Dostoyevski, gözleri bağlı, elleri bağlı bir şekilde kurşuna dizildiğinde 28 yaşındaydı. Tüfeklerin doldurulduğunu duyabiliyordu..
Son anda atlı bir haberci geldi. Çar, cezasını hafifletmişti. Tüm infaz sahnelenmişti. Onu kırmak için tasarlanmış psikolojik bir işkenceydi.
İşe yaradı. Olay yerinde nöbet geçirdi.
Onu Sibirya'da bir çalışma kampına gönderdiler. 4 yıl. Donarak, aç kalarak, katillerin yanında tahta kalaslar üzerinde uyuyarak. Epilepsisi kötüleşti. Kağıdı yoktu. Kalemi yoktu. Hiçbir şeyi yoktu.
Kamptan çıktığında parasızdı. İlk karısı ölmüştü. Kardeşi ölmüştü. Kardeşinin borçlarını miras almıştı. Paraya o kadar muhtaçtı ki, son teslim tarihini kaçırırsa yazdığı her şeyin haklarını devredecek bir yayıneviyle sözleşme imzaladı.
Bunu başarmak için Kumarbaz'ı 26 günde yazdı. 20 yaşında Anna adında bir stenografa dikte ettirdi. Üç ay sonra onunla evlendi.
Sonra asıl iş başladı. Suç ve Ceza. Budala. Şeytanlar. Karamazov Kardeşler. Rus dilinin tarihindeki en büyük romanlar. Belki de herhangi bir dilin.
Gözleri bağlı bir şekilde idam mangasının önünde duran, askerler izlerken yerde kasılan, Sibirya'da 4 yıl boyunca katillerin yanında uyuyan, borç ve keder içinde gömülen adam.
O adam şöyle yazdı: "Her dakika sonsuz bir mutluluk olabilir."
Bunu söyleme hakkını kazandı.
Asla bitmez. Asla pes etme dostum.
He walked off into a -40° blizzard, with his last words, in true British fashion, were "I am just going outside and may be some time." His body was never recovered. His 3 remaining companions, one of the 5 had already died, would join him shortly after.
Aware that the gangrene and frostbite from which he was suffering was compromising his three companions' chances of survival, he chose certain death for himself in order to relieve them of the burden of caring for him.
A Very Gallant Gentleman,
-John Charles Dollman (1913)
This is a tribute to Lawrence Oate, a British officer & Antarctic explorer who during the I'll fated "Terra Nova Expedition" on his 32nd birthday. His death was an act of self-sacrifice.