Pek bir şeyin anlamı yok gibi artık senden sonra, bir sabah evden çıktım Meğerse seni son görüşümmüş farkında değildim affet beni son defa dokundum sana son defa gülen gözlerine baktım kayboldun bir anda babam. Hayatın hep iyi yüzünü gösterdin bana gidişinle hepsini sıfırladın
Karanlığın ortasinda bir yerdeyim yalnızlığın bile yanliz olmaktan korktugu korkunun bile dehsete kapildigi bir gecede bir yildiz kayiyor vele ben seni dinliyorum...
Birilerinin bunu okuyup okumaması beğenip beğenmemesi önemli değil yıllar sonra açıp okuyabilecekmiyim ya da başkaları bunları yıllar sonra okuyunca beni anlayabilecekmi hissettiklerimi hissedebilecekmi
Bir sabah uyandığınızda her gün sarıldığınız öptüğünüz selam verdiğinizi göremeyebilirsiniz lütfen bu ihtimali unutmayın vakit varken seven sevdiğini söylesin