาดเจ็บน้อยสุดจึงได้อวดดีเดินตากฝนตากลมไม่พักผ่อนเพียงพอแบบอีกสองคน วันรุ่งขึ้นถึงได้จับไข้อย่างที่พวกท่านเห็น

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YuQingLian @WLTX_YangLong /หลับไม่รู้เรื่อง เมื่อคืนก็นอนหงายปกติดีอยู่ แต่รุ่งสางมากลับขดตัวเป็นกุ้งอยู่บนแคร่ซะงั้น

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian "…ราตรีสวัสดิ์" วางมือบนมืออีกคนทิ้งท้ายครู่หนึ่ง ก่อนจะละตัวออกมากลับแคร่ตรงกลางของตน

เห็นคนทั้งสองนอนนิ่งไปแล้วก็ล้มตัวนอนด้วยแต่โดยดี ดูเหมือนตนจะเป็นคนเดียวที่ไม่มีบาดแผลข้างหลังเลยนอนหงายได้อย่างปกติ ค่อยๆหลับตา วันนี้เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไม่นานก็ผล็อยหลับไป

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@Wltx_Kwanzu /ว่ายวนๆยื้อเบ็ดเจ้าอยู่ใต้น้ำ เจ้าตัวนี่แรงเยอะนัก ดึงยังไงก็ดึงไม่ขึ้น

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian …? /ไม่ได้สนใจคนหลับ ลุกจากแคร่ไปตามคำขอ ช่วยประคองไหล่ชิงเหลียน จับนอนลงในท่าคว่ำ

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YuQingLian @WLTX_YangLong เลิกคิ้วเค้นเสียงฮึ "แล้วเมื่อครู่ใครกันที่บอกให้นอนเอนหลังดีๆ?"

"หากเจ็บหนักก็ตะแคงนอนดีๆเสีย เดินลมปราณทั้งคืนร่างกายจะหายเจ็บรึ?" กล่าวดุๆจริงๆก็เป็นห่วงนั่นแหละ พยักเพยิดให้ล้มตัวนอนดีๆไปซะ

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian "…ไม่ใช่ตอนนี้ " เสียงเบาตอบคนที่ยังคุยด้วยอยู่ยามนี้ ตนนั่งอยู่ปลายแคร่ตรงกลาง กั้นคนเจ็บหนักทั้งสองไว้ " …ท่านนั่นทำไมไม่นอน เจ็บหนักไม่ใช่รึ?"

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_YangLong @WLTX_YuQingLian มองฟ้าฝนอยู่ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจ...เดินตามคนทั้งสองไป
แต่ไม่ได้นอนในทันที...แค่เดินไปนั่งที่ตั่งตัวสุดท้ายที่ว่างอยู่ ตั้งใจจะอยู่เฝ้าคนทั้งสองให้หลับไปก่อน

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_yuchen (/หลังม่านปวดแสบปวดร้อน)

[089 | พั่วเลี่ยง @WLTX_PoliangV2]

@WLTX_yuchen (ท่านเขียนว่าดึงแท้ๆ แต่ข้ากลับอ่านว่ารั้ง)