Vrouwenbesnijdenis, een moreel conundrum?
Drie volwassen vrouwen zijn er nodig om een klein meisje, ze is vorige week net zeven geworden, in bedwang te houden. Op haar gezicht staat de absolute doodsangst waarin ze verkeert afgetekend, ze verzet zich met alle macht tegen de twee vrouwen die haar langzaam maar zeker op haar rug op een met plastic afgedekte matras op een tafel proberen te forceren. Haar onderlijf is ontbloot, ze gilt met werkelijk alles wat ze in zich heeft, een geluid dat door merg en been gaat en plots gesmoord wordt als een derde vrouw een lap stof diep in haar mond duwt. Ze probeert woest om zich heen te slaan en te trappen, maar ze is inmiddels met handen en voeten vastgebonden aan de tafel, ze kan geen kant meer op. Haar ogen zijn bloeddoorlopen, haar wangen nat van de tranen en haar mooie, lange, donkere haren plakken op haar voorhoofd, dat inmiddels nat is van het angstzweet.
Haar ogen zijn gefixeerd op een oudere man met een grijze baard die zich klaarmaakt om met een scheermesje en een klein tangetje vakkundig haar vrouwelijke genitaliëen weg te snijden, zonder verdoving, zonder ontsmetting. Om daarna het restant van haar schaamlippen wederom zonder verdoving aan elkaar te naaien zodat een kleine opening achterblijft. Een opening groot genoeg om haar plas en menstruatie te laten passeren, maar klein genoeg zodat ze, als ze op haar negende wordt uitgehuwelijkt, de lakens rood zal kleuren als haar twintig tot veertig jaar oudere 'echtgenoot' zich, zonder zich om haar pijn te bekommeren, met geweld een weg naar binnen forceert,
Als u dit zo op zich laat inwerken voelt u ongetwijfeld dezelfde walging en woede als ik, wilt u ongetwijfeld ook dat degenen die dit kleine meisjes aandoen verantwoording af moeten leggen voor deze barbaarse praktijken en lange gevangenisstraffen tegemoet kunnen zien. Maar wanneer dit soort praktijken normaal zijn in veel culturen, als een traditie beschouwd worden, als miljoenen meisjes dit lot ieder jaar moeten ondergaan, ook in Nederland, dan zijn er mensen die zeggen dat wij andere culturen en tradities moeten respecteren?
In de Raad van State (@RaadvanState) zitten dergelijke mensen, mensen die vrijheid van godsdienst belangrijker vinden dan lichamelijke integriteit. In de gemeenteraad van onze hoofdstad zitten dergelijke mensen. Sterker nog, de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, is zo iemand. Iemand die zegt respect te hebben voor andere culturen en tradities, die dit soort praktijken gedoogd. Sterker nog, er zijn zelfs feministen die dit oogluikend toestaan, die dezelfde argumentatie gebruiken.
Ik weet niet welke moraal deze mensen onderschrijven, maar het is niet de mijne, want als u het mij vraagt is er op geen enkele manier, onder geen enkele voorwaarde, ruimte voor het gedogen van vrouwenbesnijdenis. En niet alleen het gedogen moet per direct stoppen, er moeten hoge straffen komen te staan op dergelijke barbaarse praktijken, onder geen enkele voorwaarde moeten wij dit toestaan in Nederland.
Niet onder het mom van cultuur, niet onder het mom van tradities en zeer zeker niet onder het mom van vrijheid van godsdienst. Er zijn tradities waar je afstand van hoort te nemen, omdat ze conflicteren met alles waar een moreel gezonde samenleving voor staat, eenieder die dat niet doet, of daar een 'ja, maar' excuus aan vastplakt heeft simpelweg een zieke moraal. Dus van een moreel conundrum is absoluut geen sprake, vrouwenbesnijdenis is moreel absoluut verwerpelijk, punt.
#vrouwenbesnijdenis #genitaleverminking #islam #moslim #cultuur #traditie #raadvanstate #amsterdam #gedoogbeleid #imam #moskee